Tegen het separatisme

Een tijdje geleden riep de N-GA de onafhankelijkheid van Gent uit. Een symbolische daad uiteraard en dit om de belachelijkheid van een puur separatistisch discours aan te klagen. Wel, ze hebben daar groot gelijk in. Separatisme uit separatistisch oogpunt, het uiteenrukken van een staat uit economische redenen of om een buitenlandse agenda te dienen is verwerpelijk. Helaas hebben het soort progressieven achter de N-GA een historisch besef dat blijkbaar maximaal een paar weken teruggaat. Het Belgische separatisme was immers een separatisme dat puur diende om de geopolitieke doeleinden van Frankrijk te dienen, gemengd met wat dwaze ideeën van de franskiljonse burgerij. In dit dwaze avontuur werden de Vlamingen, tegen hun zin in, gedwongen om mee te gaan in de Belgische staat, wat bijna zou leiden tot een culturele genocide.

De romantische geschiedschrijving van België is dan ook één grote leugen van het begin tot het einde. Kijken we maar naar de kleine dingen zoals de “gevechten in het park” in Brussel in 1830. Hierin vochten Luikse bendes, betaald en bewapend door franskiljons, een robbertje uit met het Nederlandse leger. Wat men vergeet te zeggen, is dat dit leger helemaal niet uit Nederland kwam, maar ter plaatse werd geronseld uit Zuid-Nederlanders (die we vandaag de dag Vlamingen zouden noemen) die zich vrijwillig kwamen aanmelden.

Maar uiteraard hoeft u mij niet te geloven, leest u er gerust volgende boeken op na.

       

Om sommigen voor te zijn, ik ben mij er van bewust dat drie van deze boeken geschreven zijn door Vlaams Belangers, maar fouten in de verwijzingen of gebruikte werken heb ik niet kunnen vinden.