Over sociale cohesie en de rellen in Anderlecht

Blijkbaar zijn het momenteel rellen in Anderlecht. Groepen allochtone jongeren en de harde kern van Anderlecht zijn druk bezig met elkaar in elkaar te timmeren. De politie probeert beide kanten uit elkaar te houden en zal, naar traditie, waarschijnlijk de klappen van beide kanten mogen vangen. Wie hier nu een hele uiteenzetting over “criminele allochtonen” of “krapuleuze hooligans” verwacht, is eraan voor de moeite.

Liberalen en hun bondgenoten hebben ons jarenlang  zitten zeggen dat enkel het individu telt. Zorg voor jezelf en heel de maatschappij zou in orde komen. Organisaties die mensen een gevoel van identiteit gaven, een gevoel dat ze nodig waren in deze wereld (in het Engels is de term “a sense of belonging” goed om te omschrijven wat ik bedoel), moesten zoveel mogelijk vernietigd worden. De verzuiling was dan wel een polariserende factor, het gaf duizenden mensen een groepsgevoel, een gevoel van cohesie. Men hoorde ergens bij, men was onder gelijkgezinden en in de militante groeperingen (Rode Valken, Zoeavenkorpsen, de VMO, AMADA, om maar een paar extreme, ik geef het toe, voorbeelden te noemen) wist men dat men onder wapenbroeders was. Een gevoel dat bij een organisatie als NSV! trouwens nog steeds leeft. Wie één van de groep raakt, zal geconfronteerd worden met de ganse groep. Liberalen zouden dit soort groepsgevoel al direct bendevorming noemen, sociaal geëngageerden zullen dit als een gezond groepsgevoel klasseren.

De huidige rellen in Anderlecht tonen aan dat de mensen nog steeds niet klaar is voor een individualistische visie op mens en maatschappij en maar goed ook. Zowel de hooligans als de jonge allochtonen vormen blijkbaar hechte groepen die als groep handelen en denken. Hoezeer men ook probeert om het sociale weefsel kapot te trekken, de mens is een groepsdier, één van de weinige, niet-tastbare, eigenschappen van de mens die men overal te wereld in de meerderheid der mensen zal aantreffen. Wat een groepsgevoel ook vergroot is de confrontatie met een militante tegenstander. De bereidheid tot vechten voor elkaar en niet van elkanders zijde wijken, zal ook vergroten naarmate de eigen groep in de minderheid is of steeds meer bedreigd wordt. Dat laatste is ook één van de redenen waarom volksnationalisten vaak zeer militante “broederschappen” vormen waar verraad zelden voorkomt en zeer straf bestraft wordt, ik verwijs maar naar het IRA en hun visie op verklikkers en infiltranten.

Wat men nu ziet in Anderlecht is het gevolg van meerdere factoren. Het “drop ze maar ergens”-beleid van de overheid van de laatste decennia tegenover allochtonen met ghettovorming tot gevolg. Het paternalistische beleid waarbij allochtonen bij elke stap blijkbaar geholpen moesten worden en de boeman “racisme” hadden om naar te brullen als ze niet vooruit geraakten, wat demotiverend werkt. Het onderdrukken van volksnationalistische gevoelens leidt dan weer tot het groeien van grotere kernen van hooligans waarbij nog wel een sfeer van kameraadschap hangt in tegenstelling tot de koude individualistische maatschappij waarbij men enkel nog “Gebruiker nr XXX” is.

Hooligans en allochtonen, beide vormen een hechte sociale cohesie. Beide zullen geen meter willen wijken als het om de verdediging van hun kameraden en grond gaat. In die optiek kunnen we dan ook spreken over een mini-nationalisme, teruggaande op organische denkbeelden als “eigen haard, eigen taal en eigen altaar”. Uiteraard is de politie, die nu alles wat los te trekken valt naar hun kop krijgen, vet met deze pseudo-analyse, maar dat ze maar gaan klagen bij de heersende politici van de laatste decennia. Zij hebben deze chaos laten gedijen, zij hebben er mede voor gezorgd dat de sociale cohesie ernstig beschadigd is, zij hebben ervoor gezorgd dat mensen hun identiteitsgevoel noodgedwongen moeten gaan zoeken in bepaalde groepen. De schuld ligt in de eerste plaats bij de heren politici, niet bij één van de twee groepen die op dit moment op elkaar en op de politie aan het meppen zijn. De éne groep is ontworteld en naar hier gebracht vanuit hun verre land, voedingsbodem genoeg voor een identiteitscrisis die zich, mede dankzij het “het is allemaal de schuld van de racisten”-beleid, agressief uit. En de andere groep reageert enkel op wat zij terecht als een bedreiging zien.

Bewerking 1: ik zie het er de komende dagen trouwens nog niet afkoelen. Als er vanavond weer een confrontatie is, dan zal deze heviger zijn dan gisteren. De hooligans zullen dan collega’s uit meerdere steden contacteren en idem voor de jonge allochtonen. Zeker toen gisteren bleek dat de politie de situatie maar amper onder controle had, zal de drempel om deel te nemen aan het geweld steeds kleiner worden.

Afgaande op de dingen die ik ondertussen via het nieuws en internet heb gehoord, zijn deze rellen begonnen nadat jonge allochtonen probeerden om RSCA-fans te beroven. Op HLNTV kon men ook horen van een zekere Sulejman, RSCA-fan, dat de allochtonen reeds hadden geprobeerd om het RSCA-café aan te vallen. Afgaande op de naam en uiterlijk van deze man, duidelijk Turks, denk ik niet dat we hier te maken hebben met een “racistische skinheadhooligan”. Het toont aan dat groepen aanvallen met een sterke sociale cohesie een zeer dom idee is. Wie kaatst moet de bal verwachten…