Charles Michel en denken op lange termijn…

…blijkt geen goede combinatie. En waar blijkt dit uit?

…blijkt geen goede combinatie. Aanleiding hiervoor?

http://www.hln.be/hln/nl/2659/Voedselcrisis/article/detail/1000036/2009/09/22/Eindelijk-Michel-pleit-om-honger-te-bestrijden-met-melk-die-boeren-wegkappen.dhtml

Elke vijf seconden overlijdt in de wereld een kind van de honger, en boze boeren gieten hier in Europa de melk met de miljoenen liters uit op hun akkers: heel veel mensen hebben het hier bijzonder moeilijk mee en ze worden eindelijk bijgetreden door een politicus.

Pleidooi

Onze minister voor Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel gaat bij EU-voorzitter Zweden en bij de Verenigde Naties bepleiten om de melk die boze boeren nu op hun akkers lozen naar landen te sturen waar hongersnood heerst, zoals Somalië, Ethiopië en Kenia….blijkt geen goede combinatie. Aanleiding hiervoor?

http://www.hln.be/hln/nl/2659/Voedselcrisis/article/detail/1000036/2009/09/22/Eindelijk-Michel-pleit-om-honger-te-bestrijden-met-melk-die-boeren-wegkappen.dhtml

Elke vijf seconden overlijdt in de wereld een kind van de honger, en boze boeren gieten hier in Europa de melk met de miljoenen liters uit op hun akkers: heel veel mensen hebben het hier bijzonder moeilijk mee en ze worden eindelijk bijgetreden door een politicus. [...] Onze minister voor Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel gaat bij EU-voorzitter Zweden en bij de Verenigde Naties bepleiten om de melk die boze boeren nu op hun akkers lozen naar landen te sturen waar hongersnood heerst, zoals Somalië, Ethiopië en Kenia.

lk geef toe, het klinkt allemaal simpel en heel nobel. Wij hebben voedsel te veel, zij hebben voedsel teveel. Maar door de landbouwoverschotten te gaan weggeven, ga je niets oplossen. Sterker nog, dan ga je de zaken veel erger maken. Één van de grootste problemen van Afrika zit immers in de kapitaalsconcentratie. Je hebt een kleine topklasse met enorm veel geld, een enorme onderlaag met niets en daartussen zit amper iemand. Er is in andere woorden geen middenstand in Afrika, geen lokale ondernemers, geen “burgerij” (in de mate dat die term volledig toepasbaar is hier).

Wat gaat gratis voedsel weggeven veroorzaken? In gebieden waar enkel een economische woestenij is, kan dat inderdaad problemen op korte termijn oplossen. In gebieden waar er nog een iewat onafhankelijk economisch leven is, onafhankelijk van de grote elites aan de top en waar de middenstand genoeg kapitaal kan vergaren om te overleven, is dit soort beleid een regelrechte ramp! Laten we ons even verplaatsen in de geest van de gemiddelde Afrikaanse consument in die laatste gebieden. Je hebt honger en je kan kiezen:

1. Voedsel bij de lokale winkel kopen en kapitaal verliezen.
2. Voedsel krijgen bij de voedselbedeling uit westerse landen.

Het overgrote merendeel zal voor optie twee kiezen. Dit zorgt echter voor een verarming van de lokale Afrikaanse economie en een verergering van de economische toestand in Afrika. Iets dat destijds ook gebeurd is in de vleesmarkten rond de Sahel-landen waar de gratis voedseloverschotten vanuit Europa uiteindelijk een economische sector in opbouw, die op lange termijn had kunnen zorgen voor een onafhankelijkheid van die landen voor voedselvoorraad, instortte. Men zou beter dit voedsel aan goedkope prijzen verkopen aan de lokale middenstand gecombineerd met een beleid waarbij microkredieten een prominente rol spelen.

Wat liberalen bazelen kunnen…

Het is is komkommertijd, voeg daar nog eens bij dat de OpenVLD zich dringend terug moet gaan profileren en dan krijg je de dwaasheden van de laatste dagen. Wat is er immers aan de hand? Er is een kink in de kabel gekomen bij het uitbaggeren van de Westerschelde langs Nederlandse kant. Kris Peeters riep de Nederlandse ambassadeur reeds op het matje. Iets dat trouwens een positieve evolutie is aangezien dit ook betekent dat Vlaanderen zich als een volwaardige gesprekspartner naar het buitenland profileert.

Één van de meest verstandige bedenkingen bij deze rel heb ik gevonden op http://www.gva.be/blog/standpunt/extern-scheldeverdieping-ligt-vast-in-onderhandeld-verdrag.aspx. Marc Balduyck stelt daarin:

Nederland en Vlaanderen hebben in 2005 een verdrag ondertekend dat de uitdieping van de Westerschelde regelt. Die werken moeten het mogelijk maken dat schepen met een diepgang tot 13,1 meter onafhankelijk van de getijden de haven van Antwerpen in en uit kunnen varen. Dat akkoord zit vast aan afspraken dat maatregelen genomen worden voor de beveiliging van de scheepvaart en voor het herstel van de natuur. Ook al hebben de baggerwerken daar geen uitstaans mee. Dit betekent wél dat bepaalde gebieden ontpolderd worden en teruggegeven aan de natuur.

[...]

In een rechtsstaat is het perfect verdedigbaar dat verenigingen protest aantekenen. Zeeland kan niet akkoord gaan met bepaalde uitwerkingen van het dossier. De Nederlandse beslissing om schorren aan te leggen in plaats van te ontpolderen is zelfs een flagrante schending van het gesloten verdrag. De Nederlandse raad van state heeft de uitvoering ervan daarom niet helemaal ten onrechte althans tijdelijk geschorst.

Peeters heeft er goed aan gedaan de Nederlanders te wijzen op hun verplichtingen. Het mocht zelfs nog iets scherper. Maar als rechtschapen democraat moet ook Peeters de gevoeligheden van een buitenlandse rechtsstaat respecteren. Laat ons daarom niet zenuwachtig worden en liever de definitieve uitspraak van de raad van state in november afwachten. In het licht van de economische crisis is een zoveelste uitstel nu ook weer zo verschrikkelijk niet.

Nederland en Vlaanderen hebben in 2005 een verdrag ondertekend dat de uitdieping van de Westerschelde regelt. Die werken moeten het mogelijk maken dat schepen met een diepgang tot 13,1 meter onafhankelijk van de getijden de haven van Antwerpen in en uit kunnen varen. Dat akkoord zit vast aan afspraken dat maatregelen genomen worden voor de beveiliging van de scheepvaart en voor het herstel van de natuur. Ook al hebben de baggerwerken daar geen uitstaans mee. Dit betekent wél dat bepaalde gebieden ontpolderd worden en teruggegeven aan de natuur.  In een rechtsstaat is het perfect verdedigbaar dat verenigingen protest aantekenen. Zeeland kan niet akkoord gaan met bepaalde uitwerkingen van het dossier. De Nederlandse beslissing om schorren aan te leggen in plaats van te ontpolderen is zelfs een flagrante schending van het gesloten verdrag. De Nederlandse raad van state heeft de uitvoering ervan daarom niet helemaal ten onrechte althans tijdelijk geschorst.

Peeters heeft er goed aan gedaan de Nederlanders te wijzen op hun verplichtingen. Het mocht zelfs nog iets scherper. Maar als rechtschapen democraat moet ook Peeters de gevoeligheden van een buitenlandse rechtsstaat respecteren. Laat ons daarom niet zenuwachtig worden en liever de definitieve uitspraak van de raad van state in november afwachten. In het licht van de economische crisis is een zoveelste uitstel nu ook weer zo verschrikkelijk niet.

Iets dat mij een veel betere visie lijkt dan het kermis dat de OpenVLD ervan wilt maken http://www.gva.be/antwerpen/antwerpse-open-vld-wil-zeeuwse-mossel-boycotten.aspx

”We willen met deze ludieke actie een signaal geven: Ons geduld is op”, zegt Vlaams parlementslid Annick De Ridder. ”Diplomatie is iets dat Nederlanders niet begrijpen”, valt schepen Ludo Van Campenhout bij. ”Dan moet het maar zo.

Vervang om te beginnen Nederlanders door een nationaliteit van een land ten zuiden of ten oosten van de Middellandse Zee en je hebt een racistische uitspraak. Nu, als deze OpenVLD’ers bekend willen worden als de mosselboycotters, dan mogen ze zich daar gerust verder belachelijk mee maken.

Maar laten we hun stelling eens even overnemen en dus inderdaad stellen dat Nederland zich bewust kwaadwillig opstelt naar de uitdieping toe. Het is immers nogmaals een argument voor de hereniging van Vlaanderen en Nederland. In een herenigde Nederlandse staat zijn de havens van Antwerpen, Gent, Zeebrugge, Amsterdam, Rotterdam, etc… immers geen internationale concurrenten, maar nationale partners. Dit toont enkel maar dat de Belgische hollanderhaat enkel maar nefast is voor de Vlaamse economische ontplooing. Daarom, nog meer dan ooit: België barst en de Nederlanden één!

En tot dan geniet ik rustig verder van de Zeeuwse mosselen. U toch ook?

Wat antifascisten bazelen kunnen…

Op http://aff.skynetblogs.be/post/7218294/geen-french-cancan-bij-ijzerwake-liever-fasci spuwden de olijke vrienden van het AFF zoals te verwachten hun gal over de IJzerwake. Of AFF nu bevolkt wordt door Knack-journalisten of niet, mij boeit het persoonlijk gezegd bitter weinig, feit is dat ze gewoon hun namen niet te tonen en dat zegt mij al genoeg over de intellectuele eerlijkheid.

In hun artikel over de IJzerwake het gewoonlijke over “extreem-rechtse, fascistische bijeenkomst” waar ook Blood&Honour nog eens wordt bijgehaald. Die laatsten hebben blijkbaar een concert georganiseerd op camping IJzerhoeve. Blijkbaar moet dat één of andere link tussen aantonen tussen de kameraadschapsavond van Voorpost en Blood & Honour. Als ik AFF mag geloven, heeft Blood&Honour ook concerten georganiseerd, of willen organiseren, in parochiezalen e.d. Is er nu een link gelegd tussen Blood&Honour en de Katholieke Kerk? De kameraadschapsavonden gaan trouwens heus ook al langer mee dan Blood&Honour.

Maar eigenlijk boeien ook die dingen mij niet zozeer. Waar ik vooral op doel zijn de volgende stukken:

• “Daarnaast zetelen in die Algemene vergadering nog figuren die er geen bezwaar in zien om voorzitter te zijn van het Sint-Maartensfonds of om te gaan spreker op een herdenking van een VMO-leider“

Dat onze olijke vrienden van het AFF eens gaan opzoeken wat het verschil was tussen de VMO van Maes en de VMO van Eriksson. Het is heus meer dan de betekenis van de letter “O” in de afkorting. Er zijn wel degelijk twee VMO’s geweest die vanwege verschillende redenen verschillende doelen hadden. Een ander stuk waarop ik commentaar heb is het volgende:

• Als ’t Pallieterke opmerkt dat historici als Lode Wils en Bruno De Wever de IJzerwake fascistische trekjes verwijten, omdat ze weigert ‘landverraders’ als Dr. Borms, Leo Vindevogel en andere (Staf, nvdr.) De Clercqen af te zweren, antwoordt Wim De Wit: “Wat zij zeggen, moet je met een korreltje zout nemen. Vindevogel was geen fascist. (…) Je moet alles in zijn historisch kader bekijken. Misschien hadden zij beter niet gedaan wat zij gedaan hebben, maar na 150 jaar Belgische verdrukking, was het normaal dat zij de Belgische staat kapot wilden. Het waren idealisten van de zuiverste graad; daar twijfel ik niet aan. Wij mòèten de Belgische staat kapotmaken.” Leo Vindevogel geen collaborateur?

Over de oorzaken en omstandigheden waardoor Borms en De Clerq hebben gekozen voor de collaboratie ga ik hier geen boom opzetten. Daar zijn immers al genoeg boeken over geschreven die of genegeerd worden door onze vrienden van het AFF of gewoonweg selectief gelezen worden of geïnterpreteerd worden zoals zij het wensen. Maar met de stelling over Leo Vindevogel als collaborateur, daar heb ik het wat moeilijker mee. En niet alleen ik, ook wel een paar christen-democraten met mij. Dat ze het boek “Het proces Vindevogel” eens op nalezen, daar krijg je een héél ander beeld van Leo Vindevogel dan het beeld van “landsverrader” of “collaborateur”.

Dat men bij het AFF stekeblind en/of selectief doof gaan blijven voor de redenen achter de collaboratie van Borms en De Clerq, daar ga ik mij eens niets van aantrekken. Waarschijnlijk zijn de muren van mijn woning ontvankelijker voor een intellectueel eerlijk gesprek over die dingen. Maar om Vindevogel direct in die rij te zetten, dat is compleet fout. Dat Vindevogel zo zwaar is aangepakt, maar de Antwerpse en Luikse burgemeesters niet is toch wel héél opvallend. Burgemeesters die anders véél meer hebben bijgedragen aan de jodenvervolging dan Vindevogel…

En om te besluiten met hun titel: “Liever een fascistisch Vlaanderen dan een democratisch België“. Laat me dit er nog aan toevoegen: “Liever een liberaal Vlaanderen dan een solidaristisch België“. Waarom? Omdat België noch democratisch, noch solidaristisch kan zijn. Dit vanwege de staatsstructuren en de hele mentaliteit achter de Belgische staat. En omdat het bevrijdingsnationalisme der volkeren bij mij zeer hoog staat. Of om het misschien duidelijker te stellen: “Liever een links onafhankelijk Vlaanderen dan een rechts België.“ Een onafhankelijk volk moet dan ook zijn eigen lot kiezen, of dit nu liberaal of socialistisch of fascistisch is. Wanneer een volk zijn eigen lotsbepaling in handen heeft, kan het ook niet zeggen dat bepaalde keuzes al dan niet werden opgedrongen door de hogere staat. Zo vochten Koerdische soldaten in hoge rangen voor het Ottomaanse Rijk en Schotten voor het Britse Rijk door omstandigheden. Moeten we nu hun bevrijdingsnationalisme laten vallen omdat zij vochten voor iets wat wij verwerpen (namelijk imperia?). Natuurlijk niet, in dit soort gevallen kunnen we eerlijk stellen dat dit door bepaalde historische en socio-economische toestanden kwam. Idem voor de collaboratie…

Met nieuwe schoenen op het oude spoor

Inleiding

Een tijdje al is er kritiek op sommige dingen in de Vlaamse Beweging. En het merendeel van de tijd kan ik mij daar ook instemmend bij aansluiten. De overmacht van de partijpolitiek op de Beweging en het opslorpen van personeel door de Vlaams-nationalistische partijen heeft inderdaad bij momenten geleid tot starheid. Waar de Vlaamse Beweging lang geleden ook aandacht had voor sociale problematiek, is het de laatste decennia bij momenten wel heel stil geworden.

Verandering

Sommigen menen echter dat de oplossing ligt in het oprichten van hun eigen losse groepen, gebaseerd op modellen uit het buitenland. Van Severen heeft hier ooit een mooie uitspraak over gedaan: “Wij houden niet van één of andere nabootsing van het buitenland.”Zoals altijd ben ik van mening dat kritiek altijd constructief moet kunnen zijn, maar dat je er ook altijd een zeker engagement aan moet koppelen. Vind je dat iets niet goed draait? Word erin actief, kijk hoe het werkt, wat fout loopt en verander vervolgens de dingen vanbinnen. Je verandert immers de wereld niet door eruit te stappen. Enkele individuen denken ook dat het op één of andere manier productief zou zijn om te schelden op alles wat van nieuwe initiatieven komt uit de Vlaamse Beweging.

Vanuit organisaties als NSV! en Voorpost is de laatste jaren steeds meer de roep gekomen om een actuelere invulling te geven van het nationalisme, zonder dat daarbij op enig moment afstand zou worden gedaan van de kern van de volksnationalistische zaak. Sommigen menen echter dat de Vlaamse onafhankelijkheidsstrijd opeens ondergeschikt zou zijn, of opeens zelfs geen belang meer zou hebben, in de nationale strijd. De nationale strijd en de sociale strijd zijn één en ondeelbaar. Wie beiden loskoppelt van elkaar is stekeblind. Slechts de nationale strijd kan ons verenigen, want in de natie zijn wij één, en slechts de sociale strijd kan een betere toekomst bieden voor ons volk. Dat deze roep om hervitalisering steeds meer gevolg krijgt, en ook actuele gevolgen die binnenkort duidelijk zullen worden gemaakt, is steeds meer te zien.

Het oude spoor

Onze wens is in de eerste plaats een Republiek Vlaanderen en zo verder te werken aan de Dietse hereniging. Geen Vlaamse anarchie, geen Dietse anarchie, maar een solidaristische invulling van de staat. Naar ons inzien kan dit echter enkel door de staatsgrenzen te trekken langs volksnationale grenzen. En niet langs de kunstmatige grenzen van een staat die gesticht is om de belangen van een kleine kapitalistische elite, de geopolitieke belangen van Frankrijk en enkele pilarenbijters veilig te stellen. Het is een feit dat de Walen een Europees broedervolk zijn, maar nooit zullen wij daarmee in vriendschappelijke verhouding kunnen leven zolang de Belgische staat bestaat. Die staat dient immers om de twee volkeren uiteen te spelen om zo dit als schaamlap te gebruiken om een politieke cultuur van postjesnemen en postjesmaken te legitimeren. Zowel de Groot- als de Heel-Nederlandse gedachte kan enkel een kans op succes hebben wanneer België eerst vernietigd wordt.

Als solidaristische volksnationalisten gaan wij dan ook vastberaden verder op het oude spoor met nieuwe schoenen aan. Geen nieuwe marsrichting, geen koerswijziging, geen toegevingen en geen compromissen aan het regime. De vorm kan veranderen, de kern nooit. Wanneer men ons verwijt om oude wijn in nieuwe zakken te verkopen, kunnen we dit gerust ergens als een compliment beschouwen. Wie het Belgische regime immers niet vanuit de kern en in zijn totaliteit in vraag stelt, stelt helemaal niets meer in vraag en wordt een zoveelste nuttige idioot van het regime. Het in vraag stellen van de invulling van de Belgische staatsstructuur is één, het onvoorwaardelijk eisen van de vernietiging ervan is twee, dit niet doen is een dikke nul. Een dikke buis op het nationalistische rapport!

Liberalen en “intelligentie”

Dat ze bij de Vlaamse liberalen niet snel zullen doodgaan van bescheidenheid is wel geweten. Nu is zoon De Gucht wel één van de beste voorbeelden daarvan. Veel zinnigs heb ik hem nog niet weten doen, veel heb ik hem überhaupt nog niet weten doen buiten af en toe symbolische dingen om te tonen hoe tof België wel niet is. Maar nu staat op de webstek van deredactie.be onder de tab “Verkiezingen09″ wel een heel belangrijk en actueel onderwerp te lezen i.v.m. de verkiezingen;

http://www.deredactie.be/cm/vrtnieuws/verkiezingen09/partij/Open%2BVLD/090529_jeanjeacquesdegucht

Zijn liberalen sowieso verstandig? Als we Jean-Jacques De Gucht (Open VLD) mogen geloven wel. Vandaar dat hij er geen problemen mee heeft dat zijn vriendin Eva Vanhengel zijn intelligentie vergeet te vernoemen wanneer haar gevraagd wordt waaraan De Gucht zijn populariteit dankt. Dat Jean-Jacques De Gucht goed scoort dankt hij aan drie dingen: zijn familienaam, zijn alomtegenwoordigheid en zijn looks”, zei Eva Vanhengel onlangs in een interview. Reactie van Jean-Jacques De Gucht in De ochtend 09: “Het is toch niet noodzakelijk vervelend dat uw vriendin u niet de meest lelijke man van de wereld vindt.”"Ontbreekt er dan niets in het lijstje?”, vraagt journalist Siegfried Bracke. “Het zou charmant geweest zijn mocht ze daar inderdaad ingezet hebben dat het over de liberale overtuiging ging”, reageert De Gucht.”En uw groot verstand”, vraagt Bracke zich af? “Wel ik heb een liberale overtuiging”, pareert De Gucht. “Daar is toch al een zeker begin bij…”

Dat liberalisme niet echt een garantie is op intelligentie bewijst een zekere Ann Brusseels anders echt wel goed. Op haar facebookprofiel stond immers volgende nota te lezen (met dank aan de weblog van Erland Pison voor de afbeelding, hier de afbeelding in zijn volledige grootte):

Dit nadat mevrouw Brusseel in een andere nota, die nu opeens wel verdwenen is, het Vlaams Belang uitmaakte voor untermenschen e.d. Die nota verdween nadat ze door een hoop radikaal-rechtse nationalisten, met en zonder banden met het Vlaams Belang, radicaal werd uitgelachen en de grond werd ingeboord nadat bleek dat ze niet verder kon dan wat schermen met nietszeggende zinnen die voor argumenten moesten doorgaan.

Dan nog iets anders dat met liberalen te maken heeft. Het fransdolle en imperialistische FDF, in kartel met de liberalen van de MR, laat zich nu ook zien op facebook. En hoe! In deze facebookgroep op facebook worden de Vlamingen in Brussel o.a. uitgemaakt voor woekerend ongedierte (wat nog heel beleefd is vergeleken met andere termen die opdoken in discussies in die groep…). Bruno Valkeniers diende dan ook klacht in tegen deze groep, die ondertussen wel belegerd wordt door Vlaams-nationalisten.

 

Op wie stemmen voor Europa?

Op http://www.euprofiler.eu/ kunt u, aan de hand van een dertigal vragen/stellingen, bepalen bij welke partij u thuishoort deze verkiezingen. Bij mij gaf dit onderstaand resultaat:

Zoals u ziet een nogal rare uitslag misschien. Ik sta het dichtste bij het Vlaams Belang, gevolgd door Lijst Dedecker, gevolgd door de PVDA… Een paar bedenkingen bij deze peiling en bij de politieke partijen.

In Vlaanderen is er geen enkele partij die zich verzet tegen Europese integratie volgens deze test. Misschien een gat in de politieke markt voor de Europese verkiezingen. Een gemiddelde klassieke conservatief, met een sociaal-economische rechtse visie op de maatschappij en met een afkeer van verdere Europese integratie, kan ook maar ineens beter thuisblijven volgens deze test. Idem voor communistische tegenstanders van verdere Europese integratie.

Ook Matthias Storme stelde zich al vragen bij deze test, en bij de partijkeuze, op zijn weblog in dit artikel. Een handige optie bij deze test is dat men bij de uitslagen kan vergelijken met andere landen. En ook daar krijg ik soms rare combinaties. Wanneer ik immers Nederland selecteer voor de partijkeuzes, krijg ik de volgende combinatie; ChristenUnie en Staatkundig Gereformeerde Partij, staan het dichtste, gevolgd door de Partij Voor De Dieren, gevolgd door de Socialistische Partij… Wat ook opvalt is dat in Nederland tenminste partijen staan in elke hoek van het politieke kompas, i.t.t. Vlaanderen. Maar het kan erger, als ik in Wallonië zou wonen, zou ik beter thuisblijven. Daar staan alle partijen immers oftewel bovenaan centrumlinks (MR) of bovenaan helemaal links (Ecolo). Daar komt zelf niets in de buurt van mijn keuze. Ook in Duitsland zou ik beter thuis zitten en in Frankrijk zou mijn stem blijkbaar het beste gaan naar de Mouvement Républicain et Citoyen (nog nooit van gehoord…).

Zo’n test is altijd interessant, maar of hij betrouwbaar is, is nog een andere zaak. Zo stel ik mij bv de vraag waarom het Waalse MR centrum-links wordt geplaatst op de socio-economische as. Maar het is altijd eens leuk om te doen en te vergelijken.

Verstrepen en de Stasi

http://jurgenverstrepen.typepad.com/jurgen_verstrepen_maakt_l/2009/04/ddr-land-belgië.html

Belgie is even erg aan het worden als China, Cuba en de vroegere DDR. Stasi-land, gestapo-gebied enzovoort…. Politiek en politici in dit land die alles willen controleren, blokkeren en volgen. 

Aldus Jurgen Verstrepen. Wel beetje ironisch met een partijvoorzitter die privé-detectives inhuurt me dunkt…

LDD en detectives

Wat al veel gezegd is, maar nu meer dan ooit weer naar boven komt, blijft waar. Lijst Dedecker is een opeenstapeling van gefrustreerden, postjespakkers en ego’s. De laatste week is weer fantastisch geweest voor iedereen die een afkeer heeft van LDD (en daarmee groot gelijk heeft). Van de groep die ermee begonnen is, blijken er precies niet veel over te blijven op plaatsen van belang. De brulboei uit Oostende heeft de touwtjes in handen en wordt blijkbaar vooral gedreven door frustratie. Een kleine greep uit de LDD-artikels;

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/vlaamsbrabant/090420_vijnck

De 36-jarige Vijnck maakte zijn overstap bekend samen met Open VLD-voorzitter Bart Somers. Volgens Vijnck was de kwestie van de privédetective die Jean-Marie Dedecker op minister Karel De Gucht afstuurde, de druppel die voor hem de emmer deed overlopen.

Een liberaal doet zoiets niet, zei Vijnck, die hoopt dat andere LDD’ers zijn voorbeeld zullen volgen. [...] De heisa binnen LDD over het detective-verhaal laat zich intussen ook voelen in Heusden-Zolder. Daar is de lokale voorzitster van de LDD uit de partij gezet. Net als Vijnck had Helena Van Dessel kritiek geuit op het inzetten van een detective door Jean-Marie Dedecker.

Over die Helena Van Dessel valt trouwens ook nog wat te zeggen;

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/824018/2009/04/19/Dedecker-Detective-niet-op-priveleven-De-Gucht-ingezet.dhtml

Dedecker krijgt van de meeste politieke partijen kritiek voor zijn démarche. Ook binnen zijn eigen partij is niet iedereen gelukkig. Helena Van Dessel, LDD-lid uit Heusden-Zolder, biedt in een persmededeling “haar verontschuldigingen” aan aan minister De Gucht en zijn familie. “Het is mijn wens mij volledig te distantiëren, van demeest onlibertijnse praktijken, die de partij van het ‘gezond verstand’, tot mijn grote verbazing lijkt te hanteren”, zegt ze. “Mijn dagen bij Lijst Dedecker zijn door dit schrijven geteld”.

Libertijnse praktijken? Ik vrees dat Helena Van Desel niet echt weet wat haar ideologie is. Of althans toch niet wat die van LDD is. Maar libertijns is die bij mijn weten alvast niet. Of het kan ook zijn, en LDD kennende sluit ik het niet uit, dat Van Desel geen flauw idee heeft dat er een groot verschil is tussen libertijns, liberaal of libertariër zijn. Ook de voorpublicatie op de webstek van Humo ziet er interessant uit met dingen als;

http://www.humo.be/tws/deze-week/17336/exclusieve-voorpublicatie-jean-marie-dedecker-de-buffel.html

Hij zei dat ik een middelmatig judoka was. Tweederangs noemde hij mij. Hij had gedronken en ik ook. Ik had er genoeg van en ik antwoordde uitdagend: ‘Je hebt gelijk. Maar wat was jij dan vroeger? Ik ben acht keer Belgisch kampioen geweest. Jij niet één keer.’ Hij ontplofte en vloog me aan.

Dedecker stormde ons achterna en even later zat het er ook daar bovenarms op. Hij was naar mijn kamer gekomen om me duidelijk te maken wie de baas was, en vooral: om me duidelijk te maken dat ik mijn mond moest houden. Er was geen reden om dit in de pers te laten uitlekken, brulde hij. Ik vroeg dat hij mijn kamer zou verlaten, maar dat vertikte hij. Hij wilde vechten. Ik zei: ‘Waarom wil je dit niet in de kranten? Omdat de mensen dan zullen weten dat je niet alleen op je vrouw slaat, maar ook op je atleten!’ Toen ging hij volledig in het rood. Hij sloopte mijn halve hotelkamer en de wasbak in mijn badkamer.»

Het gaat hem alleen nog om de intrige. Hij is een demagoog geworden, een mestkever, een tafelspringer en eenopportunist. Hij is bereid iedereen te gebruiken om te bereiken wat hij wil bereiken.

Maar ook uit de linkerkant heb ik al goede dingen gelezen die ook de vinger op de zere wonde kunnen leggen, en daar besluit ik ook ineens mee;

http://indymedia.be/nl/node/32708

En dan is daar plots “De Wreker”

Ooit, in betere tijden, maakten hij zelf deel uit van het clubje slechterikken. Hij was een befaamd leider van sportieve elite en nadien werd hij zelf opgenomen in de politieke elite. Om redenen die voor de lezer / kijker nog niet duidelijk zijn (ooit wordt het via een Flashback wel duidelijk gemaakt aan de lezer / kijker) werd hij verstoten uit het clubje verkorenen des vaderlands. De motieven van “De verstotene” blijven vaag al is het duidelijk dat hij liefst zo snel mogelijk terug mee wil spelen in het clubje uitverkorenen. [...] De machthebbers en hun mediaslaafjes staan immers zo ver af van het gewone volk dat ze denken nu eindelijk “De Wreker” te kunnen ontmaskeren.

Geen woorden zijn straf genoeg om hun verontwaardiging te uiten. Zoals steeds is het 10° lakei in de rangorde die aandraaft met de vergelijking met Nazi Duitsland: “Gestapo”. Hij zou immers graag een paar streden stijgen op het laddertje der gezagsgetrouwen. Zelfs op anders kritische en onafhankelijke website indymedia.be is de cartoonist van dienst onder indruk van zoveel media geweld en pakt uit met een cartoon Herr Flick” In al hun verontwaardiging vergeet de meute gezagsgetrouwe journalisten, opiniemaker dat eigenlijk zij het probleem zijn.

“De Wreker” had natuurlijk geen privé detective moeten afsturen op zijn aartsrivaal en diens familie, hij had dat moeten overlaten aan een gedegen onderzoekjournalist. Het is begrijpelijk dat “De Wreker” dat niet kon weten, er zijn immers nagenoeg geen onderzoekjournalisten in dit klein landje. De paar die er nog zijn mogen af en toe eens in een elitair blaadje hun dossier publiceren, maar slagen er nagenoeg nooit in om enige impact te hebben op het publieke debat. Ze verworden tot de cynische journalisten die in elke comic worden opgevoerd. ”De Wreker” die wrijft in zijn handen. Zijn privé detective vond niets, en hij onthuld ook helemaal niets. Toch schreeuwen de machthebbers en hun lakeien moord en brand. En zoals in elke comic of slechte actiefilm uit het Reagan tijdperk wordt de wreker uitgespuwd door elite maar op handen gedragen door het volk.

Ze lijken niet te beseffen dat hoe luider ze schreeuwen hoe meer ze van “De Wreker ” de superheld maken die hij niet is.

De totalitaire democratie

Vandaag de dagen leven we in een liberale representatieve parlementaire democratie. Iedereen heeft een stem die via een evenredige verdeling zorgt voor een gelijke vertegenwoordiging van de politieke strekkingen in Vlaanderen. Iedereen heeft het recht op vrije meningsuiting, vrijheid van vergaderen, etc… We mogen dus zeggen en denken wat we willen, censuur is er niet meer. Althans, dat is toch de theorie.

Nieuw en oud totalitarisme

Wanneer men over totalitaire regimes spreekt, heeft men direct een beeld voor van regimes met soldaten in de straten, een zichtbare geheime dienst en met regelmatige verdwijningen van politieke tegenstanders. We kunnen echter ook stellen dat wij vandaag de dag in een totalitaire samenleving wonen. Alleen is het regime veel beter geworden in de schijn te bewaren van de vrije mens en worden er ook allerlei misleidende vormen van totalitarisme gebruikt om politieke oppositie tegen het systeem de kop in te drukken. Waar vroeger werd gewerkt met fysiek geweld om de oppositie aan te vallen, werkt men nu veel slimmer. In vroegere tijden werden opposanten nogal zichtbaar en fysiek uitgeschakeld. Ze verdwenen (waardoor iedereen wel kon raden wat ermee gebeurde) of werden gewoon vermoord. Betogingen en opstanden werden met de wapenstok, de bajonet of het geweer neergeslagen of uiteengeschoten.

Het ontstaan van de consumptiemaatschappij heeft het regime echter een machtig wapen gegeven. Door het voeden van het individualisme worden oude sociale verbanden en wordt het sociale middenveld ondermijnd. Mensen worden aangemoedigd om hun eigen belang na te streven, ook als dit ten koste gaat van anderen. En al juich ik uiteraard de materiële vooruitgang tegenover het begin van de 20ste eeuw toe, het materialisme heeft er ook voor gezorgd dat mensen een disproportioneel groot belang hechten aan hun bezittingen. De arbeiders hadden vroeger amper iets te verliezen bij het ondernemen van politieke actie, vandaar ook de term proletariërs.

Totalitarisme in de maatschappij

Een andere eigenschap van de totalitaire staat, althans toch volgens Hanna Arendt (die we niet echt van sympathie kunnen verdenken van radikaal-rechts gedachtegoed), is het ineenstorten van de klassen in de maatschappij. Iets dat we ook vertaald zien in de opbouw van totalitaire bewegingen. Daarin is iedereen gelijk buiten de leider die als een soort nieuwe absolute vorst boven zijn volgelingen zweeft. Ook deze afbraak van de klassen kunnen we herkennen in de huidige maatschappij. Om een totalitaire samenleving te creëeren, is de afbraak van overkoepelende structuren en groepsgevoel immers vitaal. Enkel het individu mag nog bestaan. Duizend individuen zijn immers makkelijker te controleren dan honderd georganiseerde militanten.

Bovenop de afbraak van de groepen en overkoepelende verbanden is er ook nog een andere belangrijke factor; sociale uitsluiting. Opstandelingen tegen het systeem moet men immers niet proberen neer te knuppelen wanneer men een machtig media-apparaat heeft dat het voor het regime doet. Ook fenomenen als “anti-fascisme” dienen enkel voor het overleven van de staat te waarborgen. De grootste successen tegen de oppositie zijn altijd geboekt geweest wanneer de controle van het regime het minst zichbare bleef. Zodra de bevolking zichzelf bespioneert en verdacht maakt, betekentdit voor de staat een enorme verlichting van hun taken.

Door de controle van de media en door de zelfspionage van de bevolking heeft de staat van na WOII ook voor de eerste keer, in een mate dat een dictatuur nooit heeft kunnen doen, zo een grote controle over de mensen. In alle lagen van de maatschappij; media, cultuur, samenleving, etc… wordt er nu gepleit voor een zo “pluralistisch” mogelijke samenstellingen. Buiten uiteraard de regimebedreigende krachten, die zijn naar het schijnt vanuit hun wezen vijandig naar de mens toe. Althans, dat wenst het regime ons wel wijs te maken.

Een nieuw volksfront

Wanneer de politieke klasse zich eensgezind, wat de verschillen onderling zijn wel zeer minimaal te noemen, tegen alle oppositie kant, is het nodig om een nieuwe weg in te slaan. De oppositie moet zich verenigen in een nieuw soort volksfront. Een identitair, anti-globalistisch, anti-kapitalistisch eenheidsfront tegen het cultuurvernietigende, globalistische en kapitalistische volksvijandige kamp. Eenheid tussen radikaal-links en radikaal-rechts. Maar dan moet radikaal-links ook eens gaan beseffen dat ze niet moeten streven naar dingen als meer migratie, aangezien dat net een wapen is van de neoliberale klasse. Die dienen immers om de lonen hier te drukken en het volk op te zetten tegen het grootkapitaal(1).

Maar totdat de radikaal-linkse kant (al zijn er uitzonderingen godzijdank) heeft geleerd dat het belangrijker is om te strijden tegen de volksvernielers en mensenhandelaars (want daar komt de huidige (economische) massamigratie op neer) dan te ijveren voor de emancipatie van zowat alles, zal het regime rustig verder doen met de demonisering van hun grootste bedreiging; de volksnationalisten en solidaristen.

(1) Het grootkapitaal is een kleine groep mensen die geen belang hecht aan het bestaan van naties, voelen zich met niemand buiten hun eigen sociale groep verbonden (en dan nog) en zullen enkel streven naar het eigen geldgewin. Zij zijn niet de burgerij die zich tenminste nog met een cultuur en volk verbond en zijn kapitaal ten minste ook nog gedeeltelijk ten dienste stelde van kunstenaars en musici. Dit grootkapitaal, dat zich steeds verder en verder op een globale schaal organiseert, wilt helemaal niet beperkt worden in hun doen en laten. Zij zullen dan ook altijd streven naar een verdere liberalisering van de economie. Het grootkapitaal produceert op geen enkele manier een meerwaarde aan de samenleving.

Als een parasiet teert het op de rijkdommen van de maatschappij. Rente en de handel in niet-bestaand geld op de beurzen maakt hen stinkend rijk. Wanneer we spreken over een “klassenstrijd” in solidaristische ogen is het beter om te spreken over de strijd tussen productieven en niet-productieven. Productieven zijn iedereen die bijdraagt door arbeid of investeringen aan de maatschappij in zijn geheel, ik heb het dan over veel meer dan pure economische factoren. Niet-productieven zoals het grootkapitaal teren op de maatschappij en haar verwezenlijkingen als een parasiet die zich volzuigt.

Van Rossem en de crisis

Ik zou nooit op ROSSEM of libertijns stemmen, maar ik kan ergens een zekere sympathie voor Van Rossem niet verbergen. Het filmpje toont ook aan dat de man, ondanks controverse, nog steeds weet waar hij over spreekt.