Geplaatst door yvespernet op 11 juli 2008
Certains analystes, comme le politologue italian Giorgio Agamben, estiment que la campagne d’Irak était d’abord destinée à affaiblir l’Europe et à la diviser. Il déclarait au Figaro (07/04/2002): “il s’agit d’abord d’une guerre contre l’Europe. A partir du moment où l’Europe est devenue une puissance économique qui menace la suprématie des Etats-Unis, ces derniers ont voulu prouver que l’Europe n’existe pas politiquement. [...] La diplomatie américaine a ouvertement est systématiquement travaillé à détruire l’unité politique européenne. Malheureusement, ils ont réussi. C’est une des raisons cachées et inavouées de cette guerre [...] Comme les États-Unis ont montré que l’Europe n’est pas une puissance politique, ils ont aussi montré que l’ONU n’est pas une réalité politique mais, tout au plus humanitaire”. En effet, cyniquement, les USA confient partiellement à l’ONU, qu’ils considèrent à leurs ordres, les tâches humanitaires dans l’Irak dévasté de l’après-guerre, situation dont ils sont les premiers responsables après les dix ans d’embargo et de bombardements, sans compter les effets de la dernière campagne.
Bron: FAYE, Guillaume, Le coup d’état mondiale: essai sur le Nouvel Impérialisme Américain, Parijs, L’Aencre, 2004, p. 104
Geplaatst in Guillaume Faye, buitenland, europa, frankrijk, imperialisme, irak, politiek, vsa | Tagged: europa, NAVO, vsa, imperialisme, EU, irak, Faye, Guillaume Faye, UNO, OTAN, ONU, Giorgio Agamben, Agamben, Iraq, Europe, USA, Amerika, Amérique | Geen reacties »
Geplaatst door yvespernet op 19 juni 2008
We kunnen allemaal gerust op onze twee oren slapen. Na tienduizenden doden in Irak, zijn de resultaten eindelijk daar!
BAGHDAD — Four Western oil companies are in the final stages of negotiations this month on contracts that will return them to Iraq, 36 years after losing their oil concession to nationalization as Saddam Hussein rose to power. [...]
While small, the deals hold great promise for the companies.
“The bigger prize everybody is waiting for is development of the giant new fields,” Leila Benali, an authority on Middle East oil at Cambridge Energy Research Associates, said in a telephone interview from the firm’s Paris office. The current contracts, she said, are a “foothold” in Iraq for companies striving for these longer-term deals.[...]
But the company is clearly aware of the history. In an interview with Newsweek last fall, the former chief executive of Exxon, Lee Raymond, praised Iraq’s potential as an oil-producing country and added that Exxon was in a position to know. “There is an enormous amount of oil in Iraq,” Mr. Raymond said. “We were part of the consortium, the four companies that were there when Saddam Hussein threw us out, and we basically had the whole country.”
http://www.nytimes.com/2008/06/19/world/middleeast/19iraq.html?_r=2&ref=world&oref=slogin&oref=slogin
Saddam Hussein was uiteraard geen voorbeeld van een goede heerser. Maar hij hield wel de invloeden van het buitenlandse grootkapitaal buiten. Met deze contracten, waarvoor zelfs geen openbare aanbesteding is gehouden, nemen de bedrijven steeds meer controle over de Iraakse economie. Nu ja, in de mate dat Irak nog niet onder buitenlandse controle van allerlei dubieuze “contractors“ stond natuurlijk…
Geplaatst in buitenland, globalisme, imperialisme, irak, politiek | Tagged: globalisme, irak, Leila Benali, Benali, Exxon, Lee Raymond, Saddam Hoessein, Saddam Hussein, contractors, kapitalisme | Geen reacties »
Geplaatst door yvespernet op 1 april 2008
http://news.bbc.co.uk/2/hi/middle_east/7324106.stm Hundreds of people died in fighting last week in the southern city of Basra after Prime Minister Nouri Maliki ordered a crackdown on Shia militias.Reports say many of the dead were civilians caught in the crossfire.The spiritual leader of the Mehdi Army militia, Moqtada Sadr, has ordered his fighters off the streets in a deal with the authorities, who agreed to stop rounding them up.Mr Maliki hailed the crackdown as a “success” and pledged to recruit 10,000 extra troops to keep order in Basra.
Men zou denken dat de Iraakse overheid bezig is met de orde te herstellen over Irak en eindelijk een degelijke poging aan het wagen is om een centraal bestuur te doen gelden. Niets is minder waar. Dit nieuwe offensief tegen “misdadigers” en “terroristen” komt eigenlijk neer op een de facto poging tot staatsgreep van de Dawapartij van Nouri Kamal al-Maliki, in samenwerking met de Islamitische Hoge Raad van Irak (IHRI). Zij breiden nu hun macht uit naar de olierijke havenstad Basra in een poging om hun machtsbasis te versterken. Dat het Mehdileger van al-Sadr daar sterk staat, is pech voor hen aangezien zij nu de volle lading militair geweld op zich krijgen.
Gewapende politieke spelletjes
Ook de provinciale verkiezingen van 1 oktober in Irak zullen meespelen. Een harde slag toebrengen aan al-Sadr zal zijn politieke machtsbasis verkleinen, ten gunste van de Dawapartij en de IHRI. De Iraakse politiek wordt meer en meer een kwestie van machtsverhoudingen tussen milities, in de mate dat dit al niet zo is. Maar in Basra is dit vechten en deze machtsstrijd heviger dan in de meeste andere gebieden. Tot het offensief was Basra eigenlijk verdeeld onder meerdere sjiitische milities die dan wel zich bezighielden met corruptie en criminaliteit, maar tegelijkertijd toch ook een zekere mate van stabiliteit konden bewerkstelligen. Ook de invloed van Iran is zeer sterk in Basra. Zo heeft Iran alle milities bewapend om zeker te zijn dat de winnaars in de machtsstrijd aan hun kant zouden staan.
Dat het centraal bestuur zijn macht moet heroveren in Basra is een feit. De vraag is alleen maar of ze niet de ene maffiabende gaan vervangen door de andere en of het huidige offensief eigenlijk niet diende om de machtsbasis van de Dawapartij en de IHRI te versterken ten koste van de andere spelers. Ondertussen is het offensief gestopt en de “resultaten zijn ook binnen”. Na zes dagen strijd zijn er driehonderd doden gevallen en minstens zeshonderd gewonden. Al-Sadr heeft zijn militieleden opgeroepen om zich niet meer gewapend op straat te begeven, op straffe van uitsluiting uit zijn Sadrbeweging (die trouwens zelf een bijeenraapsel is van allerlei groeperingen). Ook zou Iran bijgedragen hebben aan het feit dat de rust is wedergekeerd.
Voorlopige conclusie
Het toont allemaal aan dat de Amerikaanse invasie totaal andere resultaten heeft teweeggebracht dan gewild. Iran is een belangrijke regionale speler geworden met een groeiende invloed in Irak. Irak zelf is nog net niet uiteengevallen en kan zijn grondgebied niet degelijk verdedigen, zie maar naar de Turkse invasies van een tijdje geleden. Wordt ongetwijfeld en helaas nog vervolgd.
Ook interessant
Niet iedereen is het er echter mee eens dat Al-Sadr zou verloren hebben in deze machtsstrij, integendeel. Hieronder een paar verwijzingen naar artikels over de strijd in Basra.
Geplaatst in buitenland, irak | Geen reacties »
