Herdenking Reimond Tollenaere

Vandaag, 8 november, was ik aanwezig op de herdenking van Reimond Tollenaere. Voormalig kopstuk van het VNV, Oostfronter en lid van de radicale vleugel van het VNV. Niet “Duitskiljons” of Groot-Germaans gezind zoals een Jef van de Wiele. Zo klaagde Tollenaere het achterblijven van Vlaamse officieren en Vlaamse aalmoezeniers in het Vlaams Legioen. De opkomst was groter dan verwacht en er moesten dan ook meer mensen rechtstaan in de zaal dan dat er konden zitten. Persoonlijk gok ik het aantal aanwezigen tussen de 200 en de 220 mensen.

Toespraken kwamen achtereenvolgens van Thomas van den Ende (verwelkoming),  Roeland Raes (oud-voorzitter en -hoofdredacteur Voorpost en oud-senator en -ondervoorzitter van het Vlaams Blok), Oswald Van Oothegem (oud-senator van de Volksunie) en Luc Vermeulen (actieleider Voorpost-Vlaanderen). Persoonlijk vond ik de uiteenzetting vanRoeland Raes de meest interessante, al sprak Van Oothegem met een passie die kenmerkend is voor hen die de repressie en de onrechtvaardigheid van het Belgische regime hebben meegemaakt. Ook aanwezig  waren meerdere mensen van de “fine fleur” van de radicaal-rechtse Vlaamse Beweging, zowel van de reeds jaren aanwezige generatie als de nieuwere generatie. Het geheel daarvan vormde een mooi evenwicht in leeftijd waarbij zeer jong tot mensen van een mooie leeftijd vertegenwoordigd waren.

Waarom?

Zij die denken dat dit een herdenking was van een nationaal-socialist zijn eraan voor de moeite. Dit was een herdenking van een man die zijn korte leven lang gemiliteerd heeft voor een rechtvaardiger bestaan voor zijn volk. En zoals Luc Vermeulen zei, men kan fouten maken, maar men mag daardoor geen afbreuk doen aan de persoon die de mens is geweest. En Tollenaere was een idealist die enkel het beste voor zijn volk nastreefde. Uiteraard kan men dan met het vingertje beginnen wijzen: “Hij was een vuile zwarte!”, maar als ik kijk naar bv www.marxists.org zie ik ook het Plan van Hendrik De Man staan die ook de collaboratie instapte aangezien hij de nationaal-socialistische overwinning zag als een bevrijding voor de arbeiders. En ja, men kan dan zeggen dat men niet mag spreken over de collaboratie, tenzij ze om in de sterkste bewoordingen te veroordelen. Dat zou echter geschiedenisvervalsing zijn aangezien het interbellum en Wereldoorlog II bepalende factoren zijn geweest in de ontwikkeling van het Vlaams-nationalisme. Dat de kleinburgers maar op hun achterste poten gaan staan, het is enkel een motivatie om dit soort dingen te herhalen. Laten we ook niet vergeten dat toen de VMO Operatie Brevier uitvoerde (het terugbrengen van het stoffelijk overschot van Cyriel Verschaeve) de top van de Volksunie dit toejuichde (o.a. een Vic Anciaux) om daarna moord en brand te gaan schreeuwen wanneer Voorpost een Verschaeve-herdenking hield. Toegeven aan de hysterie rond deze dingen betekent dat de grenzen van het toelaatbare weeral inkrimpen tot we uiteindelijk niets meer mogen zeggen.

Een zeer geslaagde bijeenkomst en voor herhaling vatbaar. Voorpost, houzee!

Met het nationalisme tegen het kapitalisme

Ondertussen al een paar weken uitgekomen, maar daarom niet minder interessant.

Voorpost en het solidarisme – Johan van Slambrouck

Economische soevereiniteit – Sacha Vliegen

Verankering van de economie – Johan van Slambrouck

Over het Amerikaans bankensysteem – Yannick Goossens

Cultuur en globalisme – Yves Pernet

Het verschil tussen natinonaal en internationaal kapitaal – Yves Pernet

Boekbespreking “The Web of Debt” – Yves Pernet

Vlamingen een volk van meiden en knechten, mag het ietsje meer zijn? – Eddy van Buggenhout

De ondergang van Fortis – Johan van Slambrouck

Boekbespreking “The world is flat” – Yannick Goossens

Omdat economie niet aan de economen mag worden overgelaten – Joost Venema

Huizen van Vlaamse solidariteit: solidarisme in de praktijk – Luc Vermeulen

De inhoudstafel is als volgt:

( 1 ) Voorpost en het solidarisme - Johan van Slambrouck
( 2 ) Economische soevereiniteit – Sacha Vliegen
( 3 ) Verankering van de economie – Johan van Slambrouck
( 4 ) Over het Amerikaans bankensysteem – Yannick Goossens
( 5 ) Cultuur en globalisme – Yves Pernet
( 6 ) Het verschil tussen natinonaal en internationaal kapitaal – Yves Pernet
( 7 ) Boekbespreking “The Web of Debt” – Yves Pernet
( 8 ) Vlamingen een volk van meiden en knechten, mag het ietsje meer zijn? – Eddy van Buggenhout
( 9 ) De ondergang van Fortis – Johan van Slambrouck
( 10 ) Boekbespreking “The world is flat” – Yannick Goossens
( 11 ) Omdat economie niet aan de economen mag worden overgelaten – Joost Venema
( 12 ) Huizen van Vlaamse solidariteit: solidarisme in de praktijk – Luc Vermeulen

Wie denkt in dit Revoltenummer enkel oproepen te vinden om “alles anders te doen” zonder invulling zal nog verschieten. Meerdere analyses van wat er is fout gelopen, wat er anders moet, hoe dat moet en waarom. Dat is wat u kan verwachten.

Mijn bijdragen plaats ik later nog op dit weblog.

De kracht van een overtuiging

Als het goed is, zeggen we het natuurlijk ook. Met excuses voor de cliché titel van dit stuk.

VBJ-visietekst

Een tijdje geleden was ik aanwezig op het VBJ-congres waar een nieuw bestuur en een nieuwe visietekst werd voorgesteld. Uiteraard had en heb ik mijn bedenkingen bij het concept waarin het congres was uitgewerkt, maar mijn inzien is wat op het spel staat belangrijker dan zulke overwegingen. En ik moet zeggen, ik ben grotendeels tevreden met de visietekst die daar is voorgesteld. Het bewijst dat enkele geëngageerde overtuigde solidaristische volksnationalisten nog steeds een verschil kunnen maken wanneer zij samenwerken. Ik ben dan ook blij dat deze groep, en ik ben trots om er deel van uit te maken zonder mijn eigen rol te willen overdrijven, een invloed heeft kunnen uitoefenen op de tekst en dat het nieuwe VBJ-bestuur zich meer dan bereid getoond heeft om deze visie over te nemen. Waarom ik dit gedaan heb en niet gewoon verval in klagen over wat beter kan, kan men hier bij de conclusie lezen.

Nu klinkt dit misschien alsof het nieuwe bestuur er zelf niets mee te zien heeft. Dat is dan volledig onterecht. Uiteraard hebben ook meerdere personen in het nieuwe bestuur hun actieve steun verleend aan, en hun schouders gezet onder, de stukken die ik hieronder aanhaal. Het toont aan dat wanneer idealisme niet bezoedeld wordt door carrièrisme nog steeds kleine overwinningen kan boeken die op termijn de weg kunnen openen voor veel meer.

Welke stukken kunnen dan ook mijn goedkeuring (in de mate dat die van tel is) expliciet wegdragen? Ik noem er hier vier expliciet (de hele visietekst vindt men trouwens hier):

Pagina 9: De sociale zekerheid is en blijft een kerntaak van de overheid en mag dus niet geprivatiseerd worden. Hetsolidariteitsprincipe is al van bij het begin één van de grondslagen van onze partij. Daarom is VBJ voorstander van een goede, weldoordachte en door de overheid georganiseerde sociale zekerheid. Dat stelsel moet er voor zorgen dat alle Vlamingen een menswaardig bestaan kunnen leiden, ook en vooral wanneer ze het sociaaleconomisch moeilijk hebben of uit de boot dreigen te vallen. VBJ streeft bijgevolg (Vlaams-)nationale solidariteit na. Dat sluit evenwel niet uit dat wij solidair kunnen zijn met minder welvarende volkeren.

Pagina 10: Marxisten bekijken onze maatschappij vanuit een totaal achterhaalde klassenstrijd tussen bezitters van het kapitaal en arbeiders/proletariaat. Maar hoe kunnen wij werken aan een duurzame maatschappij als we ons baseren op een permanent sociaal conflict? We mogen niet vervallen in egalitarisme en doen alsof ons volk uit gelijke individuen bestaat. Maar het is evenzeer fout te stellen dat iedereen zijn lot zomaar moet aanvaarden. Wij plaatsen de volksgemeenschap hiertegenover, ieder individu moet volgens zijn of haar mogelijkheden hierin zijn of haar plaats zoeken en vinden, zonder daarbij gedwongen, maar wel begeleid te worden. Deze vrije individuen kunnen zich dan ook enkel ontplooien in gemeenschappelijke structuren zoals het gezin, de familie, de leefgemeenschap en het volk. Wij plaatsen als jongeren tegenover de ‘marxistische klassenstrijd’ een ‘solidaristische klassenverzoening’.

Pagina 13: Veel mensen met een andere cultuur en godsdienst komen naar hier. Eens hier aangekomen komen ze in een vacuüm terecht, een identitaire en morele leegte. Ze treffen er bitter weinig respect aan voor de eigen identiteit en nog minder respect voor onze taal en cultuur, enkel een linkse machtselite die haar eigen grote gelijk hoog in het vaandel draagt. Hoeft het ons dan te verbazen dat immigranten ook weinig of geen respect opbrengen voor onze waarden? Naarmate de omvang van de immigratie groter wordt, gaat de linkse elite in West-Europa vanzelf over tot culturele capitulatie. Zij schamen zich voor zichzelf en hun nationale identiteit.

Pagina 16: Steeds meer Vlaamse jongeren beseffen dat Vlaanderen nood heeft aan een ander bestuur dat zich niet schaamt voor de Europese beschaving, voor de o.a. Grieks- Latijnse, Keltische, Germaanse en christelijke wortels, maar dat trots is op de Europese waarden.

De kracht van een overtuiging

Sommigen langs de rechterzijde gebruiken trouwens de foute term Joods-Christelijke wortels. Waarom die term fout is (althans toch wanneer hij op Europa slaat) verschijnt later op dit weblog, maar nog sneller in de volgende editie van Revolte (het magazine van Voorpost). En over Revolte gesproken, ook dit vond ik een zeer goede actie van Voorpost Nederland:

http://www.voorpost.org/nl/1/149

15.10.2009 • Militanten van Voorpost Twente hebben op de vooravond van de jaarlijkse anti-McDonaldsdag met een spandoek en pamfletten post gevat voor een lokale vestiging van deze vertegenwoordiger van de massacultuur in Enschede. Voorpost wil zo mensen inlichten over de culturele, economische en ecologische gevolgen van de steeds verder doorslaande globalisering. Vele mensen namen tezamen met onze uitleg onze folder in ontvangst. Soms leidde dit tot interessante discussies. Conclusie: met simpele middelen zijn veel mensen te bereiken voor de goede zaak! Globalisering, nee bedankt! Behoud de culture diversiteit van de volkeren der wereld! Met Voorpost in het offensief!

Sommige mensen geloven dat de Vlaamse Beweging is vastgeroest in bepaalde denk- en stijlbeelden. Ik blijf er echter van overtuigd dat dit niet zo is en dit soort dingen geven mij goede moed. De strijd gaat door. Waarom? Omdat opgeven veel te gemakkelijk en onaanvaardbaar is. Voor zij die nu denken dat het Vlaams Belang en de radicaal-rechtse kant van de Beweging hetzelfde zijn nog even het volgende.

Idealen kennen geen grenzen, geen staatskundige, maar ook geen organisatorische. Wanneer een organisatie bereid is om deze te aanhoren of, nog beter, aan te nemen, is dat een succes voor het ideaal. Niet voor de organisatie en niet voor de persoon of personen die het uitdragen. Strijden voor een ideaal is immers veel belangrijker dan ergens een mandaat te bekleden. Al sluit het éne uiteraard het andere niet uit. Mijn hoop is dan ook dat het nieuwe bestuur deze visie ook ten volste zal belichamen in woord, daad én stijl en niet vervalt in de kwalen die elders staan opgesomd.

De sociale zekerheid is en blijft een kerntaak van de overheid en mag dus niet

geprivatiseerd worden. Het solidariteitsprincipe is al van bij het begin één van de

grondslagen van onze partij. Daarom is VBJ voorstander van een goede, weldoordachte

en door de overheid georganiseerde sociale zekerheid. Dat stelsel moet er voor zorgen

dat alle Vlamingen een menswaardig bestaan kunnen leiden, ook en vooral wanneer

ze het sociaaleconomisch moeilijk hebben of uit de boot dreigen te vallen. VBJ

streeft bijgevolg (Vlaams-)nationale solidariteit na. Dat sluit evenwel niet uit dat wij

solidair kunnen zijn met minder welvarende volkeren.

Het land is in gevaar!

Het land is in gevaar, de maatschappelijke orde staat op instorten en we staan op de rand van de complete anarchie. De reden? Het Nieuw-Solidaristisch Alternatief heeft een congres/concert gehouden. De VRT had het over een neo-nazistische bijeenkomst. En al ben ik geen aanhanger van veel van de ideeën die daar verkondigd werden, het zou ronduit belachelijk zijn om daar nu te gaan ingrijpen en wééral nieuwe verboden te gaan invoeren. Voor de kleinburgers die moord en brand schreeuwen omdat extremisten samenkomen, heb ik één opmerking: “Et alors?” Als die mensen willen samenkomen, laat ze dan doen. Ze zitten in een zaal, ze luisteren naar toespraken en ze luisteren naar muziek. Wel héél andere koek dan extreem-links:

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/1016191/2009/10/15/Vandalen-vernielen-bedrijf-dat-nieuw-transitcentrum-bouwt.dhtml

Bij het bouwbedrijf Besix in de Gentse deelgemeente Sint-Denijs-Westrem is vandaag een twintigtal gemaskerde vandalen binnengevallen. Ze veroorzaakten een ware ravage, zegt het Gentse parket. De feiten zouden gepleegd zijn uit onvrede met de bouw van een nieuw transitcentrum voor mensen zonder papieren in Steenokkerzeel.

De gemaskerde bende viel in de voormiddag binnen in het gebouw van Besix aan de Kortrijksesteenweg. Ze vernielden nagenoeg de hele inboedel, aldus het parket. Ze spoten overal zwarte verf, beschadigden kantoormeubelen en gooiden een bijtend product op de vloer. Tegen de receptioniste zeiden de vandalen dat ze ongedeerd zou blijven als ze zich kalm hield. Ze zeiden ook dat dit “het gevolg is van het bouwen van gevangenissen”.

Bij het bouwbedrijf Besix in de Gentse deelgemeente Sint-Denijs-Westrem is vandaag een twintigtal gemaskerde vandalen binnengevallen. Ze veroorzaakten een ware ravage, zegt het Gentse parket. De feiten zouden gepleegd zijn uit onvrede met de bouw van een nieuw transitcentrum voor mensen zonder papieren in Steenokkerzeel. De gemaskerde bende viel in de voormiddag binnen in het gebouw van Besix aan de Kortrijksesteenweg. Ze vernielden nagenoeg de hele inboedel, aldus het parket. Ze spoten overal zwarte verf, beschadigden kantoormeubelen en gooiden een bijtend product op de vloer. Tegen de receptioniste zeiden de vandalen dat ze ongedeerd zou blijven als ze zich kalm hield. Ze zeiden ook dat dit “het gevolg is van het bouwen van gevangenissen”.

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleid=BLGNE_20091008_002&postcode=9000

Gent – Een groepje onbekenden heeft drie kopstukken van de Nationalistische Studentenvereniging (NSV) en het Katholiek Vlaams Hoogstudenten Verbond (KVHV) aangevallen in de Overpoortstraat. Iedereen was verbaasd dat extreem-linkse betogers dinsdagavond wegbleven op twee politieke debatten die door de rechtse studentenverenigingen NSV en KVHV waren georganiseerd. Later die avond kwam het toch nog tot incidenten, zij het op een heimelijke manier en gericht tegen individuen.

Eerst werd rond 23 uur in de Overpoortstraat de ruiit uitgeslagen van de langzaam voorbijrijdende wagen van de vroegere voorzitter van het NSV. Dat gebeurde door een zevental gemaskerde mannen. Wat later viel wellicht hezetlfde groepje een nachtwinkel binnen in de Overpoortstraat. Met een ijzeren staaf en een fles wijn sloegen ze op twee leiders van de KVHV. Twee uur later was het Arno D’Hooge van het NSV die slaag kreeg van een viertal toen hij stond aan te schuiven in de rij aan frietkot De Gouden Saté. ‘Voor ik kon reageren hadden ze met een fietsketting en een fles wijn op mijn hoofd geslagen’ D’Hooge moest op dertien plaasten in het achterhoofd worden gehecht en ook zijn neus moest worden rechtgezet. ‘Ik heb veel hoofdijn maar dat belet me niet om me te blijven inzetten voor mijn idealen’, zegt hij.

Die nacht werd ook het nieuwe gerechtsgebouw en het secretariaat van het Vlaams Belang aan de Charles De Kerckhovelaan met verf beklad. De politie is er zo goed als zeker van dat het om daders uit anarchistische hoek gaat.

Mag ik dus verwachten dat minister De Clerck ook wetten gaat stemmen om anarchistisch en marxistisch geïnspireerde groeperingen te verbieden?

Wilt men absoluut extremisme verbieden en organisaties “ontmaskeren”, dan dient men dringend eens dezelfde “moed” aan de dag leggen om eens bij extreem-links alles te gaan filmen. Liefst in de dagen waar men zich voorbereidt op een anti-NSV!betoging en de wapens klaarmaakt. Het is niet omdat men een mening verkondigt die radicaal ingaat tegen bepaalde visies in de maatschappij, dat men ze moet verbieden. En zoals ik hierboven reeds zei: mijn solidarisme is het klassieke solidarisme, niet het nieuw-solidarisme van N-SA en ook qua stijlvoorkeuren zijn er grote verschillen. Maar zij moeten volledig het recht hebben om hun mening te uiten, net zoals andere politieke groeperingen dat moeten kunnen.

En dat men een drama maakt over de t-hemden waar pedofielen aan een boom opgehangen worden afgebeeld. Daar heb ik absoluut geen probleem mee. Dat soort uitschot verdient niet beter en op geen enkel moment mogen pedofielen als slachtoffers worden afgebeeld of als mensen waar men medelijden mee hoeft te hebben. Wat ook opvalt is dat men blijkbaar bereid is om nieuwe wetten te gaan stemmen om dit soort bijeenkomsten tegen te houden. Mag ik dan ook aan de heren en dames politici vragen om met diezelfde eensgezindheid wetten te stemmen zodat we geen economische uitverkoop houden aan Frankrijk en dat we een beleid kunnen voeren waarbij ons eigen volk centraal staat?

Als men nu nog meer wetten gaat stemmen die de vrije meningsuiting en de vrijheid van bijeenkomst gaan beknotten, stel ik mij de vraag wat het volgende gaat zijn. Dat de mensen die nu het hardste staan te roepen om een verbod dat maar goed beseffen. Morgen kunnen zij de extremisten wel eens zijn. En door te verbieden, ga je het zeker niet tegenhouden, integendeel!

Verder heb ik nog uit goede bron dat Koppen meerdere N-SA’ers dagenlang gevolgd hebben en ze urenlang geïnterviewd. Waar is dat beeldmateriaal naartoe? Daar kreeg je immers een volledig beeld van hun ideologie, wat véél leerrijker is dan een paar outtakes van het congres/concert.

Bewerking: hier kan men een goede beschouwing lezen van Stijn Calle over het N-SAcongres

Charles Michel en denken op lange termijn…

…blijkt geen goede combinatie. En waar blijkt dit uit?

…blijkt geen goede combinatie. Aanleiding hiervoor?

http://www.hln.be/hln/nl/2659/Voedselcrisis/article/detail/1000036/2009/09/22/Eindelijk-Michel-pleit-om-honger-te-bestrijden-met-melk-die-boeren-wegkappen.dhtml

Elke vijf seconden overlijdt in de wereld een kind van de honger, en boze boeren gieten hier in Europa de melk met de miljoenen liters uit op hun akkers: heel veel mensen hebben het hier bijzonder moeilijk mee en ze worden eindelijk bijgetreden door een politicus.

Pleidooi

Onze minister voor Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel gaat bij EU-voorzitter Zweden en bij de Verenigde Naties bepleiten om de melk die boze boeren nu op hun akkers lozen naar landen te sturen waar hongersnood heerst, zoals Somalië, Ethiopië en Kenia….blijkt geen goede combinatie. Aanleiding hiervoor?

http://www.hln.be/hln/nl/2659/Voedselcrisis/article/detail/1000036/2009/09/22/Eindelijk-Michel-pleit-om-honger-te-bestrijden-met-melk-die-boeren-wegkappen.dhtml

Elke vijf seconden overlijdt in de wereld een kind van de honger, en boze boeren gieten hier in Europa de melk met de miljoenen liters uit op hun akkers: heel veel mensen hebben het hier bijzonder moeilijk mee en ze worden eindelijk bijgetreden door een politicus. [...] Onze minister voor Ontwikkelingssamenwerking Charles Michel gaat bij EU-voorzitter Zweden en bij de Verenigde Naties bepleiten om de melk die boze boeren nu op hun akkers lozen naar landen te sturen waar hongersnood heerst, zoals Somalië, Ethiopië en Kenia.

lk geef toe, het klinkt allemaal simpel en heel nobel. Wij hebben voedsel te veel, zij hebben voedsel teveel. Maar door de landbouwoverschotten te gaan weggeven, ga je niets oplossen. Sterker nog, dan ga je de zaken veel erger maken. Één van de grootste problemen van Afrika zit immers in de kapitaalsconcentratie. Je hebt een kleine topklasse met enorm veel geld, een enorme onderlaag met niets en daartussen zit amper iemand. Er is in andere woorden geen middenstand in Afrika, geen lokale ondernemers, geen “burgerij” (in de mate dat die term volledig toepasbaar is hier).

Wat gaat gratis voedsel weggeven veroorzaken? In gebieden waar enkel een economische woestenij is, kan dat inderdaad problemen op korte termijn oplossen. In gebieden waar er nog een iewat onafhankelijk economisch leven is, onafhankelijk van de grote elites aan de top en waar de middenstand genoeg kapitaal kan vergaren om te overleven, is dit soort beleid een regelrechte ramp! Laten we ons even verplaatsen in de geest van de gemiddelde Afrikaanse consument in die laatste gebieden. Je hebt honger en je kan kiezen:

1. Voedsel bij de lokale winkel kopen en kapitaal verliezen.
2. Voedsel krijgen bij de voedselbedeling uit westerse landen.

Het overgrote merendeel zal voor optie twee kiezen. Dit zorgt echter voor een verarming van de lokale Afrikaanse economie en een verergering van de economische toestand in Afrika. Iets dat destijds ook gebeurd is in de vleesmarkten rond de Sahel-landen waar de gratis voedseloverschotten vanuit Europa uiteindelijk een economische sector in opbouw, die op lange termijn had kunnen zorgen voor een onafhankelijkheid van die landen voor voedselvoorraad, instortte. Men zou beter dit voedsel aan goedkope prijzen verkopen aan de lokale middenstand gecombineerd met een beleid waarbij microkredieten een prominente rol spelen.

Iran, de dollar en de euro

http://presstv.com/detail.aspx?id=106669&sectionid=351020102

Iran’s President Mahmoud Ahmadinejad has ordered the replacement of the US dollar by the euro in the country’s foreign exchange accounts.

The September 12 edict was issued following a decision by the trustees of the country’s foreign reserves, Mehr News Agency reported.

Earlier, the Islamic Republic of Iran had announced that the euro would replace the greenback in the country’s oil transactions. Iran has called on other OPEC members to ditch the sinking dollar in favor of the more credible euro.

Following the switch, the interest rate for the facilities provided from the Foreign Exchange Reserves will be reduced from12 to 5 percent.

Since being introduced by the European Union, the euro has gained popularity internationally and there are now more euros in circulation than the dollar.

The move will also help decouple Iran from the US banking system.

Iran’s President Mahmoud Ahmadinejad has ordered the replacement of the US dollar by the euro in the country’s foreign exchange accounts. The September 12 edict was issued following a decision by the trustees of the country’s foreign reserves, Mehr News Agency reported. Earlier, the Islamic Republic of Iran had announced that the euro would replace the greenback in the country’s oil transactions. Iran has called on other OPEC members to ditch the sinking dollar in favor of the more credible euro.

Following the switch, the interest rate for the facilities provided from the Foreign Exchange Reserves will be reduced from12 to 5 percent. Since being introduced by the European Union, the euro has gained popularity internationally and there are now more euros in circulation than the dollar. The move will also help decouple Iran from the US banking system.

Als u zich afvraagt waarom de V.S.A het op Iran gemunt hebben, dit is één van de hoofdredenen. Heel de retoriek over het gevaar van raketten heeft te maken met het scheppen van een anti-Iransfeer. Want als je nadenkt over die Iraanse “rakettendreiging” is dat niet meer dan onzin. Iran overleeft voor een zeer groot deel van de olie-export naar het Westen. Zodra er ook maar één Iraanse raket richting Europa vliegt, stort heel hun economie in.

En natuurlijk is Iran nu bezig met het versterken van hun leger. Ze hebben genoeg lessen getrokken uit Irak, dat ironisch genoeg kort voor de Amerikaanse inval bezig was met het overschakelen naar de Euro voor de olie-industrie. Komt daar nog eens bij, als Iran een kernwapen ontwikkelt, dan is het omdat ze lessen hebben getrokken uit Noord-Korea die met rust gelaten worden vanwege die kernwapens.

Meneer Taouil, welkom bij de club!

Inleiding

We hebben het de laatste dagen genoeg mogen horen en zien in de media. De begroting geraakt maar niet in evenwicht, met alle toekomstige gevolgen van dien (denk aan de rentesneeuwbal), de economie toont nog geen duurzame verbetering waardoor de financiële macht van het Westen (en daarmee zowat alle macht) nog steeds zeer fragiel blijkt, de ineenstorting van grote bedrijven lijkt dan wel gestopt maar bij de toeleveringsbedrijven is het huilen met de pet op, etc…

De vrije meningsuiting?

MAAR! Laten we even deze grote problemen vergeten want… er is iemand die een Hitlerportret en een portret van Bert Eriksson heeft hangen en een VMO-vlag in haar living heeft staan. Deze vrouw is dan ook nog eens erkend door Kind&Gezin en vangt dus kinderen op. Op één persoon na, die zijn reactie dan nog via internet deed, zijn er nooit klachten geweest over de kwaliteit van de opvang. Als het zo’n monster zou zijn, dan is het mijn inziens, zeker met de mediahetse in gedachte, absoluut niet moeilijk om véél meer verontruste ouders te vinden. De vrouw zelf heeft ook nog eens, zonder dat er enig probleem is geweest, in een joods rusthuis gewerkt. Maar haar denken, los van enige morele beschouwingen daarover, past niet thuis in het brave burgerlijke liberale denken en de sociale moord moet gepleegd worden. Ze moeten eerst stevig gekauwd worden door de media, die het verhaal daarna voorgekauwd uitbraakt in de geesten van de maatschappij die haar vervolgens kan uitspuwen (met excuses voor de misschien té plastische beeldtaal).

En het was nog makkelijk ook want Hitler roept 63 jaar na zijn dood nog steeds de grote schrikbeelden op van het nazisme, de holocaust en Wereldoorlog II. Vrije meningsuiting, hoe walgelijk de denkbeelden ook moge zijn, kon (nee, moest) even vergeten worden in naam van de heilige strijd voor de verdraagzaamheid. Voltaire draait zich om in zijn graf. Maar het ergste moet eigenlijk nog komen. De partij van de vrije meningsuiting kon niet diep genoeg in het stof kruipen om te tonen dat zij dan wel voor de vrije meningsuiting is, maar niet voor die van “nazisten, communisten of maoïsten”. Ze klagen, vaak terecht, dat ze te weinig of niet aan bod komen i.v.m. constructieve oppositie in de parlementen. Dat men dan gewoon had gezegd: “Zodra de media daar aandacht aan wilt geven, willen we ook over andere zaken praten. Voor de rest kunnen wij geen controle uitoefenen over het denken van al onze leden. En als partij van de vrije meningsuiting wensen wij dit ook niet”. Punt en gedaan. Nu, over die “nazisten, communisten en maoïsten.” Dat het Vlaams Belang het nodig vindt om dat laatste te vermelden is nogal bizar, maar wie weet zitten er toch een paar bij, men weet maar nooit. En al ben ik voor geen van de drie genoemde ideologieëen te vinden, toch vind ik dat ze alledrie vrij uitbaar moeten zijn. Want wat is de volgende stap? Als extreem-linkse en extreem-rechtse ideëen verboden worden en enkel de “aanvaardbare” ideëen overblijven, trekken de grenzen van het “extremisme” steeds meer op naar het centrum tot het verschil tussen politiek aanvaardbaar en extreem hoogstens 2 millimeter bedraagt op de politieke as. Het volgende zal immers kritiek zijn op de christen-democratie omdat zij vanuit religieuze standpunten vertrekt en dus een inbreuk is op de scheiding van kerk en staat.

De selectieve willekeurigheid bij het afnemen van vergunningen voor kinderopvang kunnen we dan ook in bepaalde dingen terugvinden:

http://www.demorgen.be/dm/nl/989/Binnenland/article/detail/996882/2009/09/17/Kind-en-Gezin-gaat-alle-dossiers-herbekijken.dhtml

Volgende week start in Mechelen de rechtszaak tegen de crèche waar in oktober 2006 een vier maanden oude baby stierf. Zijn ouders vinden het onbegrijpelijk dat het kinderdagverblijf nog steeds open is. Eén van de betrokkenkinderverzorgsters zou immers tijdens een ondervraging toegegeven hebben dat er fouten gemaakt zijn. De ouders begrijpen niet waarom de nazi-onthaalmoeder uit Hoboken en de vrouw van imam Nordin Taouil wél op non-actief gezet worden zelfs al waren er bij die laatste blijkbaar geen klachten en de Mechelse crèche niet.

Een onwaarschijnlijke bondgenoot

Als het nu echt enkel een probleem was met iemand het nationaal-socialisme aanhangt, dan konden we zeggen dat het puur op die ideologie gericht is. Maar kijken we naar iemand die ook lijdt onder de liberale meningsdictatuur, dan zien we wel dat er een andere agenda speelt. Imam Taouil heeft nu ook mogen ondervinden wat het is om deze mediabehandeling te krijgen. Meneer Taouil, welkom bij de club van de uitgespuwden. En, hoe raar het ook moge klinken, de man is op veel vlakken onze bondgenoot!  Waar staat de man o.a. voor en hoe is dit toepasbaar op dat waar wij voorstaan?

• Nadruk op traditie i.p.v. modernisme: de man ijvert voor het behoud van bepaalde culturele traditionele kenmerken en wijst op het belang van traditionele culturele uitingen. Dat maakt van hem geen extremist, dat maakt van hem een conservatief.
• Nadruk op het belang van het religieuze i.p.v. het extreme secularisme: gelovigen moeten elke dag bijna wel eens horen hoe slecht religie, en zeker de openbare uitbundige uitingen, wel niet is. Dat het merendeel van de kunst van Europa uit religieuze hoek komt en dat stijlen als de gothiek puur uit religieuze hoek is ontstaan, wordt dan maar wijselijk vergeten. Secularisme is geen toelating van alle godsdiensten, laat staan tolerantie. Het is een poging tot het uitwissen van bepaalde eigenheden die de individuen aan elkaar binden. Het totalitaire individualisme in de praktijk!
• Nadruk op de gematigdheid i.p.v. de individualistische excessen: wij moeten elke dag horen hoe goed het is om individualistisch te zijn en vooral het eigenbelang na streven, gemengd met de massaconsumptie. Hiertegenover staat het gemeenschapsgevoel, de solidariteit en de collective identiteitsbeleving van een conservatieve visie voor. In dit geval een islamitische, maar ook één die zéér nadrukkelijk aanwezig is in de katholieke en orthodoxe visies op de wereld.

Dat imam Taouil oproept tot het stichten van moslimscholen vind ik dan persoonlijk ook weer een zeer positieve evolutie. Een volk zijn cultuur afnemen is immers misdadig en om een volk ten volste zijn cultuur te laten beleven, moeten zij dat kunnen doen in een omgeving waarin die cultuur is ontstaan, geëvolueerd en gedijt. Daarom is het ook meer dan wenselijk om te ijveren voor een terugkeer naar de eigen streek in plaats van hun kinderen te vergiftigen met liberale en/of extreme seculiere ideëen. De joodse gemeenschap heeft immers ook haar eigen scholen en daar hoor ik toch niemand druk over doen?

Conclusie

Taouil is op vele vlakken dan ook een onverwachte en onwaarschijnlijke bondgenoot. In een strijd tegen de afbraak van tradities, tegen extremistisch secularisme, tegen het dwingend willen opleggen van de liberale gedachte, tegen de sociale moord op mensen met een afwijkend gedachtegoed. En als de criticasters nu zeggen: “Hij is voor de islam te verspreiden en de islam is een bedreiging voor Europa, dus hij is onmogelijk een bondgenoot!” dan kan ik daar kort op antwoorden. Het probleem met de islam is een etnisch en demografisch probleem, geen cultureel. Zowel het christendom als de islam zijn missioneringsgodsdiensten. Als hier geen toevloed van migranten zou zijn en de islam zich dan nog zou verspreiden, dan is het een cultureel probleem. Maar dan ligt dat probleem bij ons. Bij wij die onze christelijk-heidense wortels hebben verworpen ten voordele van een individualistisch en seculier discours. Gemengd met de demografische neergang is er een vacüum in de geesten ontstaan. Vacüums blijven echter niet bestaan en de islam vormt enkel dat gat op.

Wat moeten wij dan doen? Terug durven ijveren voor de terugkeer van het merendeel van de vreemdelingen, waarbij de moslimscholen een hulp moeten zijn, en terug durven ijveren voor het herstel van de christelijke-heidense waarden van Europa. Want al ben ik een overtuigd katholiek, ik zal op elk moment de traditionalisten van Wodan verkiezen boven de liberale afgod van het individualisme!

De terugkeer van de hoofddoek

Het hoofddoekendebat woedt in alle hevigheid. Maar zowel voor- als tegenstanders, althans toch degenen die in de media worden gehoord, gaan voorbij aan een analyse waarom de hoofddoek opeens terug zo belangrijk is geworden in de identiteitsbeleving. Toen ik het boek “Islam: a short history” van Karen Armstrong las, viel mijn oog dan ook volgende passage:

“After the humiliating defeat of the Arab armies in the Six-Day War against Israel against 1967, there was a swing towards religion throughout the Middle East. The old secularist policies of such leaders as al-Nasser seemed discredited. People felt that the Muslims had failed because they had not been true to their religion. They could see that while secularism and democracy worked very well in the West, they did not benefit ordinary Muslims but only an elite in the Islami cworld. Fundamentalism can be seen as a post-modern movement, which rejects some of the tenets and enthusiasms of modernity, such as colonialism. Through the Islamic world, students and factory workers started to change their immediate enviroment. They created mosques in their universities and factories, where they could make salat, set up Banna-style welfare societies with an Islamic orientation, demonstrating that Islam worked for the people better than the secularist governments. When students declared a shady patch of lawn – or even a noticeboard – to be an Islamic zone, they felt that they had made a small but significant attempt to push Islam from the marginal realm to which it had been relegated in secularist society, and reclaimed a part of the world – however tiny – for Islam. They were pushing forward the frontiers of the sacred, in rather the same way as the Jewish fundamentalists in Israel who made settlements in the occupied West Bank, reclaiming Arab land and brining it under the aegis of Judaism.

The same principle underlines the return to Islamic dress. When this is forced upon people against their will (as by the Taliban) it is coercive and as likely to create a backlash as the agressive techniques of Reza Shah Pahlavi. But many Muslim women feel that veiling is a symbolic return to the pre-colonial period, before their society was disrupted and deflected from its true course. Surveys show that a large proportion of veiled women hold progressive views on such matters as gender. For some women, who haev come from rural areas to the university and are the first members of their family to advance beyond basic literacy, the assumption of Islamic dress provides continuity and makes their rite of passage to modernity less traumatic than it might otherwise have been. They are coming to join the modern world but on their own terms and in an Islamic context that gives it sacred meaning. [...] In the West, people often flaunt their tanned, well-honed bodies as a sign of privilege, they try to counteract the signs of ageing and hold on to this life. The shrouded Islamic body declares that it is oriented to transendence, and the uniformity of dress abolishes class differences and stresses the importance of community over Western individualism“

ARMSTRONG, K., “Islam: a short history“, Orion Books, Londen, 2001, pp. 145-147.

Mijn inziens één van de weinige analyses over de hoofddoek die zeker kloppen. De identiteitsbeleving van vele mensen zal immers sterker worden wanneer zij worden geplaatst tussen een andere identiteit, die haaks op de hunne staat. Zet bv een heiden tussen een hoop katholieken en hij zal zich snel als een overtuigd heiden profileren en omgekeerd ook. Het probleem met de hoofddoek ligt dan ook niet zozeer bij de Islam, integendeel. Vanuit volksnationalistisch én solidaristisch oogpunt is het denken achter de hoofddoek, zoals hierboven beschreven, zelfs lovenswaardig. Één van de grootste problemen vandaag de dag is dat er geen tegencultuur is. Tegenover de hoofddoek kan het Westen geen eigen cultuur meer plaatsen, buiten de individualistische, egoïstische maatschappij van de massaconsumptie.

Moeten wij de moslims dan aanraden om de hoofddoek te gaan dragen? Natuurlijk niet. We moeten het echter hen ook niet gaan afraden. Het is immers iets van hun eigen cultuur en het is aan de moslims om, in hun eigen culturele context, zelf te beslissen welke kant ze uitwillen daarmee. Het is echter ook een feit dat de islamitische cultuur enorm verschilt van de westerse en dat beide zijn gegroeid in bepaalde geografische en socio-economische contexten. Wanneer men immers kijkt naar de Koran (of naar welk ander heilig boek of collectieve religieuze verhalen, zij het heidens of monotheïstisch) ziet men dat deze is geschreven in de context van het Arabische volk. De Islam dient dan ook te gedijen in de culturele context waar de Islam vandaan komt. Pleiten voor een Europese Islam kan men gerust doen, maar dan gaat men volledig voorbij aan heel het principe van een godsdienst. Men zou beter de moslims hun eigenonderwijs geven hier in Vlaanderen, maar wel met de voorwaarde dat dit een terugkeer naar de Islamitische wereld betekent. Geen eigen rechtssysteem geven, de sharia is immers iets dat in de moslimlanden zelf al genoeg op weerstand stuit, of toegevingen aan belachelijke eisen i.v.m. varkensvlees en alcohol, maar een onderricht in de eigen culturele gebruiken en geschiedenis waarna zij terug kunnen keren naar het land van herkomst om daar de nieuwe elite te gaan vormen.

En ja, ik ben mij bewust van het fenomeen tussenculturen. Vele moslims hier zitten vast tussen hun eigen cultuur en de Westerse. Het is echter ook vaak zo dat zij van beide elementen de slechte elementen hebben overgenomen, vandaar ook de opkomst van radicale religieuze groeperingen die deze eruit willen halen. Maar hoe langer men hier nog gaat proberen moslims te laten blijven op deze manier, hoe hoger men de problemen gaat stapelen. Met een hoofddoekenverbod gaat men niets uithalen, buiten wat reacties uitlokken van moslims en enkele dolgedraaide linksen (die trouwens ook ideologisch volledig stuurloos zijn). Het is nodig om op lange termijn te werken aan een beleid van remigratie en reintegratie van de moslims in hun eigen gebieden.

Wilt dat trouwens zeggen dat alle verwijten van racisme e.d. dus effectief waar zijn? Uiteraard niet. Als er één groot obstakel is voor integratie, is het wel de progressievelingen die alle tegenslagen steken op anderen. Op die manier zal men immers nooit werken aan een verbetering, want het is toch allemaal de schuld van een ander. Ik zou alvast ook geen poot meer uitsteken als ik zou denken dat alles wat tegenslaat een ander zijn schuld is. De moslimfundamentalisten die Europa willen islamiseren dient men trouwens ook als eerste buitenzetten of zelfs opsluiten. Wij hebben ons niet te moeien in hun cultuur, net zoals zij zich niet te moeien hebben in onze cultuur. Als iedereen immers voor zijn eigen deur zou vegen, zou de straat al snel proper zijn.

Wat liberalen bazelen kunnen…

Het is is komkommertijd, voeg daar nog eens bij dat de OpenVLD zich dringend terug moet gaan profileren en dan krijg je de dwaasheden van de laatste dagen. Wat is er immers aan de hand? Er is een kink in de kabel gekomen bij het uitbaggeren van de Westerschelde langs Nederlandse kant. Kris Peeters riep de Nederlandse ambassadeur reeds op het matje. Iets dat trouwens een positieve evolutie is aangezien dit ook betekent dat Vlaanderen zich als een volwaardige gesprekspartner naar het buitenland profileert.

Één van de meest verstandige bedenkingen bij deze rel heb ik gevonden op http://www.gva.be/blog/standpunt/extern-scheldeverdieping-ligt-vast-in-onderhandeld-verdrag.aspx. Marc Balduyck stelt daarin:

Nederland en Vlaanderen hebben in 2005 een verdrag ondertekend dat de uitdieping van de Westerschelde regelt. Die werken moeten het mogelijk maken dat schepen met een diepgang tot 13,1 meter onafhankelijk van de getijden de haven van Antwerpen in en uit kunnen varen. Dat akkoord zit vast aan afspraken dat maatregelen genomen worden voor de beveiliging van de scheepvaart en voor het herstel van de natuur. Ook al hebben de baggerwerken daar geen uitstaans mee. Dit betekent wél dat bepaalde gebieden ontpolderd worden en teruggegeven aan de natuur.

[...]

In een rechtsstaat is het perfect verdedigbaar dat verenigingen protest aantekenen. Zeeland kan niet akkoord gaan met bepaalde uitwerkingen van het dossier. De Nederlandse beslissing om schorren aan te leggen in plaats van te ontpolderen is zelfs een flagrante schending van het gesloten verdrag. De Nederlandse raad van state heeft de uitvoering ervan daarom niet helemaal ten onrechte althans tijdelijk geschorst.

Peeters heeft er goed aan gedaan de Nederlanders te wijzen op hun verplichtingen. Het mocht zelfs nog iets scherper. Maar als rechtschapen democraat moet ook Peeters de gevoeligheden van een buitenlandse rechtsstaat respecteren. Laat ons daarom niet zenuwachtig worden en liever de definitieve uitspraak van de raad van state in november afwachten. In het licht van de economische crisis is een zoveelste uitstel nu ook weer zo verschrikkelijk niet.

Nederland en Vlaanderen hebben in 2005 een verdrag ondertekend dat de uitdieping van de Westerschelde regelt. Die werken moeten het mogelijk maken dat schepen met een diepgang tot 13,1 meter onafhankelijk van de getijden de haven van Antwerpen in en uit kunnen varen. Dat akkoord zit vast aan afspraken dat maatregelen genomen worden voor de beveiliging van de scheepvaart en voor het herstel van de natuur. Ook al hebben de baggerwerken daar geen uitstaans mee. Dit betekent wél dat bepaalde gebieden ontpolderd worden en teruggegeven aan de natuur.  In een rechtsstaat is het perfect verdedigbaar dat verenigingen protest aantekenen. Zeeland kan niet akkoord gaan met bepaalde uitwerkingen van het dossier. De Nederlandse beslissing om schorren aan te leggen in plaats van te ontpolderen is zelfs een flagrante schending van het gesloten verdrag. De Nederlandse raad van state heeft de uitvoering ervan daarom niet helemaal ten onrechte althans tijdelijk geschorst.

Peeters heeft er goed aan gedaan de Nederlanders te wijzen op hun verplichtingen. Het mocht zelfs nog iets scherper. Maar als rechtschapen democraat moet ook Peeters de gevoeligheden van een buitenlandse rechtsstaat respecteren. Laat ons daarom niet zenuwachtig worden en liever de definitieve uitspraak van de raad van state in november afwachten. In het licht van de economische crisis is een zoveelste uitstel nu ook weer zo verschrikkelijk niet.

Iets dat mij een veel betere visie lijkt dan het kermis dat de OpenVLD ervan wilt maken http://www.gva.be/antwerpen/antwerpse-open-vld-wil-zeeuwse-mossel-boycotten.aspx

”We willen met deze ludieke actie een signaal geven: Ons geduld is op”, zegt Vlaams parlementslid Annick De Ridder. ”Diplomatie is iets dat Nederlanders niet begrijpen”, valt schepen Ludo Van Campenhout bij. ”Dan moet het maar zo.

Vervang om te beginnen Nederlanders door een nationaliteit van een land ten zuiden of ten oosten van de Middellandse Zee en je hebt een racistische uitspraak. Nu, als deze OpenVLD’ers bekend willen worden als de mosselboycotters, dan mogen ze zich daar gerust verder belachelijk mee maken.

Maar laten we hun stelling eens even overnemen en dus inderdaad stellen dat Nederland zich bewust kwaadwillig opstelt naar de uitdieping toe. Het is immers nogmaals een argument voor de hereniging van Vlaanderen en Nederland. In een herenigde Nederlandse staat zijn de havens van Antwerpen, Gent, Zeebrugge, Amsterdam, Rotterdam, etc… immers geen internationale concurrenten, maar nationale partners. Dit toont enkel maar dat de Belgische hollanderhaat enkel maar nefast is voor de Vlaamse economische ontplooing. Daarom, nog meer dan ooit: België barst en de Nederlanden één!

En tot dan geniet ik rustig verder van de Zeeuwse mosselen. U toch ook?

De idealen ver voorbij?

Op http://www.n-va.be/programma/standpunten/Persberichten_detail.asp?ID=3381 stelt de Jong N-VA het volgende:

De laatste weken werd Spanje opgeschrikt door 3 nieuwe bomaanslagen, die gisteren door de ETA werden opgeëist. Jong N-VA vindt geweld geen legitieme manier om tot meer autonomie te komen en veroordeelt deze aanslagen dan ook openlijk!

Voorzitter David Manaigre: “Enkele weken terug had Jong N-VA zijn jaarlijks ‘zomertreffen’ in Baskenland. We bekeken de situatie van de Basken op locatie en bezochten diverse organisaties. Nog meer dan voorheen steunen we door die ervaringen hun streven naar autonomie. De houding van de Spaanse overheid bij het behandelen van Baskische gevangenen en het criminaliseren van partijen en individuen is op geen enkele manier goed te keuren!”

Voor Jong N-VA is het echter zo klaar als een klontje: geweld is uitgesloten! In de 21ste eeuwse politiek is er geen plaats voor het chanteren met mensenlevens.

Manaigre: “Een dergelijke handelswijze om tot meer autonomie voor een regio te komen kan niet. Punt. In de naoorlogse geschiedenis is geweld trouwens in weinig tot geen gevallen een katalysator geweest voor meer autonomie. Daden van terreur zullen een onafhankelijk Baskenland niet dichterbij brengen. Integendeel, het geeft de Spaanse overheid opnieuw redenen om meer autonomie voor Baskenland te blijven blokkeren.”

Jong N-VA is en blijft tegen geweld in al zijn vormen. Elke regio en elk volk heeft recht op zelfbestuur. Maar onschuldige burgers en doelwitten mogen daar niet de dupe van zijn. De vraag is dus of de ETA echt wel de Baskische belangen dient…

De laatste weken werd Spanje opgeschrikt door 3 nieuwe bomaanslagen, die gisteren door de ETA werden opgeëist. Jong N-VA vindt geweld geen legitieme manier om tot meer autonomie te komen en veroordeelt deze aanslagen dan ook openlijk! Voorzitter David Manaigre: “Enkele weken terug had Jong N-VA zijn jaarlijks ‘zomertreffen’ in Baskenland. We bekeken de situatie van de Basken op locatie en bezochten diverse organisaties. Nog meer dan voorheen steunen we door die ervaringen hun streven naar autonomie. De houding van de Spaanse overheid bij het behandelen van Baskische gevangenen en het criminaliseren van partijen en individuen is op geen enkele manier goed te keuren!”

Voor Jong N-VA is het echter zo klaar als een klontje: geweld is uitgesloten! In de 21ste eeuwse politiek is er geen plaats voor het chanteren met mensenlevens. Manaigre: “Een dergelijke handelswijze om tot meer autonomie voor een regio te komen kan niet. Punt. In de naoorlogse geschiedenis is geweld trouwens in weinig tot geen gevallen een katalysator geweest voor meer autonomie. Daden van terreur zullen een onafhankelijk Baskenland niet dichterbij brengen. Integendeel, het geeft de Spaanse overheid opnieuw redenen om meer autonomie voor Baskenland te blijven blokkeren.” Jong N-VA is en blijft tegen geweld in al zijn vormen. Elke regio en elk volk heeft recht op zelfbestuur. Maar onschuldige burgers en doelwitten mogen daar niet de dupe van zijn. De vraag is dus of de ETA echt wel de Baskische belangen dient…

Tegen de Spaanse repressie

Wanneer men alle vormen van geweld inderdaad bekijkt als enkel geweld of terrorisme, dan is de ETA inderdaad bezig met een campagne die enkel valt af te keuren. Maar in dit geval is de gewelddadige invulling van de bevrijdingsstrijd van de Basken zeker te begrijpen. Het is ook fout om, wat dat lijkt de Jong N-VA hier te doen, om naar de handelingen van de ETA te kijken op een manier waardoor je zou denken dat het ETA-geweld uit de lucht komt vallen. Wanneer men echter naar het Spaanse repressieve beleid kijkt dat men voert naar de Baskische autonomisten toe, waar de huidige regeringen niet moeten onderdoen voor Franco bij momenten, is het duidelijk dat de ETA geen aanslagen pleegt omdat ze niets beters te doen hebben. Het is een wanhoopsdaad, de enige manier waarop ze nog hun protest kunnen laten horen. Wanneer de ene na de andere politieke partij wordt verboden in Baskenland, waardoor dus katalysatoren worden weggenomen voor vreedzaam protest, zal de opgekropte frustratie zich anders vertalen. Informatie op regelmatige basis over de situatie in Baskenland kan men trouwens terugvinden in het linksenationalistische blad Meervoud.

Over de keuze tot geweld

Wanneer de Jong N-VA vervolgels stelt dat geweld geen verandering kan brengen, wil ik daar gerust een naam tegenover plaatsen; Carrero Blanco. Zij bliezen deze doodgeverfde opvolger van Franco op, waardoor de transitie naar een democratischer systeem werd ingezet. Verder stel ik ook een zekere hypocrisie vast wanneer ik merk dat hun vorige Jong N-VA voorzitter openlijk zijn sympathie toonde voor de Palestijnse zaak en zijn walging voor de zionistische bezetting van Palestina. Iets wat hij trouwens volledig terecht deed! De Palestijnse strijd goedkeuren is immers niet rond het feit kunnen dat politiek geweld wel degelijk een optie is. De laatste optie, en misschien wel een slechte, maar desalniettemin nog steeds een optie. Een optie die vaker wordt opgedrongen door een onderdrukkend regime dan dat ze uit vrije wil wordt aangenomen door de volksnationalistische vrijheidsbewegingen.

Keur ik nu het doden van onschuldigen door bomaanslagen goed? Absoluut niet, maar het verschil met bepaalde andere reacties is dat volgens mij de schuld niet bij de Basken of de ETA ligt. Het principe van “actie lokt reactie uit” (of noem het gerust het dialectische verloop van gebeurtenissen) moet men hier nader bekijken. De ETA is niet met bomaanslagen begonnen om dan pas daarna een reactie te zien vanuit de Spaanse regering. De ETA is door het Spaanse repressieve beleid gedwongen om zijn toevlucht te nemen tot dit geweld. Maar laat me toch duidelijk stellen; uiteraard keur ik het doden van onschuldigen niet goed. Tevens weiger ik ook resoluut om de vrijheidsstrijd van de Basken (of van de Palestijnen, Ieren, Schotten, Koerden, etc…) te verwerpen vanwege deze daden. De keuze om al dan niet tot een vorm van geweld over te gaan in de onafhankelijkheidsstrijd moet men ook telkens in de eigen socio-economische, culturele en historische context van elk volk en gebied bekijken. In Vlaanderen zal pas in zeer extreme toestanden tot het politiek geweld van de ETA worden besloten. Ben ik daar rouwig om? Natuurlijk niet, ik verkies ook een land zonder bomaanslagen e.d. Maar wanneer de staat een beweging daartoe dwingt, zoals de ETA, dan kan men gewoon niet anders.

Tenslotte even anticiperen op iets wat sommigen wel zullen denken. De ETA is inderdaad een socialistische organisatie die zich baseert op marxistische beginselen. En ja, ik ben een hevig anti-marxist, vanwege redenen die ik hier niet opnieuw uitgebreid uit de doeken ga doen. Maar wanneer het gaat om de volksnationalistische strijd kijk ik in de eerste plaats naar de volksnationalistische strijd, de doelen, de middelen en de rechtvaardigheid van voorgaande opgesomde dingen. Iets wat vele anti-fascisten niet kunnen omdat zij liever in hun enggeestig denkkader blijven vastzitten.

Voor een onafhankelijk Baskenland! Voor een Europa der volkeren!