De verkiezingsuitslag
Geplaatst door yvespernet op 8 juni 2009
De uitslagen zijn definitief. Grote winnaars van de verkiezingen zijn CD&V en N-VA, gevolgd door LDD dat zijn zetels in het Vlaams Parlement dan wel verdubbelt, maar ondertussen wel ook toont dat Verstrepen absoluut geen leidersfiguur is aangezien Antwerpen voor LDD een enorme teleurstelling is. Niet dat ik daar rouwig om ben, integendeel. Hoe minder asociale LDD’ers in het Vlaamse Parlement geraken, hoe beter!
Algemene korte analyse
De zetelverdeling zou er als volgt uitzien (bron: deredactie.be):
- CD&V: 31 (+3)
- Vlaams Belang: 21 (-11)
- OpenVLD: 21 (-4)
- SP.a: 19
- N-VA:16 (+9)
- LDD: 8 (+4)
- Groen!: 7 (+1)
- UF: 1
Laten we dus eens kijken naar de uitslagen in zetels. Het rechtse en conservatieve partijlandschap haalt in totaal 97 zetels tegenover het linkse en progressieve 26. Als we daar alleen op zouden voortgaan, is dit een overwinning van het conservatieve Vlaanderen dat bijna meer dan drie keer meer zetels haalt dan het progressieve Vlaanderen en bijna vier keer meer. Maar dat zou een simplistische stelling zijn, aangezien de OpenVLD en LDD voor dingen als abortus en homohuwelijk weer progressieve standpunten halen.
We kunnen het dan ook misschien beter in devoluerend en status quo bekijken. Devoluerend zijn de partijen die meer bevoegdheden willen in Vlaanderen en status quo de partijen die vooral niet teveel willen morrelen aan bevoegdheidsoverdrachten, of die zelfs willen herfederaliseren. Daar zien we dat de uitgesproken devoluerende partijen 76 zetels halen (CD&V+N-VA+Vlaams Belang+LDD) en de status quo partijen 29 zetels (OpenVLD+Groen!+UF). Wat de SP.a wilt, hangt er zowat vanaf met wie je spreekt. Net zoals hun socio-economisch programma durft de SP.a niet echt meer keuzes te maken, of kan ze het gewoon niet meer.
De verliezers van vandaag dan. OpenVLD, SLP en het Vlaams Belang. Over SLP kan ik kort zijn; ze halen het niet ondanks het gemeende enthousiasme en idealisme van hun militanten. Ergens kan ik wel respect voor hen opbrengen, al zal ik met 95% van hun standpunten niet akkoord zijn. OpenVLD leidde dan weer onder een compleet gebrek aan strategie, inzicht en door het feit dat ze gewoon niet in de campagne geraakten. An sich hebben de liberalen in Vlaanderen wel het status quo gehaald aangezien de vier zetels minder van de OpenVLD gewoon bij LDD lijken te zijn gekomen. Bart Somers zal er vet mee zijn, zijn positie als voorzitter is hij alvast kwijt.
De uitslag van het Vlaams Belang
Maar waar de meeste lezers van dit weblog wel nieuwsgierig naar zullen zijn op deze webstek is mijn mening over de nederlaag van het Vlaams Belang. 11 zetels en 8,9% op Vlaams niveau verliezen is een grote klap. Waar is het dan fout gelopen bij het Vlaams Belang? Mijn inziens is het beginnen foutlopen bij de grote overwinning bij de vorige Vlaamse verkiezingen. Zowat iedereen kon toen al weten dat de 24% van toen niet meer haalbaar was voor herhaling en dat de partij te snel gegroeid was. Er was geen ideologische lijn meer te vinden in de partij die schipperde tussen liberaal en sociaal zonder ooit een echte keuze te kunnen maken. Wanneer het goed ging, pleitte het Vlaams Belang duidelijk voor een liberaler economisch beleid, maar toen de crisis losbarstte ging het opeens over naar een pleidooi voor een sociaal beleid en werd een pleidooi gehouden tegen het liberalisme en wild kapitalisme.
En nu?
Wat het Vlaams Belang dus zou moeten doen, is zich op de eerste plaats bezinnen. Dewinter heeft gelijk wanneer hij stelt dat er nieuwe spelers op het politieke speelveld zijn zoals LDD en de N-VA. Die nemen inderdaad kiezers af, maar als je daar geen goed antwoord op kunt vinden, kan je tot in de spreekwoordelijke oneindigheid blijven bezig zijn met communicerende vaten spelen met elkaar. Er is dan ook nood dat het Vlaams Belang een duidelijke visie neerlegt over maatschappij en economie en dan ook kiest voor, u hoort mij al komen, een duidelijke solidaristische en dus volksnationalsitische keuze (die twee begrippen zijn dan ook onlosmakelijk aan elkaar verbonden). Duidelijk kiezen tegen de consumptiemaatschappij, het destructieve kapitalisme en liberalisme en pleitten voor een maatschappij waarbij de Traditie centraal staat, tegen het vervlakkende consumptiedenken. Je kan proberen om hip en trendy over te komen, maar het is uiteindelijk de gewone man in de straat, de arbeider en bediende, die je moet overtuigen, niet de snobs. Dit laatste zou dan ook rechtlijn ingaan tegen heel de idee van een volksnationalistische partij.
Ook zal de keuze voor een solidaristische keuze net kiezers binden, als men dan toch de moeite doet om via lokale vormingsavonden voor de leden het solidaristische ideaal uit te leggen en met nationale vormingsavonden het kaderpersoneel ervan te doordringen. Een kiezer en/of lid doordrongen van een ideaal, een ideologie, zal immers véél minder snel geneigd zijn om nog voor een andere partij te kiezen dan één die gewoon kiest uit protest op een partij die zich vooral als anti-… profileert. Waarop zou deze solidaristische lijn zich dan moeten baseren, zonder daarbij direct in intellectualistische discussies te vervallen?
- Verdediging van de identiteit: een strijd tegen islamisering, veramerikanisering, verfransing en de consumptiemaatschappij.
- Verdediging van de soevereiniteit: een strijd tegen verdere liberalisering, voor de hernationalisering van de energiesector in een Vlaamse Energiemaatschappij, werken aan een Europese militaire alliantie met als doel uittrede uit de NAVO en het oprichten van een nationale bank in samenwerking met Nederland (een VLANEL-bank)
- De kern van het systeem aanvallen: de vraag durven stellen waarom er nieuwe immigranten blijven komen en dus het kapitalistisch systeem in vraag durven stellen, de vraag durven stellen waarom de VSA Turkije bij de EU wilt en dus het pro-atlantistische standpunt verlaten.
- Ideologische lijn trekken: een volkspartij zonder basisideologie is geen partij, maar een samenraapsel dat met enkele draden bijeenhangt. De oude CVP had de personalistische beginselen om bij elkaar te blijven, de VLD de burgermanifesten, etc… Het is mijn inziens aangeraden dat het Vlaams Belang het kartel met VLOTT opblaast en de idee van verdere structurele samenwerking met Dedecker volledig verlaat. Zeker in deze tijden is het nodig om nationalistisch te denken i.p.v. liberaal.
Want laten we vooral eerlijk zijn over het laatste. De kiem van het succes van LDD is geplant door het Vlaams Belang. Door te kiezen voor een rechtsliberaal discours hebben zij de weg geeffend voor de opkomst van brulboei Dedecker en zijn kornuiten. Het Vlaams Belang had moeten kiezen voor een volksnationalistisch en solidaristisch discours, volgens de lijnen die uitgezet zijn in geschriften als Dietsland-Europa en mensen als Karel Dillen. Al moeten die ideeën uiteraard van tijd tot tijd geactualiseerd worden, het blijft wel vitaal dat zij de basis blijven vormen voor een nationalistische partij die het Vlaams Belang wilt zijn. Voor een Vlaanderen met een sociaal en identitair beleid! Vlaams, sociaal & nationaal!
Morgen meer beschouwingen over de verkiezingsuitslag…
TVDD zei
Gelukkig is Wim Wienen via een 4de opvolgersplaats op 7 zetels (!) met het 10de aantal voorkeurstemmen op de 16 opvolgerskandidaten verkozen.
Pjotr zei
‘en maatschappij waarbij de Traditie centraal staat’
Gaat de partij René Guénon en Julius Evola beginnen lezen? Dat zou nogal ontnuchterend werken me dunkt.
De verdienste van het VB is representativiteit, maar daar stopt het dan ook bij. De nederlaag is wellicht een goede zaak, zodat de partij terug kan herbronnen en een meerwaarde kan worden. Maar daarvoor moet ze haar populistische discours achterwege laten en goede alternatieven voorstellen in plaats van te blijven zagen en klagen over hoe slecht het hier wel niet gaat. In Italië wordt de Mutuo Sociale bijvoorbeeld op de agenda geplaatst bij verschillende partijen, en dat idee komt dan nog van een partij dat vele malen kleiner én radicaler is dan het VB.
Metamilitant zei
Het VB is geen antisysteempartij, het is een partij die deel wil uitmaken van het systeem en zo haar electoraat en de belangen daarvan wil doorduwen. Dat is hun volste recht, maar dat is niet maatschappij omwentelend, dat is in de verste verte niet te vergelijken met de Weltanschauung en het Leitmotiv (wat een Duits allemaal) van bijvoorbeeld de Italiaanse beweging.
In Italië is de strategie de afgelopen twintig jaar (en ook daarvoor) geconcentreerd geweest op de omwenteling van het maatschappelijk consensus. Dito Duitsland en enkele Oost-Europese landen overigens. Een consensus winnen doe je niet via populisme en politieke instellingen, dat doe je door een alternatieve ‘grassroot’ stroming die de brede maatschappelijke instellingen infiltreert en zo een alternatieve mening ingang laat vinden. Het VB heeft enkel gespeeld op de mening van de mensen rond islam en Vlaamse onafhankelijkheid. De beweging rond het VB, de Vlaamse beweging, heeft hier een ondersteunende rol in gespeeld. Ze heeft geen radicaal entryisme gepredikt, ze heeft geen strategie gehad voor de instellingen over te nemen… Ze is niet revolutionair. Enkel vertegenwoordigend. En gaat daarin met de stroom mee.
Oproepen tot een verandering in de pijlers van het VB is dan ook volledig naast de kwestie aangezien dit niet door de bevolking gedragen wordt. Het VB is een partij, geen beweging. Als de Vlaamse beweging een maatschappij-omwentelende beweging wordt, dan kan het VB daarop inspelen, maar de eerste stap ligt daarvoor eigenlijk helemaal niet bij het VB zelf. Zij die een willetje hebben maar geen gewicht in de balans kunnen en zullen leggen moeten eerst eens naar zichzelf kijken waarom dat is.
Het VB mag gewoon door doen, hun formule werkt. Ze hebben nog altijd als enige het monopolie over het vreemdelingenstandpunt en zijn de enige Vlaams-nationalistische oppositie (of ze dat nu willen of niet). Daardoor zullen ze nooit onder de 10% schieten zolang de maatschappelijke evolutie niet onderbroken wordt. Het slechtste wat het VB als partij kan doen is nu wereldvreemde standpunten beginnen verklaren die geen enkele voeling bij de bevolking vindt.
Aan zij die zich een beweging beschouwen om dan maar te beslissen wat ze nu moeten doen. Tot dusver mijn mening als verketterde marginaal, men ziet maar wat men ermee doet.
TVDD zei
in grote lijnen is je analyse correct Metamilitant. We vergeten echter één ding en dat zijn de structurele (instap)kosten, zowel sociaal als financieel, voor het organiseren van een beweging. Le pays réel is zo goed als volstrekt verstaatst. Dit gekoppeld aan de arbeids- en belastingsdruk zorgt ervoor dat maar weinig financiële en sociale kapitalen kunnen verenigd worden. De partij heeft de financiële middelen alvast, alleen worden deze enkel ingezet naargelang de kwantitatieve parameter van een partijstructuur: stemmen winnen.
Het paradoxale overigens, is het gegeven dat precies de linkerzijde zich organiseert zoals het zou moeten, in het sociale, le pays réel of hoe je het ook wil noemen, en dat dat ook het enige is dat nog zal overblijven in een paar decennia. In groepsevolutionaire termen wordt het zelfs nog interessanter: het selecteren van de andersstrijdvaardigen. Strijdvaardig tègen hun eigen groep.
Metamilitant zei
Op dat vlak heb je zeker gelijk TVDD. Hoewel het VB zal zeggen dat ze dat hebben gedaan, en toegegeven, iedereen heeft een emmer vol ‘gadgets’ de afgelopen vijf jaar gratis gekregen. Wat het VB niet heeft gedaan is het kapitaal gebruiken ter ondersteuning van de militantenbasis. Waarom? Omdat die militantenbasis maar voor een klein deel metapolitiek activistisch is, verder zijn ze klassieke partijmilitanten. Bij SP.a hetzelfde, al hebben zij dus meer instellingen zoals de vakbonden waar partijmilitanten als vanzelfsprekend ook in meewerken.
Wat ik dan interessanter vind is wat de PVDA en de Duitse NPD doen, die twee zijn immers griezelig vergelijkbaar. Zonder veel middelen hebben zij de afgelopen jaren gemeentemandatarissen gewonnen door stemmen op lokaal vlak te werven (NPD afgelopen zondag een slag binnen gehaald van 60 mandatarissen bij gedeeltelijke lokale verkiezingen). En dat zijn stemmen die ze nooit zullen verliezen! Thans zonder dat het daar om een stroming gaat die onder de bevolking leefde voor hun komst. Dat diasporagevoel motiveert militanten nu eenmaal (revolutiegevoel), en laat ook de ruimte aan niet-partijpolitieke initiatieven.
Wat je dan zegt van andersstrijdvaardigen, dat zijn in mijn ogen dan de PVDA’ers bij de sociaaldemocraten en de NPD’ers (ik zal maar niet weer namen beginnen noemen) bij de nationaaldemocraten. Zowel SP.A als VB willen eigenlijk niets weten van die ‘visionaire’ groep en dat zie ik eerlijk gezegd niet veranderen. Het zal immers tot afsplitsingen leiden en verwarring bij het niet-visionair electoraat (minstens 2/3de denk ik). Interessant zijn ze inderdaad, zeker als hun invloed toeneemt en dambreuken dan toch tot afsplitsingen zullen leiden. Een welkome onafwendbaarheid wellicht?
TVDD zei
Ik ken de NPD op het terrein niet zo goed, maar weet wel waar ze mee bezig zijn: via sociale structuren politieke structuren vormen. Logisch consistent en het maakt zin. Het mag echter niet beperkt blijven tot zoiets. Ik denk ook dat in de PvdA zo onderhand iedereen familie van mekaar moet zijn, zoals in sommige segmenten van de Vlaamse beweging overigens. Inteelt, heb er altijd een degout van gekregen en zij van mij.
Terloops, het VB heeft alleszins een hoop lichten op rood staan om tot een lepenisering van die partij over te gaan.
Wouter zei
“Een kiezer en/of lid doordrongen van een ideaal, een ideologie, zal immers véél minder snel geneigd zijn om nog voor een andere partij te kiezen dan één die gewoon kiest uit protest op een partij die zich vooral als anti-… profileert. Waarop zou deze solidaristische lijn zich dan moeten baseren, zonder daarbij direct in intellectualistische discussies te vervallen?” “Verdediging van de identiteit: een strijd tegen islamisering, veramerikanisering, verfransing en de consumptiemaatschappij.
Verdediging van de soevereiniteit: een strijd tegen verdere liberalisering, voor de hernationalisering van de energiesector in een Vlaamse Energiemaatschappij, werken aan een Europese militaire alliantie met als doel uittrede uit de NAVO en het oprichten van een nationale bank in samenwerking met Nederland (een VLANEL-bank)
De kern van het systeem aanvallen: de vraag durven stellen waarom er nieuwe immigranten blijven komen en dus het kapitalistisch systeem in vraag durven stellen, de vraag durven stellen waarom de VSA Turkije bij de EU wilt en dus het pro-atlantistische standpunt verlaten.
Ideologische lijn trekken: een volkspartij zonder basisideologie is geen partij, maar een samenraapsel dat met enkele draden bijeenhangt. De oude CVP had de personalistische beginselen om bij elkaar te blijven, de VLD de burgermanifesten, etc… Het is mijn inziens aangeraden dat het Vlaams Belang het kartel met VLOTT opblaast en de idee van verdere structurele samenwerking met Dedecker volledig verlaat. Zeker in deze tijden is het nodig om nationalistisch te denken i.p.v. liberaal.”
Dus toch een anti-partij blijven?
Wouter zei
waar ik naar toe wil:
VOOR wat moet het VB dan wel pleiten? Concreet dan?
Matrix1302 zei
@ Wouter
Het VB kan pleiten:
Voor remigratie van alle niet-Europese vreemdelingen, ook de niet-islamitische.
Voor afschaffing van het Bologna-akkoord en het verdrag van Lissabon, gekoppeld aan een radicale anti-EU stellingname. (De EU is het nieuwe België)
Voor een verregaande noodzakelijke hervorming van het financiële systeem.
Voor een concrete stevige Vlaamse sociale zekerheid in plaats van enkel te lullen over die transfers.
Voor verzet op alle mogelijke vlakken tegen de liberalistische globalisering.
enz…. Mogelijkheden genoeg. Maar dan komt dat gevlei met LDD wel in het gedrang natuurlijk.
Zolang men bij het VB niet inziet dat enkel institutionele hervormingen op communautair vlak zonder daadwerkelijke voorstellen en initiatieven ter bescherming van de Vlaamse identiteit, eerder een nederlaag dan wel een overwinning kunne zijn, zal het niet verbeteren. Forza Flandria is een val, een zware misstap met moeglijk fatale gevolgen en niks meer dan dat, hoe mooi het ook moge klinken.