Zwart op Wit

In de kranten en op de televisie is er genoeg over gepraat; Jurgen Verstrepen heeft een boek uitgebracht waarin hij uithaalt naar zowat iedereen waarmee hij ooit afspraken mee heeft gemaakt of mee in een organisatie (privaat of politiek of…) heeft gezeten. Ik heb het gisteren in Standaard Boekhandel gekocht (ook al staat het op de webstek van de uitgeverij aangekondigd voor de 30e september…) Het is een goede 208 pagina’s lang waarin onder andere zijn periode bij het Vlaams Belang beschreven wordt, wat ruim genomen pagina’s 123 tot en met 205 omvat. Een goede 82 pagina’s dus. En uiteraard springt de media weer op de paar citaten over het Vlaams Blok/Vlaams Belang die ze eventueel zouden kunnen gebruiken. Maar….

de interessante stukken over de andere politici van Verstrepen zijn pre-Vlaams Blok/Belang-periode worden wel prachtig genegeerd door de heren journalisten en commentatoren. Niet dat ik half geshockeerd heb zitten lezen, het was voor het merendeel enkel een bevestiging van het beeld dat ik had over de politiek. Zeker de bevestiging dat de VLD de grote drijfveer is achter de beknotting van de vrije meningsuiting en de koning is van achterkamerpolitiek kwam voor mij absoluut niet als een verrassing. Hoe Bart Somers krampachtig probeerde om Verstrepen bij de VLD te krijgen en hoe Noël Slangen vanalles probeerde te regelen. Of hoe Somers niets op papier durfde zetten, maar het enkel bij mondelinge afspraken wou houden. Iets wat bij de VLD blijkbaar wel eens meer voorkomt.

Begrijp me niet verkeerd, ik loop zeker niet over van sympathie voor Jurgen Verstrepen. Integendeel zelfs. Voor mij is dit boek zijn manier om wraak te nemen naar iedereen die hem in het leven eens iets kwaad kan hebben gedaan. Het ademt rancune en wraakzucht uit. Niemand zal er iets van bijleren, het heeft dan ook geen enkele meerwaarde in het politieke debat. Voor de aanhangers van Verstrepen zal de reactie iets zijn in de aard van “Kijk eens hoe Verstrepen durft!” (terwijl het boek enkel toont dat de man geen enkel gevoel van trouw kent), de tegenstanders van Verstrepen zullen (terecht) zeggen “Verstrepen is een hoop rancune en niet te betrouwen” en de politiek-correcte denkers zullen zijn boek aangrijpen om rechtse strekkingen aan te vallen. Waarmee Verstrepen een nuttige idioot is voor de heersende elite. Dat Verstrepen bij momenten de vermoorde onschuld speelde die het allemaal niet zag afkomen, is dan ook enorm doorzichtig en kan niet anders dan gelogen zijn. Geen mens is immers zo naiëf. Ook laat hij bij momenten wel dingen “per ongeluk” weg, of is hij ze “vergeten”?

Maar als hij werkelijk de vermoorde onschuld is en de smeerlapperij van de politieke wereld voor hem als een verrassing kwam, dan stel ik mij ernstige vragen bij zijn engagement in de partijpolitiek. Als men het systeem wilt veranderen of afbreken, dan moet men beginnen met het systeem te begrijpen. En wanneer men dan van verrassing in verrassing valt, dan is het nog maar de vraag of hij wel echt thuishoort in de partijpolitiek. Dit gaat er wel van uit dat Verstrepen überhaupt iets zou willen veranderen in de politiek. Wanneer ik echter zijn blog bekijk en zie hoe meneer maandenlang vertoeft in Benidorm waarna hij afgeeft op Vlaanderen, denk ik wel dat hij zijn plaats heeft gevonden in het pluche van de macht.

Het boek kan ik dus absoluut niet aanraden. Men zal er niets van bijleren, al kan men misschien wel een uniek inzicht krijgen in de geest van de heer Verstrepen; geen trouw, geen eer, enkel het persoonlijke, individualistische en materialistische gewin tellen. Een stuk bourgeouis die geen knijt begrijpt van de politieke termen waarmee hij graag goochelt. Wanneer hij bepaalde dingen afdoet als “rechts-authoritaire” denkbeelden, kan ik enkel besluiten met één uitspraak:

Bourgeois, vous n’avez rien compris!

Kredietcrisis? De Nederlanden één!

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/economie/080928_Fortis_spoedberaad

zo 28/09/08 23:39 – De Belgische, Luxemburgse en Nederlandse overheid investeren 11,2 miljard euro in bankverzekeraar Fortis. Dat heeft premier Yves Leterme (CD&V) meegedeeld na een weekend intens overleg over het lot van de bankverzekeraar.
De regering was vanavond in crisisberaad bijeengekomen. Ze wilde absoluut een oplossing uitwerken voor de Aziatische beurzen opengaan.

De Belgische overheid gaat 4,5 miljard euro in Fortis stoppen, de Nederlandse overheid evenveel en Luxemburg 2,5 miljard.

De voorzitter van de raad van bestuur, Maurice Lippens, stapt op.  De regering zal een zeg hebben in zijn opvolging.

Fortis zou ook verplicht worden ABN-Amro te verkopen, al is het nog niet duidelijk aan wie of tegen welke prijs.

Ruim overleg
Aan het  regeringsoverleg namen ook Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank, Guy Quaden van de Nationale Bank en de Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos deel.

Het is duidelijk dat de kredietcrisis een internationaal fenomeen is, veroorzaakt door de geldzucht van een kleine schare kapitalisten. Maatregelen beperken tot de huidige staatsgrenzen is dan ook ronduit belachelijk. Wat positief is aan deze crisis is dat men blijkbaar begin in te zien dat de Lage Landen sterker verenigd staan dan verdeeld. De huidige crisis heeft geen baat aan belachelijke separatistische projecten die enkel gevoed worden door een kleine kliek, laten we eindelijk een einde maken aan het Belgische separatistische avontuur, dat enkel voor verdeeldheid en haat heeft gezorgd. Laten we eindelijk de Nederlanden herenigen en laten we manifest kiezen voor de verenigde Lage Landen.

NEEN aan het Belgisch separatisme; de Nederlanden één!

Nu ook hier nationaliseringen?

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/economie/080928_Fortis_spoedberaad

Toen de nieuwe CEO van Fortis, Filip Dierckx, in de Wetstraat aankwam heeft  een fotograaf een document dat hij onder de arm had gefotografeerd. Na het uitvergroten van de tekst bleek Dierckx het volgende scenario bij te hebben.

De Belgische en Luxemburgse regering zouden 7 miljard euro  pompen in Fortis. De Luxemburgse regering heeft intussen al bevestigd dat het tot het kapitaal van Fortis wil toetreden.

[...]

De vakbonden van Fortis zijn verzameld in het hoofdkantoor van de bankverzekeraar in Brussel. Zij wachten op een mededeling van het bedrijf.

Zij vrezen voor het voortbestaan van de bank. Bij Fortis Belgie werken 23.000 mensen. Fortis is daarmee de grootste privé-werkgever van ons land.

Het is duidelijk dat de bankierskaste te ver is gegaan in hun streven naar steeds meer kapitaal. De afbraak van de staat heeft enkel gediend om hun perverse liberale streefdoelen te verwezenlijken. En zoals zo vaak is gebleken, kunnen dat soort sprookjes niet eeuwig duren. En helaas zoals zo vaak is gebleken, is het het volk dat uiteindelijk het slachtoffer is van de grillen van een kleine groep kapitalisten. Als we kijken naar wat CEO’s en bankiers in eigen zak steken, dan moeten we niet verbazen dat hun bedrijven uiteindelijk op de fles gaan. Als we kijken dat de top van Lehman Brothers zichzelf nog een cadeau van 2,5 miljard dollar heeft gedaan voor ze weggingen, dan zien we dat die kaste kapitalisten geen enkele schaamte heeft. Die 2,5 miljard dollar was trouwens een pot bedoeld voor bonussen aan de werknemers…

http://www.zibb.nl/10237008/Financien/Financien-nieuws/Financien-nieuwsbericht/2,5-miljard-dollar-voor-bonussen-Lehman-Brothers.htm

bij de overname van de Amerikaanse acitiviteiten van Lehman Brothers door Barclays is een bonussenpot van 2,5 miljard dollar veiliggesteld. Hieruit zouden bonussen voor de tienduizend Amerikaanse werknemers worden betaald.

Voor de acht topmannen van het Amerikaanse Lehman Brothers zouden tweejaarcontracten zijn afgesproken die tussen de 10 en 25 miljoen dollar waard zijn. Dat meldt The Independent.

Woede
Het nieuws heeft tot grote woede geleid bij werknemers van Lehman in Europa en het Midden-Oosten. Zij weten nog niet of ze hun baan behouden en salaris ontvangen, laat staan bonussen uitbetaald krijgen.

Daar komt bij dat vlak voor de val van Lehman Brothers 8 miljard dollar van het Britse naar het Amerikaanse kantoor is overgeboekt.

En nu is ook de grote kredietcrisis de plas aan het oversteken. Fortis zit in een diepe crisis en zoals zo vaak moet de staat te putten van de privé opvullen. Tijd om ineens de hele banksector, samen met nog een hoop andere dingen (we denken maar aan energie, water, openbaar vervoer, etc…) te nationaliseren, een Keynesiaans geïnspireerd beleid te voeren en zo het rampenkapitalisme uit te schakelen. Of zal de staat nogmaals bewijzen dat zij enkel dienen voor de onbeperkte kapitaalsaccumulatie en -concentratie van een kleine elite? Door zich zo te gedragen, zullen zij enkel een grote voedingsbodem geven aan gevoelens van afkeer en wantrouwen naar de machtshebbers toe. Nu, wat zij zaaien, zullen wij graag oogsten.

Terug van actie

Gisteren samen met Voorpost actie gaan voeren tegen B-Plus in Sint-Truiden. Een paar dingen vielen op. Om te beginnen de politie in Sint-Truiden die blijkbaar niet veel actie gewoon zijn en extreem geprikkeld reageerden op alles. Waar men in Antwerpen weet dat dit soort acties nooit tot geweld van onze kant zal leiden, was de politie van Sint-Truiden half aan het panikeren. Met het nodige duwen-en-trekken-gedrag van de politie naar ons toe. Wat ook opviel was het gebrek aan opkomst bij B-Plus. Ik schat hun aanwezigheid op maximaal 25 personen. Langs Vlaams-nationalistische kant was er een goede 120 militanten, op een actie die enkel een prikactie was waar amper voor gemobiliseerd was.

Na de actie zijn we nog rustig iets gaan drinken, waarna men rustig naar huis is wedergekeerd. Een geslaagde dag!

Amerikaans imperialisme

Bron: KAGAN, R., De terugkeer van de geschiedenis. De liberale democratie en de opkomst van het nationalisme, Amsterdam, De Bezige Bij, 2008, pp. 58-59

Tussen 1989 en 2003 pleegden de Verenigde Staten meer interventies dan in enige andere periode in hun geschiedenis – elke zestien maanden werd gemiddeld één belangrijke nieuwe militaire actie uitgevoerd – en ook veel meer dan enige ander mogendheid in dezelfde periode.

Dit expansieve – ja, agressieve – mondiale beleid stemde geheel overeen met de tradities van het Amerikaanse buitenlandbeleid. Het zelfbeeld van de Amerikanen, het wezen van hun patriottisme, is onlosmakelijk verbonden met het geloof dat de Verenigde Staten in de wereld een belangrijke historische rol te vervullen hebben. [...] Als mondiale strategie prefereerden ze een “machtsoverwicht” boven een machtsevenwicht met andere naties. [...] Ze hebben geprobeerd hun regionale overwicht te behouden en zo mogelijk uit te breiden [...] Ze hebben geprobeerd regimewisselingen te bewerkstelligen wanneer dat in hun ogen nuttig was om Amerikaanse idealen of Amerikaanse belangen te verdedigen. Ze hebben de Verenigde Naties, hun bondgenoten, en het internationaal recht aan hun laars gelapt, wanneer deze instituties en regels in de weg stonden van de doelen die zij nastreefden. [...] Zoals Hubert Védrine, de voormalige minister van Buitenlandse Zaken van Frankrijk, ooit opmerkte (in de jaren Clinton): de meeste grote Amerikaanse leiders en denkers hebben nooit een moment getwijfeld dat de Voorzienigheid de Verenigde Staten heeft uitverkoren tot “onmisbare natie” en dat zij ten behoeve van de mensheid hun heersende positie moeten handhaven.

Liberalisering en 11 september

Bron; KLEIN, N., De shock doctrine. De opkomst van rampenkapitalisme, Breda, De Geus, 2007, pp. 364-365

De eerste grote overwinning van de contrarevolutie van Friedman in de Verenigde Staten was de aanval van Ronald Reagan op de vakbond van de luchtverkeerdsleiders en zijn deregulering van de luchtvaartmaatschappijen geweest. Twintig jaar later was het hele luchtvaartsysteem geprivatiseerd, gedereguleerd en afgeslankt en werd het grootste deel van het beveiligingswerk op de luchthavens uitgevoerd door onderbetaalde, slecht opgeleide contractmedewerkers die geen lid waren van een vakbond. Na de aanslagen heeft de inspecteur-generaal van het ministerie van Verkeer bevestigd dat de luchtvaartmaatschappijen die verantwoordelijk waren voor de veiligheid van de vluchten flink hadden bezuinigd om de kosten laag te houden. De “gevolgen daarvan manifesteerden zich op hun beurt als bijzonder zwakke punten bij de beveiliging”, zei hij tegen de 9/11 Commission die door president Bush bijeen was geroepen. Een beveiligingsbeambte die al sinds lang bij de Federal Aviation Authority (FAA) werkte, getuigde voor de commissie dat de aanpak van veiligheid van de luchtvaartmaatschappijen neerkwam op “bagatelliseren, ontkennen en uitstellen”.

Zolang de vliegreizen goedkoop en overvloedig waren, deed dat er op 10 september blijkbaar allemaal niet zo toe. Maar op 12 september was het roekeloos geworden contractmedewerkers die 6 dollar per uur verdiende de verantwoordelijkheid te laten dragen voor de beveiliging van het luchtverkeer. Vervolgens werden in oktober de enveloppen met wit poeder naar wetgevers en journalisten gestuurd, zodat paniek uitbrak over een mogelijke omvangrijke miltvuurepidemie. Opnieuw zag de privatisering van de jaren negentig er in dit licht heel anders uit: waarom bezat een particulier laboratorium het exclusieve recht om het miltvuurvaccin te produceren? Had de federale overheid afstand gedaan van haar verantwoordelijkheid om de bevolking te beschermen tegen omvangrijke en gevaarlijke epidemieën. Het werd er niet beter op toen Bioport, het geprivatiseerde laboratorium in kwestie, een reeks inspecties bleek te hebben nagelaten en dat de Federale Drugs Administration (FDA) het zelfs geen vergunning had verleend destijds de vaccins te distribueren.

Disturbed – Prayer

Boekenjacht zoveel

Vandaag met een kameraad nog eens op stap geweest. De buit van vandaag:

• KAGAN, R., De terugkeer van de geschiedenis. De liberale democratie en de opkomst van het nationalisme, Amsterdam, De Bezige Bij, 2008
• KLEIN, N., De shock doctrine. De opkomst van rampenkapitalisme, Breda, De Geus, 2007
• KLEIN, N., No logo, Rotterdam, Lemniscaat, 2001

Vervolgens ook nog

• Fenomenologie van de geest, geschreven door Hegel, uitgegeven bij Uitgeverij Boom te Amsterdam en vertaald door Wim Van Dooren
• Il Principe en andere politieke geschriften, geschreven door Niccolo Machiavelli, uitgegeven bij Ambo en vertaald door Paul Van Heck.

Debat NSV!-Gent

 

Entartete Gedanken

Op 17 september werd in Brussel een tentoonstelling geopend over de huidige interpretatie van Entartete Gedanken. Allerlei foto’s werden in een tentoonstelling bijeengebracht zodat iedereen kon zien welke parasieten, die via allerlei louche organisaties werken, aan de samenleving knagen. Het doel van die louche organisaties? Een constante aanval op het Belgische vaderland, dat één en ondeelbaar is. Daarom is het nodig dat met tentoonstellingen, zoals die van 17 september, een tegenoffensief wordt gevoerd vanuit de staat. Een tegenoffensief om al die verderfelijke elementen uit de staat te krijgen, zoveel mogelijk zwart te maken en hen een recht op spreken te ontzeggen.

En wie zijn die parasieten, die uitdragers van entartete Gedanken, die het grote vaderland willen ondergraven en alle vrijheid van meningsuiting ontnomen moet worden (met intimidatie, geweld en zwartmakerij)? Dat is de Vlaamse Beweging uiteraard! Hier het verslag van de tentoonstelling. Hieronder een voorproefje:

Son exposition du moment se consacre au nationalisme flamand d’extrême droite. Réalisées notamment lors du pèlerinage de Dixmude en 2006, ses photos montrent les partisans purs et durs de la Flandre indépendante… et fasciste ! Vlaams Belang, VNJ, Voorpost… Ils sont tous là, ces mouvements et partis qui cultivent la haine de la Belgique, illustrée par leur slogan séparatiste «België barst» (en français : Que la Belgique Crève !). Expression des plus violentes et des plus illustratives d’un sentiment anti-Belge devenu la colonne vertébrale du nationalisme nordiste