Ik wil echt geen Starbucks

Een dag later en ik heb wel wat commentaren gehad op mijn standpunt over Starbucks, Mc Donalds e.d.  Daarom hier wat meer uitleg. Hét argument tegen mijn stelling blijkt neer te komen op: “Laat ze toch doen, als Starbucks niet aanslaat, houden ze er toch vanzelf mee op. Je moet vertrouwen hebben in de mensen dat ze zelf zullen kiezen voor wat voor hen het beste is.” In andere woorden, ze grijpen terug naar de mythe van de consumentensoevereiniteit waarbij de macht over de markt eigenlijk bij de consument ligt.

Wel, mijn beste tegenstanders, ik geloof niet in die mythe. Want diezelfde redenering kan ik gebruiken om de verfransing van de Vlaamse Rand goed te gaan praten en af te doen als een verschijnsel dat zichzelf zal oplossen. Niemand verplicht immers de Vlaamse handelaars bij wet daar om Frans te spreken, niemand verplicht iemand daar om het Frans over te nemen ten koste van het Vlaams. Als men gelooft dat men zal kiezen voor het beste, dan zal zoiets futiel als sociale druk en bepaalde culturele invloeden immers geen invloed hebben. Het is immers het individu dat invloed uitoefent op het geheel en niet omgekeerd, althans toch volgens de mythe van de consumentensoeveriniteit. Maar toch, vanuit volksnationalistisch standpunt perfect begrijpbaar aangezien wij niet uitgaan van liberale economische marktvisies, zijn er taalwetten. Idem voor iets cultuurvervlakkend als Starbucks, Mc Donalds en aanverwanten.

Uiteraard zullen er zijn die deze vergelijking niet vinden opgaan. Maar, het zal niemand verbazen, ik vind van wel. Er is geen namelijk geen tot amper verschil. Je legt de verantwoordelijkheid bij de consument, bij het individu dus. Als we die maatschappijvisie, die typerend is voor het postmoderne liberalisme, consequent doortrekken, komen we zeer snel bij de vergelijking met de Vlaamse Rand. Als de individuele consument, het individu dus, over zelf genoeg verstand beschikt om zich te verzetten tegen cultuurvernietiging/cultuurvervlakking, dan zou er immers ook geen nood zijn aan taalwetten. Als maatschappelijk conservatief, mede ingegeven door mijn katholicisme en een redelijke sympathie voor personalistische beginselen zoals neergeschreven door een Jaques Maritain (die ook een grote invloed op de Vlaamse christendemocraten zou hebben), leg ik de verantwoordelijkheid voor dit soort dingen bij de individu in het collectief van de gemeenschap. In de solidaristische en volksnationalistische visie is de staat de politieke invulling van dit volk. En aangezien door de afbraak van het sociale weefsel de invloed van de Kerk en andere organisaties in het middenveld zo goed als vernietigd is, blijft enkel de staat over om nog echte dwingende maatregelen te nemen. Vandaar de noodzaak aan een soort “Starbuckswet” die het multinationals op z’n minst al zeer moeilijk maakt om onze markt binnen te treden.

Toen ik een maand geleden sprak met Robert Spieler, bekend van Elzass D’Abord en het huidige Nouvelle Droite Populaire, hadden we het op een bepaald moment over de aanwezigheid van multinationals op de Europese markten en de omvang van hun grip op de Europese economie. Zijn visie, waar ik mij volledig bij kan aansluiten, was; “Tsja, die bedrijven moeten buiten. Tijd om Europees te handelen en te produceren, ook op economisch vlak. Ook dat is strijden voor een Europa der volkeren. Tegen multinationals en China kunnen wij toch niet op.” Als katholiek geloof ik in het goede in de mens, al zit het soms vaak diep verborgen. Maar ik geloof niet dat de mens altijd intelligente beslissingen neemt en daarom geholpen moet worden door de staat. Liberalen zullen dit afdoen als “dwang”, ik beschouw het als een gerechtvaardige correctie vanuit de staat.

Laten we gewoon maar kijken naar andere intiatieven vanuit de staat. Als we morgen niet langer een verbod uitvaardigen op het bellen met de GSM achter het stuur, geen verbod meer op dronken rijden achter het stuur en de gordel niet verplichten, is dat dan de Vlaming vrij laten in zijn gedrag? Waarom sluiten we onze markten af voor eventueel giftig Chinees speelgoed, waarom sluiten we onze markten af voor eventueel besmet voedsel? Als we nu eens een grote waarschuwing zetten op die producten, dan zal de Vlaming toch wel zelf een risico-analyse kunnen maken?

En op de beweringen dat ik een communistischachtig idee of een communistische maatschappijvisie zal ik niet eens ingaan. Die zijn gewoonweg te belachelijk om serieus te nemen. Iets waarmee zelfs AFF en Yelloman1 mij gelijk in zullen geven.