Branding mei-juni-juli 2008

Het laatste nieuwe exemplaar van het nationale NSV!-magazine Branding is uit. Zestig bladzijden aan interessant leesvoer!

 Wil ook jij Branding ontvangen? Word snel lid en steun zo de NSV!

Maatschappij te koop

De overheden van Europa beginnen steeds meer Big Brother-achtige systemen te ontwikkelen om hun inwoners in de gaten te houden. Zo wilt men in Groot-Britannië ervoor zorgen dat informatie over alle gsm-gesprekken opgeslagen wordt (wie er naar wie belt en wanneer om specifiek te zijn) in een centrale databank om het zo de regering makkelijker te maken om terroristen op te speuren. De Europese staten kunnen immers de strijd tegen terrorisme amper nog aan. Daarbovenop stijgt het aantal berichten over steekpartijen, rellen en zelfmoorden. Men denkt zelf al hardop aan het invoeren van een persstop over zelfmoorden e.d. om eventueel imitatiegedrag tegen te gaan. Meer en meer lijkt de staat machteloos naar deze verontrustende “trends”. Ikzelf ben een aanhanger van een sterke staat, maar besef maar al te goed dat op dit vlak de staat zeer weinig kan doen. In zekere mate heeft de staat en een bepaalde progressieve “trendy” elite zelf bijgedragen tot dit soort fenomenen.

De trendy culturele revolutie

De laatste jaren zijn wij blootgesteld geweest aan een culturele revolutie. Nog meer dan tevoren telde/telt alleen nog maar consumeren en het individu. Groepen die enige mate van sociale controle uitoefenden moesten ondermijnd worden of doodgesubsidieerd. De mensen werden aangemoedigd om een absoluut vertrouwen uit te oefenen in de staat, die zogezegd alles kan oplossen. Deze stelling is trouwens ook door sommige nationalisten overgenomen. Het is echter niet door de staat te veroveren dat men iets ter gronde kan veranderen, men moet de maatschappij ook veranderen. En het is op dat laatste vlak dat vele groepen, ook in de Vlaamse Beweging, gefaald hebben. Zo hebben de overwinningen van het Vlaams Belang en die van de CD&V/N-VA ervoor gezorgd dat vele mensen die voordien royalistisch en belgischgezind waren ondertussen naar het Vlaams-nationalistische kamp zijn overgelopen, vaak zonder het zelf goed te beseffen. Maar tegelijkertijd heeft het Vlaams Belang ook goede krachten uit de Vlaamse Beweging weggehaald, idem voor de N-VA trouwens, die op andere vlakken hun nut hadden kunnen hebben.

Haal hierbij een grotere invloed van de “trendy-progressieven” die zich graag socialistisch noemen, maar in schril contrast staan met de socialisten uit andere tijden, en je krijgt een maatschappij waarbij enkel nog consumptie en individualisme tellen. Het succes van LDD, een partij waar genoeg egocentristen en materialistische individualisten zitten, is dan ook te verklaren vanuit het gebrek aan een reactie op de aanvallen op onze maatschappij en de socialiserende organisaties. De echte socialisten zijn gemarginaliseerd tot een gefragmenteerde hoop organisaties aan de radikaal-linkse kant en de solidaristen zijn lange tijd bijna compleet verdwenen geweest. Al is er, godzijdank, in dat laatste ondertussen verandering aan het komen.

Opdracht voor het Derde Millenium

Maar wat we vooral moeten veranderen, is de mentaliteit van de mensen. Er moet terug plaats zijn voor hogere idealen. En als is de godsdienst vaak een instrument van onderdrukking geweest, een religieus godsbeeld daarentegen vormde vaak een buffer tegen misdaden. Het principe van “baas boven baas”, de idee dat zelf boven de machtigste keizers nog iemand hoger stond, hielp mee de maatschappij te stabiliseren. Wat heeft ons een halve eeuw aan complete secularisatie (dus ook in de geesten), het in vraag stellen van alle normen en waarden en het constante verleggen van grenzen? Massamigratie, waarbij mensen als halve slaven naar hier werden gehaald om onze “welvaart” te verzekeren. Een compleet waardenverlies, waarbij zelfs pro-pedofiliepartijen werden opgericht (Nederland). Een bijna compleet verlies aan sociaal engagement onder de bevolking, waarbij men direct bij de overheid gaat klagen voor dingen waar ze zelf beter iets aan zouden doen.

Europa gaat dan ook onzekere tijden tegemoet. Het Derde Millenium is begonnen en we staan op een keerpunt. Willen wij onze beschaving beschermen tegen islamisering, dan moeten we even hard strijden tegen amerikanisering. Waarom streven naar een onafhankelijk Vlaanderen als dit een Vlaanderen zal zijn waar iedereen enkel aan zichzelf denkt? Of naar een onafhankelijk Vlaanderen waar welzijn wordt afgemeten aan materiële welvaart? Een onafhankelijk Vlaanderen dat geregeerd wordt door multinationals en gedomineerd door imperialistische organisaties als de NAVO? Uiteraard niet! We moeten een onafhankelijk Vlaanderen, uiteraard als tussenstap naar Dietsland, bereiken waarbij we werkelijk onafhankelijk zijn. Zowel economisch als in de geesten. Een solidaristisch Vlaanderen/Dietsland waarbij de organische maatschappij voor een groot deel hersteld wordt en waarbij consumptie om de consumptie geen plaats meer heeft. Niet omdat de staat het verbiedt, maar omdat de maatschappij het verwerpt!

Ook te lezen op http://www.nationalisme.info/archieven/109-Maatschappij-te-koop.html

Op boekenjacht

Vandaag heb ik, na een kort bezoek aan de Leeuw van Vlaanderen, mijn boekencollectie weer uitgebreid. In De Groene Waterman, spijtig van de redelijk hoge prijzen voor boeken, schafte ik mij volgende literatuur aan:

1. “Het Communistisch Manifest” door Karl Marx en Friedrich Engels. Uitgegeven door Marxistische Studies, nr. 41 in februari-maart 1981. Met een voorbeschouwing, inleiding en korte achtergrond van het communisme door Ludo Martens.
2. “Bismarck: the iron chancellor” door Volker Ullrich met een voorwoord door prins Ferdinand von Bismarck.
3. “Global rebellion: religious challenges to the secular state, from christian militias to al qaeda” van Mark Juergensmeyer.

Di Rupo, geostrategie en BHV

Elio Di Rupo is geen idioot, dat zullen vriend en vijand toegeven. In een interview met Le Soir laat hij zien dat ook de Walen bezig zijn met de splitsing van België. Bij momenten komt het over dat Leterme I alleen bestaat om de lopende zaken te behandelen totdat de Franstaligen klaar zijn met de voorbereiding van de splitsing van België. Hun imperialistische plan van Wallobrux, inclusief corridor (waar kennen we dat van…), wordt elke dag meer en meer werkelijkheid.

Bron: http://www.lesoir.be/actualite/belgique/politique-la-condition-il-2008-05-26-600871.shtml

En tout cas, pour l’institutionnel, c’est mal parti au fédéral. BHV…

On peut répondre à la Cour constitutionnelle par d’autres mécanismes que le splitsing. Et si les partis flamands maintiennent leur exigence, de toute façon, la scission ne pourra pas être pure et simple. Les francophones ont des raisons de géostratégie.

«Géostratégie», carrément…

Oui. Voici mon raisonnement… Les francophones autour de Bruxelles ont trois types de droits liés aux personnes : un droit électoral, leur permettant de voter pour des personnalités bruxelloises; ils peuvent être jugés en français en justice; enfin, il y a les facilités dans six communes. Ces trois types de droits constituent comme des ponts, qui enjambent la frontière linguistique, signifiant qu’elle n’est pas une frontière d’État. Toute la stratégie des responsables politiques flamands est de faire sauter ces ponts l’un après l’autre, afin d’isoler Bruxelles en Flandre, et d’affirmer la frontière linguistique comme une frontière d’État potentiellement. Ce schéma, nous n’en voulons pas. Il ne passera pas.

Et si la Flandre fait le pas de l’autonomie ?

Alors, notre réponse sera d’unir Bruxelles et la Wallonie. On trouvera bien sûr une solution pour la minorité flamande de Bruxelles, de 100.000 personnes environ. Notre cadre sera celui d’une fédération francophone.

Edgar Delvo en de meritocratie

“Volledig op zichzelf aangewezen is de enkeling niets. Hij verwerft zijn zin en zijn levenskans in en door de gemeenschap. Hij wordt niet vrij geboren: hij aanschouwt het levenslicht in de gemeenschap van zijn gezin dat, als cel van de volksgemeenschap, zijn ontstaan en zijn groei mogelijk maakt - en zijn leven lang zal hij geen vrijheid vinden en geen werkelijke kracht verwerven buiten de gemeenschap van zijn volk, waarin verleden, heden en toekomst samenvloeien.

De gemeenschap van het volk waarborgt de ontplooiing van de persoonlijkheid en legt iedere volkgsgenoot de plicht op de volksgemeenschap te dienen. Hij die het meest presteert voor zijn volk, kan aanspraak maken op hogere waardering en op leiding. Dat is wat wij verstaan onder rechtvaardigheid: een hiërarchie van waarden die op de in dienst aan het volksgeheel verrichte prestaties opgebouwd is. Geen “gelijkheid” - de gevaarlijkste vorm van ongerechtigheid, misleidend en verleidend als een maximale “gelijkheid van kansen” om zijn gaven te ontplooien en ze in dienst te stellen van het welzijn van allen die tot zijn volk behoren.

Rechtvaardigheid vergt de erkenning van de prestatie in dienst van de volksgemeenschap! Door de aanvaarding van de dienende prestatie als waardemeter voor waardering en verdienste, ontstaat er onder de volksgenoten trouwens geen kloof of verdeeldheid, maar een hiërarchische ordening, een onderlinge volks verbondenheid waarbij iedere persoonlijkheid in de hoogst mogelijke mate op de voor de gemeenschap nuttigste plaats wordt aangewend; een saamhorig geheel waar de besten de plicht hebben te leiden. Maar dan altijd met dien verstande dat alleen de persoonlijke, dienende prestatie (en in geen geval afkomst of om het even welke niet op eigen verdienste berustende faktor) iedere volksgenoot de mogelijkheid beidt om zich in het gemeenschapsleven te doen gelden.“

Edgar Delvo in het eerste nummer van de 23ste jaargang van Dietsland Europa dat verscheen in januari 1978.

Meer info over Edgar Delvo:

• http://www.nationalisme.info/archieven/8-Edgar-Delvo.html

Finkelstein terug in New York

Rotterdam, 25 mei. Norman Finkelstein is terug. Terug in zijn appartement in Brooklyn, New York.

De 55-jarige Amerikaanse wetenschapper die wereldberucht werd met The Holocaust Industry (2000) en zijn polemiek Beyond Chutzpah (2005), was op doorreis naar de Palestijnse Gebieden, vertelt hij door de telefoon, toen Israëlische autoriteiten hem afgelopen vrijdagochtend de toegang tot Israël ontzegden. Hij zat 24 uur vast op luchthaven Ben Gurion. Zaterdag vloog hij via Amsterdam terug naar huis.

Waarom mocht u Israël niet in?

„Daar heb ik geen idee van. Niemand die me dat verteld heeft. De autoriteiten weigerden mij toegang zonder opgaaf van reden. Ze wachtten me op bij de douane en hebben mij uitvoerig ondervraagd. Ze wilden weten wat ik ging doen. Ik vertelde dat ik op weg was naar een vriend in Hebron, in de Palestijnse Gebieden, hij heeft een fantastische vrouw en vijf kinderen. En dat mocht niet. Maar Israël heeft niet het recht mij van mijn vriend te scheiden. Hij woont in de Palestijnse Gebieden. Alleen Palestijnse douaniers hebben dat recht.”

Wat vroegen de autoriteiten u?

„Ik moest vertellen wat ik precies ging doen en hoe ik mijn reis had betaald. Ze wilden weten of ik contact onderhield met Al Qaeda. Ze wilden ook weten of Hezbollah me had gestuurd omdat ik kortgeleden in Libanon was.”

Had u een politiek reisdoel?

„Nee. Het ging om een bezoek aan een vriend. En ik zou Palestijnse straatjeugd in Ramallah toespreken. Verder niks bijzonders. Ik heb niks te verbergen. Ik onderhoud geen contacten met terroristische organisaties. Ik ben niet pro en niet tegen Israël en wil dat er vrede komt met de Palestijnen. Hoe dan ook: door deze maatregel kan ik nu tien jaar mijn vriend niet zien. Want hij heeft geen geld om mijn kant op te komen. Dat steekt me. Dat alleen. Want maakt u vooral geen martelaar van mij. Dat ben ik niet. That’s not my cup of tea.”

Waar bent u bang voor?

„Martelaarschap speelt mijn tegenstanders in de kaart. De Israëllobby probeert critici van Israël controversieel te maken. Ik ben niet omstreden. Ik ben een wetenschapper. Ik baseer mijn uitspraken en boeken op feiten die worden bevestigd door het Internationaal Gerechtshof in Den Haag, VN-verdragen, Amnesty, Human Rights Watch, een Israëlische mensenrechtenorganisatie.

Gaat u nog iets ondernemen tegen Israël?

Nee. Ik ga morgen gewoon weer aan het werk. Een baan heb ik niet sinds ik vorig jaar geen vaste aanstelling kreeg bij de DePaul University in Chicago. Meer vastberaden dan ooit ga ik door met mijn lezingen en mijn nieuwe boek. Dat gaat heten: A Farewell to Israël. The Coming Break-Up of American Zionism.”

Bron: http://www.nrc.nl/buitenland/article1101127.ece/Norman_Finkelstein_terug_in_New_York

De FNAR

Bron: http://www.hln.be/hln/nl/2362/File-info/article/detail/292105/2008/05/28/-Flitscamera-terrorist-gewond-bij-maken-van-bom.dhtml

Een Fransman is zwaargewond geraakt toen hij vannacht in de omgeving van Parijs een bom aan maken was. De man zou tot de raadselachtige groep FNAR behoren. Die pleegt aanslagen op flitscamera’s of radarinstallaties langs wegen in de omgeving van Parijs.

Aanslagen
Sinds april vorig jaar zijn er in de omgeving van Parijs twaalf aanslagen of pogingen daartoe geweest op flitscamera’s. De Nationalistische Fractie van het Revolutionaire Leger (FNAR) heeft in ruil voor het afblazen van deze aanslagen geëist dat de regering een revolutionaire belasting betaalt van 4 miljoen euro en dat ze ophoudt de automobilist te onderdrukken. De FNAR is zo onderwerp geworden van een onderzoek van een speciale antiterrorisme-eenheid. (anp/bf)

De FNAR (Fraction Nationaliste Armée Révolutionnaire, of ook wel Front National Anti-Radars genoemd) is actief sinds april 2007 en heeft tot nu toe gemeld dat ze verantwoordelijk zijn voor de vernietiging van 8 flitspalen in Frankrijk. Zij deden dit via een brief die aankwam bij Paris Match op 7 maart 2008 (brief hier te vinden). Hun eisen naar de Franse staat toe zijn het betalen van een “revolutionaire heffing” van 4 miljoen euro, een totale immigratiestop, uitwijzing van alle illegalen, een Frans pro-nataliteitsbeleid, een financiële transparantie van de grote bedrijven, het herstel van de macht van de regering over de bedrijven i.p.v. het omgekeerde, een progressief belastingssysteem en een einde aan de “onderdrukking van de automobilisten”. De man die vermeld wordt in het HLN-artikel van hierboven zou, voor hij in coma wegzonk, hebben gezegd dat hij een lid is van de FNAR. Ondertussen heeft het Franse ministerie van Binnenlandse Zaken gemeld dat de FNAR wordt onderzocht door de anti-terrorismeafdeling. Het doorzoeken van het huis van de zwaargewonde man leverde een computer, een kaart met de flitspalen van de regio erop en materiaal om rudimentaire bommen (wat men in gewone winkels zonder probleem kan kopen) mee te maken op. Verder vonden ze nog een exemplaar van Mein Kampf en een biografie van Vladimir Lenin.

Het logo van de FNAR doet enorm denken aan dat van de Rote Armee Fraktion die in de jaren ‘70 terreur zaaide in Duitsland. De combinatie van Mein Kampf en Lenin doet dan weer vermoeden dat zij bij de nationaal-revolutionairen gerekend kunnen worden. Zijn combineren immers de standpunten van de radikale linker- en rechterkant van het politieke spectrum. Zelf worden ze ondertussen als een “extreem-rechtse organisatie” geklasseerd.

Op z’n minst toch een “apart” fenomeen te noemen. Ikzelf ben geen fan van dit soort organisaties en zie ook niet veel nut in het aanvallen van flitspalen als men de eisen bekijkt van de FNAR. Dit soort acties zijn enkel als contraproductief te klasseren. Maar ik betwijfel dat de nationaal-revolutionairen zich daar iets van zullen aantrekken.

Artikels over de FNAR:

• http://tempsreel.nouvelobs.com/depeches/societe/20080319.FAP3567/destruction_de_radars_la_mysterieuse_fnar_demande_quatr.html
• http://info.france2.fr/france/43416169-fr.php
• http://afp.google.com/article/ALeqM5hqouSKLIT-XGgYgZ-gpX2ExcAqQg
• http://tempsreel.nouvelobs.com/depeches/societe/20080319.FAP3567/destruction_de_radars_la_mysterieuse_fnar_demande_quatr.html

België en Congo

De relaties tussen Congo en België zijn nog steeds niet genormaliseerd. Leterme probeert, maar krijgt Kabila niet aan de lijn. Voorlopig moet hij het doen met de Congolese premier Gizenga. Wie die de huidige situatie bekijkt, kan niet anders dan opmerken dat België bijna op zijn knieën voor Congo zit met de smeekbede om toch nog te praten. De meester die vernederd wordt en de slaaf die speelt met de voormalige meester als een kat met een muis. Er is echter meer aan de hand dan gewoon een diplomatiek incident, veroorzaakt door De Gucht (die van vele Congolozen trouwens gelijk krijgt).

Congo gebruikt de zwakte van de huidige Belgische regering, als men daar zelf van kan spreken, om binnenlandse tegenstand de kop in te slaan. Het sluiten van het Congolese consulaat-generaal in Antwerpen heeft zo goed als niets met de uitspraken van de Gucht te maken, maar met Kabila’s tegenstander Bemba. Het consulaat-generaal vormde de lijn tussen Bemba en de diamantwereld, waarmee hij zijn beweging financiërde. De arrestatie van Bemba moet dan weer dienen als goodwill-gebaar naar Congo toe. Dit komt er allemaal op neer dat België op dit moment mooi naar de touwtjes danst van Kabila. Die beseft immers maar al te goed hoe gespleten dit land en zijn regering is.

Verder zijn er nog de verschillen in visie tussen Vlamingen en Walen hierover. Vlamingen bekijken de relatie met Congo eerder zakelijk en vinden het alleen maar logisch dat er kritiek komt op wantoestanden, we steken Congo immers elk jaar 200 miljoen euro toe. De Waalse politici hebben dan weer een grotere band met Congo. Socialistische politici suggereerden ondertussen ook dat sommige Waalse liberalen zakenbelangen zouden hebben in Congo. De PS schiet dan ook nog eens terug nadat De Gucht kritiek had gegeven op het bezoek van Happart aan Damascus (Happart en staatshoofden, het blijft controverse uitlokken).

Dit land barst langs alle kanten. De regering is niet bestaande, crisis na crisis volgt zich op. Wie een week niet in de Wetstraat is geweest, zal wel een crisis of zeven gemist hebben. België staat bekend als het land van het surrealisme en dat geeft nu ook de regering goed weer. VLD/MR die absoluut niet met de socialisten wilden regeren, de Waalse socialisten die absoluut willen regeren, de Vlaamse socialisten die absoluut in de oppositie willen zitten, de CD&V die misschien nog sneller splits dan België en dan ook verdeeld is tussen de Belgische fossielen en de Vlaamsgezinde jongeren en de N-VA die niet in de regering zit, maar toch een beetje en de regering niet steunt, maar toch een beetje wel. La Libre Belgique schreef verder op 28/05/2008 nog over heel deze zaak:

“(…)le ministre des Affaires étrangères avait tenté, tout au long du week end, de faire des problèmes belgo-congolais une querelle communautaire entre francophones et Flamands.”

Congo maakt maar al te graag gebruik van deze instabiliteit en rolt nu zijn spierballen naar België toe. En die laatsten zijn te druk bezig met zichzelf bij elkaar te houden om nog krachtig te kunnen antwoorden. Op naar verkiezingen in oktober?

Nepal roept de republiek uit

http://english.aljazeera.net/NR/exeres/0A9B5B1F-5BF2-4ACB-A159-700F21DAD3C4.htm

Nepal’s monarchy has been abolished and the country declared a republic.
 
The decision came on Wednesday at a meeting of the Constituent Assembly, a body elected in April as part of a two-year peace process that ended decades of civil war.

De verklaring bij het uitroepen van de republiek stelt ook dat Nepal voortaan een seculiere, onafhankelijke, ondeelbare, sovereine en democratische republiek zal zijn. Het uitroepen van de republiek was te verwachten en is, in mijn ogen, dan ook toe te juichen. Institutionele macht verkregen als erfenis is verwerpelijk, al is elk volk natuurlijk vrij om zelf te kiezen wanneer en of ze de monarchie afschaffen. Voormalig koning Gyanendra is zelf verantwoordelijk voor de Nepalese republiek. In zijn strijd tegen de maoïstische rebellen schortte hij de democratie de facto op en voerde hij een strijd die burgers harder trof dan de maoïstische rebellen, die trouwens zelf ook allesbehalve doetjes waren op dat vlak. Ook zijn stugge verzet tegen nodige hervormingen en een slechte economie deden zijn populariteit verder dalen. Dat hij nu ten val komt, is zijn eigen schuld.

Ondertussen is het hopen dat Nepal wel degelijk onafhankelijk blijft en dat de maoïsten geen aansluiting bij China zoeken. Ook is het uitkijken of de maoïsten, die trouwens net geen absolute meerderheid haalden bij de verkiezingen, een agressief beleid willen voeren op religieus en cultureel vlak. Een zoveelste regime dat probeert de religie te vernietigen en/of een maakbare maatschappij op poten wilt zetten, is allesbehalve een vooruitgang voor de wereld.

Gortoz A Ran - Hans Zimmer