Kali Yuga (Sanskriet: कली युग, Kali Yuga, letterlijk: Tijdperk van (de demon) Kali, ook bekend als het Duistere Tijdperk), is volgens het hindoeïsme het laagste van de vier tijdperken (Yugas) van ontwikkeling die de wereld doormaakt. De overige zijn (oplopend) Dwapara Yuga, Treta Yuga en Satya Yuga.
De Kali Yuga wordt beheerst door de demon Kali, de nemesis van Sri Kalki, de 10e en laatste avatar van de hindoegod Vishnoe. Volgens de Vishnoe Purana is hij een negatieve manifestatie van Vishnoe.
Volgens de Surya Siddhanta begon Kali Yuga om middernacht op 23 januari (volgens de Gregoriaanse kalender) of 18 februari (volgens de Juliaanse kalender) in het jaar 3102 v.Chr. Veel hindoes geloven dat dit het moment was waarop Krishna zijn lichaam verliet.
Volgens de meeste interpretaties van hindoeteksten bevindt de aarde zich thans in Kali Yuga, hoewel anderen menen dat de aarde aan het begin staat van Dwapara Yuga. Hindoes geloven dat de mensheid geestelijk degenereert tijdens Kali Yuga; het wordt meestal aangeduid als het Duistere Tijdperk omdat de mensheid dan het verst van God staat.
Tijdens deze laagste fase zijn de meeste mensen zich enkel bewust van de fysieke aspecten van het leven; de grootste nadruk ligt op materiële overleving. De relatie tussen mensheid en spiritualisme wordt voornamelijk bepaald door bijgeloof en gezag.
Hindoes beschouwen ethiek over het algemeen als vergelijkbaar met een stier. Tijdens Satya Yuga, het eerste stadium van ontwikkeling, heeft de stier vier poten, waarvan hij er tijdens elk volgens stadium één verliest. Bij het aanbreken van het tijdperk van Kali heeft de stier nog maar één poot: ethiek komt uiteindelijk neer op de mensheid.
Kali in Kali Yuga dient niet te worden verward met de godin Kálii.
“Evenzo hield een Turkse taxichauffeur mij in een vurig betoog van twintig minuten voor dat de Europese Unie er beter aan deed de onderhandelingen over het lidmaatschap van Turkije onmiddelijk stop te zetten, omdat de Turken volgens hem de aangeboren neiging hebben om alles kapot te maken en dus ook de Europese instellingen zouden vernietigen.”
POPE, H. “Zonen van de veroveraars, herrijzenis van de Turkische volkeren“, Olympus, New York, 2006, pg. 199
Een zeer interessant verhaal dat toont hoe hard de Japanse soldaten aan hun erewoord hielden. Hiroo Onoda gaf zich pas over in 1974. Zijn verhaal hier en hier.
Nog een specifiek geval betreft de vermelding van nationaliteit, huidskleur of etnische origine van een persoon. Daarover vaardigde de AVBB in 1994 een reeks ‘Aanbevelingen voor de informatie met betrekking tot allochtonen’ uit. De belangrijkste aanbeveling is dat nationaliteit, huidskleur of etnische origine idealiter alleen vermeld worden ‘wanneer deze informatie relevant is voor het bericht’. De tekst vermeldt verder: ‘Vermijd onverantwoorde veralgemeningen en polariseringen; Vermijd nodeloos problematiseren en dramatiseren; Behoud een kritische kijk op extreem-rechts en racisme.’
[...]
Deze Aanbevelingen zijn in 1994 door de AVBB in samenwerking met het Centrum voor Racismebestrijding op papier gezet na uitgebreid media-onderzoek. De Aanbevelingen hebben niet het karakter van formeel deontologische normen, wat niet belet dat de Raad voor Deontologie van de AVBB ze desgevallend wel in zijn beoordelingen betrekt.
1. VERMELD NATIONALITEIT, GEBOORTELAND, ETNISCHE AFKOMST, HUIDSKLEUR, RELIGIE OF CULTUUR ALLEEN ALS DEZE INFORMATIE RELEVANT IS VOOR HET BERICHT
Een mogelijke test om de relevantie van de informatie na te gaan, bestaat er in de betreffende eigenschappen te vervangen door ‘tegenhangers’, of nog door kenmerken die verband houden met autochtonen. Meer in het algemeen zou men volgende twee zaken tegen elkaar kunnen afwegen: de schade voor het bericht wanneer de informatie niet gegeven wordt, en de schade voor de betrokkenen wanneer de informatie wel wordt vermeld.
[...]
4.2 Voor wat lezersbrieven betreft, wordt aanbevolen om lezersbrieven die allochtonen betreffen, systematisch vooraf voor te leggen aan een redactielid dat met het onderwerp vertrouwd is.
[...]
Waakzaamheid is ook hier geboden voor het stelselmatige desinformeren vanwege extreem-rechtse groeperingen. Een stapje verder is racistische uitspraken aan te vullen met tegengestelde opvattingen. Lezersbrieven met racistische inhoud kunnen ook niet zonder meer gepubliceerd worden.
Ik heb het hier reeds in een blogbericht vermeld, maar ik had op de IJzerwake aan vrienden in de N-VA beloofd om het hier nog eens uitgebreid te zetten:
Jongerenvoorzitter Bas Luyten kreeg de kans om, samen met 15 medereizigers, de Palestijnse kwestie ter plaatse te onderzoeken. Van 1 tot en met 10 augustus doorkruiste hij de Heilige steden, bezet gebied, militaire zones en vernietigde dorpen. Het werd een aangrijpende en confronterende ervaring met de georganiseerde uitroeiing van een volk door een zogehete Westerse natiestaat. Dit dagboek geeft ook u de kans om een klein beetje te beseffen hoe het er echt aan toe gaat in het ‘kruitvat van het Midden-Oosten’.
Hoewel de auteur Algemeen Voorzitter is van Jong N-VA schreef hij deze bijdrage volkomen in eigen naam.
De dagboekteksten zijn zeer goed geschreven en tonen aan hoe racistisch het zionistische regime wel is. Zij willen helemaal geen oplossing voor het probleem daar, maar zij willen enkel een volledige etnische zuivering nastreven onder de Palestijnen. [Niet dat de Arabische buurlanden veel beter zijn, zij houden ook liever de Palestijnen buiten, wat niet mag verbazen aangezien de PLO en aanhangsels ten tijde van Arafat niet meer waren dan goed georganiseerde en bewapende dievenbendes. Van de socialistische, soms marxistisch en soms niet, en Arabisch-nationalistische invloeden in de PLO (die men ook bij de Ba'ath kan terugvinden) is dan ook niet veel meer overgebleven. Dit in het voordeel van de religieus-nationalistische bewegingen zoals Hamas.]
Maar bij deze nogmaals mijn respect voor deze niet-alledaagse onderneming waar ik alleen maar respect voor kan opbrengen. Het toont dat ook bij de N-VA nog steeds goede volksnationalisten zitten.
Ik kom met een volledig open geest naar Israël en Palestina. Mijn mening heb ik wel, maar ik ben bereid deze bij te schaven na het zelf aanschouwen van de reële situatie. Echter, de eerste ervaring was niet koosjer. De douane laat zich leiden door drie begrippen: intimidatie, machtsmisbruik en racisme. Een selectie zuiver op een naam is ongehoord, het gedrag en de houding van de beambten is van een zeer bedenkelijk, zelfs agressief niveau én daarenboven zijn verschillende vragen ronduit discriminerend en racistisch. Een eerste indruk die sporen nalaat.
De nederzetting Ma’aleh Adumim heeft momenteel 35.000 inwoners. Israël voorziet een uitbreiding naar 70.000 inwoners zodat het nog moeilijker wordt om ze weg te krijgen uit dit bezette gebied. De tactiek is eenvoudig: eerst bouwen ze in de geviseerde zone een politiekantoor. Dit mag volgens internationaal recht. Hierna bouwen ze huizen voor politiemannen en -vrouwen, daarna voor hun familie en tot slot kaarten ze dan bij ‘vredesonderhandelingen’ aan dat het een voldongen feit is en dat het niet eenvoudig op te lossen is. Beetje bij beetje nemen ze alle grond in, met of zonder Palestijnen in de weg.
[...] de Palestinian Liberation Front Party. Zij willen een alternatief zijn voor de huidige radicale Hamas en corrupte Fatah. De oprichting van Hamas werd volgens hen, en het klonk best geloofwaardig, mede gefinancierd door Israël omdat zij op dat ogenblik te maken hadden met een té sterke Palestijnse vertegenwoordiging. Onder het motto ‘verdeel en heers’ hoopten ze met steun aan Hamas dat de Palestijnen elkaar zouden gaan bekampen, quod erat demonstrandum. Hieruit blijkt nogmaals dat de Israëli’s principes hebben tot ze hen niet meer goed uitkomen.
Israël zal niet stoppen vooraleer de laatste Palestijn over de grens werd gedreven. Op het ogenblik dat Israël het meest over vrede praat moeten we zéér argwanend zijn. Kijk naar mijn woorden, niet naar mijn daden lijkt het devies wel. De wereld heeft nood aan een objectieve berichtgeving, wars van Israëlische en pro-joodse propaganda. Nu horen we telkens één klok luiden die niet verlegen is voor een leugen meer of minder. Daarnaast heeft iedere Palestijn recht op een eerlijke justitie, en niet zoals nu een strafrecht op maat van een zionistisch beleid.
LDD, anders dan de anderen. Een partij voor mensen die ideologie boven eigenbelang stellen. Een partij voor mensen met propere handen. Een overzichtje van een jaar LDD.
In Aarschot stapt de lokale partij PVD over naar LDD. Na een paar maanden (oktober 07) houden ze het er al voor bekeken. Dedecker is een dictator in het kwadraat, zeggen de PVD’ers ontgoocheld.
John Vranken stapt in Limburg van VB over naar LDD. Naar eigen zeggen is hem geen postje beloofd. Twee dagen later stapt de voorzitter van LDD-Limburg op omdat hij zich doodergert aan de mentaliteit van postjespakken binnen LDD
In de zaak ‘Bodart’ worden naast Gilbert Bodart ook andere criminelen opgepakt (valsmunters). Een ervan is de voorzitter van LDD-Wevelgem : Coorevits
Nov 2007 : in Limburg bij LDD stappen eerste opvolger Eric Creve en nummer twee Danielle Vanheusden uit de partij in Limburg.”We zijn in in de hoek geduwd,verafschuwd,verbannen en bij het grof vuil gezet door Similon.Onze mening of onze plannen zijn niet van tel.Het enige wat we mogen doen is braafzijn en luisteren en liefst ons spaarvarken nog meer leegschudden.
Fabrice Morreau, de zgn ‘art diorector’ van fdw stapt over naar LDD. Na enige maanden houdt hij het daar wijselijk voor bekeken.
Haacht : Steven Godefridi maakt met veel lawaai de overstap naar LDD. Twee maanden later onderhandelt hij alweer met de NVA, en nog ene maand later stapt hij uit LDD en de politiek.
Zaventem: de affiche van de zgn optimistenbond wordt verboden op de luchthaven wegens al te duidelijke politieke ondertoon. De “Optimistenbond van het Koninrijk België” is een verkapte belgicistische organisatie geleid door Luc Simonet. Op de lijst der ereleden figureert naast een schare baronnen, burggraven (Lippens o.a.), en grootindustriëlen Dhr Ruy Aernoudt, vooraanstaand LDD-er.
Ik weet maar al te goed dat sommigen, ook in de rechterkant van de Beweging, bedenkingen hebben bij mijn commentaar op Starbucks. Sta me dan ook toe om even Bert Van Boghout te citeren in zijn brochure Veramerikanisering, uitgegeven door Were Di. Niet vergeten, ooit trokken deze denkers de ideologische krijtlijnen van de radikaal-rechtse kant van de Vlaamse Beweging en voor vele personen van het toenmalige Vlaams Blok vormden zij een grote bron van inspiratie.
De golf van genotzucht en materialisme, die ons na WO II vanuit Amerika overspoelde, kan alleen gekeerd worden door een grondige herbronning. Deze bezinning moet echter doordringen in de practische politiek, zowel op het vlak van de Vlaamse Beweging als op Europees en wereldniveau. Opnieuw moeten wij een normen- en waardenschaal opbouwen, steunend op traditie maar vormelijk rekening houdend met de techniek van de 21ste eeuw. Duidelijk weze hier onderstreept dat culturele bezinning en culturele deelinitiatieven, hoe nuttig en nodig ook, weinig effect zullen hebben, zo wij er niet in lukken deze politiek te vertalen, zowel naar de eigen Zuidnederlandse volksgemeenschap als op het concreet Europees vlak. Volksvertegenwoordiger Annemans formuleerde het als volgt:
“Maar ik probeer als drager van de Westeuropese Cultuur, te zoeken naar een synthese voor de toekomst. Een synthese tussen het nieuwe en de traditie. Want ik weet wat ik vooral niet wil: een Vlaanderen waar allemaal afgestompten rondlopen: met glazige blik, die slecht oplicht bij het inschakelen van het computerspelletje of de compact-disc. Hebt u dat alles goed overwogen toen u naar Torhout-Werchter ben gereden?”
De huidige veramerikaniseringspolitiek is actief op alle levensvlakken. Onze hérwortelingspolitiek zal dan evenzeer àl deze levensvlakken moeten bestrijken, inzonderheid de zo in ieders privéleven indringende media. Het weze zonder schroom gezegd dat terzake besliste ingerepen door de politieke macht niet alleen wenselijk, maar zelfs onontbeerlijk zijn. Logisch doorredenerend betekent dat niet langer welvaart doorwegen mag in de politiek, doch wel het welzijn.
Bron “Veramerikanisering”, geschreven door Bert Van Boghout, uitgegeven door Were Di, te koop bij Voorpost voor 2 euro.
Is dit qua lectuur onverdacht genoeg, of moeten we Bert Van Boghout en Were Di ook gaan beschuldigen van communisme?
Daar het tot onzer attentie is gekomen dat er veel belangstelling is voor een apart Branding abonnement, lanceert de NSV! dit jaar een nieuwe formule. Voor 15 EUR krijgt u een jaarabonnement op Branding zonder lidmaatschap van de NSV!
Let op! Met dit abonnement krijgt u dus geen lidkaart van de NSV! en steunt u niet onze lokale afdelingen of algemene werking! Dit abonnement wordt enkel gebruikt ter bekostiging van Branding.
Voor een Branding abonnement schrijft u 15 EUR over op rekening 402-8144051-25 van NSV!-Nationaal met de expliciete vermelding ‘Abonnement Branding’
