Boekenjacht
Geplaatst door yvespernet op 18 juni 2008
Vandaag weer eens op boekenjacht geweest. Jachtterreinen van dienst waren Standaard Boekhandel en Fnac.
Het boek van Ilan Pappe (ik heb wel de Nederlandse vertaling) handelt over de etnische zuivering die de jonge staat Israël uitvoerde op de Arabische bevolking van Palestina. Groeperingen als Irgun en Hagana pasten tactieken toe die zo uit het draaiboek van de Einsatzgruppen (ESG) hadden kunnen komen. Met als verschil dat de ESG uit een raciale ideologie handelden en de Irgun/Hagana dit mengden met een religieus fanatisme. Een voorbeeld uit het boek:
Nadat hij met zijn adviseurs had gesproken, klonk Ben-Gurion op 24 mei triomfantelijker en machtsbeluster dan ooit in zijn dagboekaantekening:
“We zullen een christelijke staat stichten in Libanon, met de rivier de Litani als zuidgrens. We zullen Transjordanië breken, Amman bombarderen en zijn leger vernietigen – we bombarderen Port Saïd, Alexandriê en Caïro. Dat zal de wraak zijn voor wat zij (de Egyptenaren, de Arameeërs en Assyriërs) onze voorvaderen aandeden in bijbelse tijden.”
(pagina 166)
Of nog een ander voorbeeld:
Het verhaal over Iqrit is redelijk representatief voor wat er ook met de andere tweedorpen gebeurde. Het dorp lag dicht bij de Libanese grens, hoog in de bergen, ongeveer dertig kilometer van de kust. Op 31 oktober 1984 werd het bezet door een Israëlisch bataljon. De bevolking gaf zich zonder slag of stoot over – Irqit was een maronistische gemeenschap die verwachtte welkom te zijn in de nieuwe joodse staat. De commandant van het bataljon beval de bewoners te vertrekken, met als argument dat het gevaarlijk voor hen was om te blijven; Hij beloofde hun dat ze na twee weken zouden kunnen terugkeren, als de militaire operaties achter de rug waren. Op 6 november werden de bewoners uit hun huizen gezet en met legervrachtwagens naar Rama gebracht. Vijftig mensen, onder wie de plaatselijke priester, mochten achterblijven om huizen en gronden in het oog te houden, maar het leger kwam zes maanden later terug en verdreef hen eveneens.
[...]
Op 26 september 1949 verklaarde de minister van Defensie dat de Noodmaatregelen (daterend uit de Britse mandaatperiode) op Irqit van toepassing waren, om de repratiëring te voorkomen die de commandant van de bezetting eerder had beloofd.
[...]
Om de zaak voor eens en altijd op te lossen, verwoestte het leger alle huizen van Iqrit op kerstavond 1951. Alleen de kerk en de begraafplaats werden gespaard. In hetzelfde jaar werden naburige dorpen op soortgelijke wijze verwoest om terugkeer te voorkomen: Qaddita, Deir Hanna, Kfar Bir’im en Ghabisiyya.
[...]
Net als bij Irqit had het leger onmiddelijk “vergelding” gezocht door hun dorpen te verwoesten, met als cynisch excuus dat ze een militaire oefening in het gebied hadden gehouden en dat het dorp bij een luchtbombardement op de een of andere manier in puin was gelegd – en onbewoonbaar was geworden.
———————————————————-
“Zonen grijpen de wereldmacht” van Gunnar Heinsohn handelt dan weer over de link tussen de demografische evoluties van de bevolking en de geopolitieke houding van staten/volkeren. Een onderwerp dat ook in het boek “Clash of Civilizations” van Samuel Huntington wordt aangehaald, maar nu verder is en gedetailleerder is uitgeschreven in dit boek. Het komt er o.a. op neer dat de Amerikanen in de “War on Terror” de tijd tegen zich hebben. De gebieden waarin zij menen deze strijd te voeren, wordt namelijk gekenmerkt door een zeer jonge bevolking en grote gezinnen.
Als de Britten/Amerikanen een soldaat verliezen, is dit een grote slag voor een natie met gemiddeld 1.6 kinderen per gezin. Voor een Afghaan of Irakees is dit demografisch minder erg aangezien zij naties zijn waar gezinnen van 6 kinderen absoluut geen uitzondering zijn. De demografie is het wapen van de terroristen en het verklaart ook gedeeltelijk de Amerikaanse politiek momenteel. Een zeer interessant en goed geschreven boek dat zeer vlot leest.
