Dit is goed bestuur

Laten we eens een korte, en helaas onvolledige, balans opmaken van het ons beloofde “goed bestuur”:

• de regering is gevormd moeten worden door Guy Verhofstadt;
• de federale regering regeert, of doet toch alsof, met een Vlaamse minderheid, waarbij sociaal-democraten zowel in meerderheid als oppositie zitten;
• de informateur om de federale regering een zoveelste doorstart te geven is 72 jaar;
• de formateur, en waarschijnlijk toekomstig premier, is 61 jaar;
• de staathervorming is zelf niet geblokkeerd, ze is zo goed als verdwenen;
• de begroting zal (g)een tekort hebben, interpretatie mogelijk naarmate uw partijpolitieke voorkeur;
• de scheiding der machten is niet gerespecteerd;
• er zal (g)een onderzoekscommissie komen naar de schending van de scheiding der machten, interpretatie mogelijk naarmate uw partijpolitieke voorkeur;
• de regering trekt zich verder van schandaal naar schandaal, van crisis naar crisis. Nepotisme triomfeert weeral, enige vorm van beleid ontbreekt.

Qua goed bestuur kan dit tellen. Stel je voor dat ze slecht zouden besturen… Gelooft u deze mensen nog?

Het enige wat blijft werken zijn de regionale niveau’s. Tijd om de enige mogelijke conclusie te trekken: België moet barsten.

Wat een geknoei…

Het lijkt wel alsof het koninklijk paleis van Laken dezer dagen dienst doet als dierentuin. Oude krokodillen als Martens verschijnen aan de poorten, de naam van Jean-Luc “the beast” Dehaene circuleren om Leterme op te volgen, een fossiel als Van Rompuy is precies ook goed om de zaak recht te trekken. Zoals vandaag te horen was op TerZake: “Dit is niet Werchter, dit is Rimpelrock.” Het lijkt wel alsof ze in Laken hun adressenboekje niet meer vernieuwd hebben na de laatste regering van Dehaene. Om dan vervolgens te denken; “Hmm, welke politicus, die minstens al tien jaar van het Vlaamse of Belgische niveau is verdwenen, kunnen we nog zoal bellen?”  Al hoop ik oprecht dat men niet zo redeneert, want dan staat binnen de korste keren Tindemans terug aan de poorten.

De analyse die in Terzake werd gemaakt, is echter voor een deel correct. Het zijn de politici van de vorige generatie die als enigen nog Belgisch kunnen denken en handelen. De rest heeft hun machtsbasis op een regionale basis opgebouwd, zeker bij CD&V is dit merkbaar. Banden met CDH hebben zich de laatste jaren beperkt tot “Stop met uw NON!” en het zijn enkel de liberalen nog die, puur uit machtspolitieke overwegingen, nog Belgisch denken.

De sociaal-democraten weten het allemaal niet meer zo goed. Ze willen deelnemen aan de regering, althans toch de mensen rond Vande Lanotte, maar hebben een tijdje geleden wel zowat de regering en haar (weinige) beleidsmaatregelen tot op de grond afgebroken. De openVLD had gelijk met te stellen dat de SP.a een bocht aan het nemen is die men op Francorchamps niet durft nemen uit veiligheidsoverwegingne. PS weet het allemaal niet meer zo goed, ze willen niet in de regering, ze willen niet in de oppositie. Ze willen niet met Reynders regeren, ze willen hem echter ook niet het staatsmanschap gunnen.

En nu is “koninklijk verkenner ” Wilfried Martens uitgestuurd. Niet om een regering te vormen, maar om het “veld te verkennen.” Eerder om de gemoederen bedaren en om tijd te kopen. Maar wie moet in godsnaam die regering gaan rechttrekken en wie moet dan in die regering komen? De CD&V-kopstukken willen zich er niet meer mee moeien, de SP.a zal enkel meedoen als de “aangebrande” liberale ministers niet meer meedoen, wat dan weer onaanvaardbaar is voor de liberalen en ga zo nog maar een tijdje door.

Nee, het is genoeg geweest. Ontbind dit land gewoon. Het is duidelijk geworden dat enkel de oude fossielen nog denken op een Belgisch niveau. “Sterft gij oude vormen en gedachten” indachtig, zeg ik; “Sterft, Belgische staat, zodat dit geknoei eindelijk kan stoppen.”

Ze willen het niet

De politieke impasse is nog verder toegenomen in omvang. Waar een regeringscrisis erg was voor economische redenen, hebben de politieke partijen nu de luxe van de regionale regeringen en hun relatief grote bevoegdheden. Ze kunnen zich dan ook eens goed laten gaan in de competitie amateurisme, politiek geknoei en ik-spreek-niet-met-u-isme. SP.a wou deze regering absoluut niet komen versterken, maar vanmorgen dan toch weer. En toen bleek opeens dat CD&V met SP.a wou verdergaan om dan uiteindelijk de liberalen overal buiten te knikkeren. Maar die onderhandelingen werden niet gevoerd door SP.a-voorzitster Gennez, maar door ex-voorzitter en ex-minister Vandelanotte. CD&V wou dit blijkbaar doen met oud boegbeeld Jean-Luc “the beast” Dehaene, maar toen de liberalen achter het gedissel kwamen, stootte die plan op het blauwe “no pasaran”. Het is ook opvallend dat de “nieuwe generatie” politici blijkbaar op dit moment opzij moet worden gezet voor de oude fossielen zodat die laatsten kunnen komen zeggen wat wel en niet kan.

Ondertussen heeft de koning het ontslag van de regering aanvaard na de nodige consultaties. Wat er nu gaat gebeuren is ook onduidelijk. Waarschijnlijk zal het parlement na de vervroegde verkiezingen de verkiezingen geldig moeten verklaren want BHV is niet gesplitst. Socio-economische dossiers komen op de tafel van de regering van lopende zaken waar niemand zich nog mee geassocieerd wil zien.  Het is daar één groot geknoei op de diplomatieke conferentie tussen twee landen, want daar komt de federale regering de facto op neer. Ik stel dan ook voor om alle bevoegdheden naar de deelstaten over te hevelen zodat de kinders rustig kunnen verderspelen met hun politieke spelletjes op federaal niveau.

Leterme I is geëindigd op dezelfde manier als het begonnen is; veel ruzie, niemand wou er iets mee te zien hebben, in chaos en zonder enige bereidheid er iets van te maken. En Verhofstadt terugroepen als redder des vaderlands? Tsja, hij zal wel een regering kunnen leiden. Mensen zonder een ruggegraat kunnen zich immers in de moeilijkste bochten wringen.

De scheiding der machten

Op een “primitieve” manier is vanmorgen in de Zevende Dag goed uitgelegd wat er nu exact is fout gelopen i.v.m. de scheiding der machten. Volg onderstaande link om het filmpje te bekijken:

http://deredactie.be/cm/de.redactie/mediatheek/1.439534

En nog een keertje

Yves Leterme is naar de koning gegaan en heeft nog maar eens zijn ontslag aangeboden. Nog nooit is een regerings”leider” op zo’n korte tijd zoveel keren naar de koning moeten gaan om te zeggen dat het niet meer lukt. Bij momenten doet het hele schouwspel denken aan de val van Icarus. Leterme die dicht tegen de zon wou vliegen, maar uiteindelijk te pletter stortte. De man van de 800.000 voorkeursstemmen die de Belgische staat zou hervormeren en verder regionaliseren, die een duidelijk en beter bestuur zou doorvoeren, een andere migratiepolitiek en de man die de problemen zou aanpakken zoals het hoort.

Wat een farce. De federale regering werd op de been gehouden door een Vlaamse minderheid en een Franstalige meerderheid, de staatshervorming zit zo geblokkeerd als iets en Leterme heeft dat ondertussen moeten overlaten aan Kris Peeters wegens onbekwaam. Over duidelijk en beter bestuur durf ik  zelf amper beginnen. Zijn regering is o.a. begonnen met goed bestuur en is geëindigd met aanwijzigingen dat de scheiding der machten geschonden zou zijn. Dit is bijna niet te geloven, precies een stuk uit een slechte soap. Ook de houding van de “Wetstraatwatchers” sprak boekendelen. Toen bekend geraakte dat de regering Leterme zou vallen, zuchtten zijn bijna letterlijk en zeiden: “Ja, dit was te verwachten. En maar goed ook aangezien het zo echt niet verder kan…“. Vanaf het begin tot het einde is dit één groot geknoei geweest, waarbij elke maand wel een ander conflict in de regering de kop opstak. De aanpak van de financiële crisis zou moeten aantonen dat Leterme wel een degelijke regering had, het is geëindigd met het ontslag ervan.

En zelf het ontslag kunnen ze niet degelijk regelen. Eerst zou niemand opstappen, dan stapte Vandeurzen op, dan zou heel de regering opstappen, dan zou dat enkel in beraad zijn genomen, dan zou Dewael dat geëist hebben en toen ging Leterme eindelijk echt naar de koning. Duidelijk is ook dat de liberalen, de échte machtsfactor in de regering na het vertrek van N-VA, het niet meer zagen zitten. Dat is dan ook de enige reden dat de regering is gevallen, het was immers de liberale familie die de boel overreind hield. Reynders droomde en droomt nog steeds van een zitje als federaal premier, wie weet komen er immers geen verkiezingen, maar een kabinet Reynders I. Of toch op z’n minst een overgangskabinet Reynders I.

En wat met Leterme? Die kan rustig teruggaan naar het Europees Rekenhof waar hij momenteel nog steeds een baan heeft, al wordt hij er niet voor betaald. Maar echt verliezen doet hij dus niet. De man kan nog altijd teruggrijpen naar een stabiele baan als boekhouder. Iets waar hij misschien beter was gebleven… De ramp is dat de regering niet alleen faalt in beleid, in het opstellen van een begroting, in het behouden van één lijn i.v.m. Afrika, en bijna faalt in vallen, maar dat ze ook faalt in verkiezingen organiseren. Zonder de splitsing van BHV zijn er immers geen wettige verkiezingen, tenzij de nieuwe samengestelde Kamer na verkiezingen ze wel grondwettelijk verklaard. Maar dat zou betekenen dat de wetten in dit land minder waard zijn dan het papier waarop ze gedrukt staan.

Zeer summier overzicht op http://deredactie.be/cm/de.redactie/politiek/1.438580

Koopkracht? De regering doet er iets aan…

…als u lid bent van de koninklijke familie.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488742/2008/11/15/Koninklijke-familie-krijgt-in-2009-zes-procent-opslag.dhtml

De koninklijke familie krijgt in 2009 een opslag van 6 procent. Daarmee stijgen de uitkeringen voor koning Albert, koningin Fabiola, prins Filip, prinses Astrid en prins Laurent dubbel zo snel als die van de werkende Belg, schrijft Het Laatste Nieuws.

Het voorbije jaar kwam er gemiddeld al 5,3 procent bij hun dotaties, terwijl een bediende gemiddeld 3,24 procent extra in zijn loonzakje vond.

In de begroting is voor de Civiele Lijst en de dotaties een totaalbedrag van 13.853.000 euro voorzien. Koning Albert neemt de kaap van de 10 miljoen euro, prins Filip gaat door de grens van 1 miljoen euro en koningin Fabiola krijgt 1.594.000 euro – dat is 91.000 euro meer dan dit jaar.

De forse stijgingen zijn te verklaren doordat de Civiele Lijst en de dotaties gekoppeld zijn aan de index van de consumptieprijzen, terwijl de lonen en uitkeringen van de Belgen bepaald worden door de gezondheidsindex, die minder snel stijgt. (belga/tdb)

Hoeveel sociale woningen zouden niet gebouwd kunnen worden met dit geld? Hoeveel mensen zouden niet kunnen genieten van een hogere uitkering door een ander gebruik van dit geld?

In plaats van dit geld te investeren in maatregelen voor het volk kiest men liever voor het investeren in het grootste sociale profitariaat in onze streken; de koninklijke familie. En wat vindt Leterme van de monarchie?

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488763/2008/11/15/Leterme-Regeerperiode-Albert-II-geslaagd.dhtml

“De monarchie is voor sommigen een anachronisme. Maar voor België is het alleszins een goed systeem”, zegt premier Yves Leterme.

Wat natuurlijk meer zegt over België dan over de monarchie.

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/488794/2008/11/15/Een-kind-op-vijf-leeft-in-armoede.dhtml

Bijna 19 procent van de kinderen in België leeft in een gezin met financiële moeilijkheden. Eén op zeven kinderen woont in een gezin dat echt onder de armoedegrens leeft. Dat blijkt uit een interuniversitaire studie over armoede, aldus staatssecretaris voor de strijd tegen armoede Jean-Marc Delizée (PS).

Jan Huyghebaert en de crisis

Gisteren organiseerde CDS-Antwerpen een lezing met Jan Huyghebaert als spreker. Het thema was de financiële crisis. De man kwam mij over als iemand die het reilen en het zeilen van de bankwereld goed kende en zeker wist waar hij over sprak. Dit trouwens op een toon die op geen enkel moment verveelde, want merkbaar was aan de totale afwezigheid van gekuch of andere achtergrondruis tijdens zijn lezing. Een paar dingen bleven mij bij, zeker aangezien ze enkele van mijn denkbeelden over de culturele verschillen tussen Europa en de VSA bevestigen. Het is dan ook dat stuk dat mij het meeste is bijgebleven.

Zo stelde Huyghebaert dat het cultureel verschil tussen Europeanen en Amerikanen bij momenten wel effectief zeer groot is. Waar Europeanen historisch gezien altijd een voorkeur hebben gegeven aan staatsinterventie in de economie, zonder daarbij over te gaan tot een planeconomie, zijn Amerikanen een voorbeeld van wilde kapitalisten. Ze geven geld uit dat ze niet hebben en leven vaak op een zeepbel. Het voorbeeld van de Amerikaanse visie op huizen is een goed voorbeeld. Amerikanen werken vaak tot ze een groot huis kunnen kopen, daar nemen ze een hypotheek op waarna ze met dat geld een kleiner huis kopen, een auto, etc… Vervolgens gebruiken ze die dingen als onderpand voor de rest van hun leven te betalen. In andere woorden: Amerikanen leven op niet bestaand geld, gebaseerd op de niet-bestaande waarde van bepaalde dingen. Zodra één schakel in die ketting van schulden dus wegvalt, is het ganse leven van de modale Amerikaan dus failliet. Hij vermeldde ook hoe hij, ten tijde van de regering Clinton, Wolfowitz en Rumsfeld ontmoette en in hen fundamentalisten van de vrije markt ontdekte. Niet vanwege economische berekeningen, maar vanuit een ideologisch dogmatisme waren zij voor een volledig loslaten van de economie. Volgens hen zou dit zeker niet leiden tot een crisis, maar enkel het algemene nut dienen. Het tegengestelde is ondertussen ruimschoots bewezen.

Ook leuk om te horen was dat Huyghebaert het Amerikaanse consumptiepatroon verwierp. In de Amerikaanse visie dient economie een kwestie van massaproductie te zijn (het resultaat van de overschotten is trouwens een reden waarom de VSA constant nieuwe markten nodig heeft en manu militari openbreekt, maar dit terzijde) met consumenten die enkel nog merken kopen, geen producten (één van de hoofdstukken in No Logo van Naomi Klein gaat hier trouwens dieper op in). De kwaliteit van een trui wordt b.v. afgemeten aan het logo dat erop staat, niet aan de stof of dikte van het kledingstuk in kwestie. Gucci is goed omdat het Gucci is, terwijl onderzoeken ondertussen al hebben ontdekt dat de prestigieuze modestukken van Gucci e.d. in dezelfde ateliers, met dezelfde stoffen en dezelfde mensen, worden gemaakt als de goedkope kledij. Die goedkope kledij is dan ook nog eens exact hetzelfde model, maar zonder het logo van het merk.

Maar ook zijn stelling over de “triomf van de computer” is interessant, aangezien ik ook andere theorieën over de rol van de automatisering van de beurs heb gelezen en gehoord. Ongeveer de helft van de financiële verrichtingen op de beurzen worden door automatische programma’s van computers gedaan. Zodra een bepaald aandeel een minimumgrens overschrijdt, wordt dat direct verkocht. Op zich een systeem dat de beurs efficiënter maakt, maar in geval van crisis voor een domino-effect zal zorgen waardoor beurzen opeens zeer snel kunnen beginnen vallen. Ook volgens Huyghebaert is de markt helemaal niet zelfregulerend, maar is er een constante bijsturing vanuit de staat nodig. Een slag in het gezicht van de liberalen, libertariërs, anarcho-kapitalisten en de andere blauwe extremisten.

Huyghebaert liet het niet na om meerdere keren te verwijzen naar de gezonde toestand van KBC, al heeft dit volgens mij ook grotendeels te maken met zijn banden daarmee. Hij was dan wel voor een staatsinterventie in de banksector, de man is en blijft een bankier en was dus uiteraard niet te vinden voor de volledige nationalisatie van de banksector. Wat hij wel deed, was waarschuwen voor de gevolgen van de financiële crisis. Of het een gewone recessie, een diepe recessie, een milde recessie of een depressie zou worden voor de economie liet hij in het midden. Zelfs de financiële experts geraken er niet uit, enkel de tijd zal het zeggen. Wat wel duidelijk was volgens hem, is dat de ganse economie hieronder zal lijden. Voor hem dient dan ook economische groei voorop staan om de economie uit het slop te trekken. Waardoor hij mijn inziens gedeeltelijk ingaat tegen zijn stelling dat de Amerikaanse massaproductie-massaconsumptie slecht is. De economie dient in de eerste plaats als middel gebruikt te worden, niet als doel zoals nu vaak het geval is. Voor de mens dient de economie in de eerste plaats om in zijn of haar basisbehoeften te voldoen en met de overschot verstandig om te gaan met de luxeproducten met in het achterhoofd het gezegde “Overdaad schaadt”. Iets dat vele mensen blijkbaar al lang vergeten zijn.

Ook zag hij geen graten in de verkoop van Fortis aan Frankrijk en had hij lovende woorden voor Leterme en Reynders. Om maar te zeggen dat ik niet volledig akkoord ben met de man, ondanks dat we blijkbaar voor een deel gelijklopende culturele visies hebben over Amerika en Europa.

In de vragenronde liet Huyghebaert weten dat hij niet te vinden is voor een fusie van Nederland met Vlaanderen (ik kon het niet laten), maar was hij wel akkoord voor een verdere uitdieping van de Benelux. Een instelling die volgens hem veel te weinig benut is geweest de laatste jaren, ondanks de historische rol die de Benelux heeft gespeeld in de ontwikkeling van de EU. Manifest voor de Lage Landen?

Département de la France

De uitverkoop van Fortis is een zoveelste overname van een sleutelsector door Franse bedrijven. Liberalen en andere vrije markt-adepten in de Vlaamse Beweging kunnen nu dan wel moord en brand schreeuwen hierover, het is enkel het resultaat van hun economische visie dat dit kon gebeuren.

“België en Frankrijk; natuurlijke bondgenoten” lacht Maurice Lippens (AG). “Weet u, er bestaan nog Fransen die nog steeds geloven dat België een zevende provincie van Frankrijk is, of zou moeten zijn. Omdat de Fransen allianties zoeken met bedrijven waarmee ze zich cultureel verbonden voelen, komen ze automatisch bij het Franstalige establishment van België terecht. Als we weten dat 80 van de topbestuurders Franstalig is, dringt die conclusie zich zeker op.“

BROCKMANS (ed.), 200 jaar filiaal, de Franse greep op de Vlaamse economie, Davidsfonds, 1995, p. 176

Laten we eens kijken naar de huidige toestand van Fortis. De krantenartikels liegen er niet om:

België is in de nacht van zondag op maandag teruggebracht tot een bancair dwergstaatje. Dat schrijft de Nederlandse krant De Telegraaf. “Nadat de Belgen in de jaren tachtig en negentig al hun staal- en energieconcerns opgekocht zagen worden door buitenlandse partijen, is het land nu alleen qua bierbrouwen nog een wereldspeler.”

Nadat het geplaagde Fortis vrijdag haar Nederlandse onderdelen al was kwijtgeraakt, staan vanaf vandaag de spaarcenten van miljoenen Vlamingen en Walen op een Franse bankrekening, zo schrijft de krant. “Daarmee is de ontmanteling van Fortis compleet en resteert op de beurs een praktisch lege holding.” De krant heeft het over een “spotprijs” waarmee de Franse megabank BNP Paribas de rest van Fortis overneemt.

Dit staat in schril contrast met de Nederlandse aanpak:

De Volkskrant noemt de nationalisatie van Fortis Nederland een triomf voor de Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos. “Bos greep zijn kans en overklaste Jan Peter Balkenende als leider in duistere dagen”, aldus de krant.

Bos, veelgeplaagd als PvdA-leider, is als minister van Schatkistzaken en als onbetwist crisisleider in deze barre tijden in zijn element, stelt de Volkskrant. “Vrijdag blijkt dat eens te meer als hij, samen met premier Balkenende en centrale bankpresident Wellink in de rol van redder-des-vaderlands, mag toelichten hoe hij voor een spotprijs voormalige nationale parels als ABN Amro, Amev en MeesPierson terughaalde uit blunderende Belgische handen.” (belga/gb)

Waar de Belgische staat voor een habbekrats Fortis verkoopt, zorgen de Nederlanders ervoor dat hun sleutelsectoren zoveel mogelijk in eigen handen blijft. Een vorm van onderhuids nationalisme dat door de Belgische staat vakkundig wordt bestreden. De gevolgen zijn dan ook duidelijk te zien. Waar Nederland effectief handelt om het grootkapitaal nog groter en vetter te maken, gaat België mooi door de knieën. Maar dat is dan ook logisch, de Franse invloed op onze economie is groot en wordt door vele mensen ook actief aangemoedigd. Iets dat ook in Frankrijk opgemerkt wordt:

Onbegrijpelijk. Het gebeurt haast automatisch. Frankrijk kiest België uit omdat het altijd één van zijn favoriete departementen is geweest. België is geen staat voor ons. De sterke minderheid brengt ons de brokken aan, enkel en alleen omdat we Frans praten. Als Fransman lijkt mij onze invloed bij een kleine buur een goede zaak. Het vergroot onze macht in Europa. Maar als de top van de verzekeringsmaatschappijen, banken, immobiliën, nutssectoren en holdings in Frankrijk in, bijvoorbeeld Amerikaanse handen was, zou ik mij aangevallen voelen. Toegegeven, als zo’n situatie lang genoeg aanhoudt, wordt het een traditie. Dan spreken we van een geprivilegieerde relatie.

BROCKMANS (ed.), 200 jaar filiaal, de Franse greep op de Vlaamse economie, Davidsfonds, 1995, p. 186

Aan het woord is geen politicus, geen Fransdolle FDF’er of andere man die een bepaald doelpubliek moet overtuigen om hem te steunen. Dit zijn woorden van Alain Carion, journalist bij France-Soir. Ook Jean Fortin, van het Frans zakenblad Le Nouvel Economiste liet zijn mening reeds in 1990 over de Franse economische expansie kennen:

Vandaag mag Suez zich gelukkig prijzen. Het legde de hand op bijna een derde van de Belgische economie

En wanneer we kijken naar vandaag de dag zien we dat de Franse expansiepolitiek zich rustig verderzet. Yves Leterme mag zich ondertussen klaarmaken voor zijn afspraak met de geschiedenisboeken. De man die vijf minuten Vlaamse politieke moed kon omzetten in een jaar getreuzel en nietszeggend gebazel, die zijn ontslag ging “indienen” om eigenlijk tijd te winnen, die de banksector aan Frankrijk uitverkocht en aan het hoofd stond van een regering zonder meerderheid aan Vlaamse kant. Chapeau Yves, je moet het maar doen…

Maar niet getreurd. In deze tijden van economische crisis, overname van banken, de creatie van een volgende multinational die op zijn beurt weer eens kan uiteenspatten, is de linkerkant volledig klaar met een antwoord. Als tegenoffensief zullen zij… proberen het NSV!-debat te Gent te verhinderen. Het grootkapitaal, de bankiersklasse, de politieke kaste, hun einde is in zicht want een hoop linkse antifa’s, trotskisten en gewelddadige anarchisten op kop, zullen proberen een debat van studenten te verhinderen. Kwestie van de prioriteiten te kunnen stellen zeker? Het systeem kan wachten want eerst moeten de bloeddorstige fascisten van de NSV! eens aangepakt worden. Waar de rode vlag ooit stond voor revolutie tegen het systeem en de politieke machthebbers is de rode vlag momenteel sterk in handen van de reactionairen. De grenzen van de heilige natie België zijn heilig, de monarchie mag niet negatief vermeld worden. En de Franstalige burgerij die de gewone Vlamingen verjaagt uit de Rand? Ah, maar dat zijn mensen die lijden onder een negatieve beeldvorming…

Debattenweek: CDS, LVSV, NSV!

Zonet teruggekomen van de lezing van CDS (afbeelding hier rechts te bewonderen). Een zeer goed gevulde aula K001. Helaas kon Leterme zelf niet komen vanwege de financiêle crisis, wat voor het overgrote merendeel van de studenten geen probleem was om te blijven. De vervanger van dienst was Etienne Schouppe die vooral vragen over de financiële crisis beantwoorde. Vragen over de staatshervorming werden door hem helaas op een typische “tsjevenmanier” beantwoord. Kritische vragen over de problemen in de banksector werden evenwel niet gemeden, al was de toon tussen de vragenstellers en de heer Schouppe bij momenten wel redelijk hard. Daarna nog gezellig op café gezeten met de mannen en vrouwen van CDS en nog rustig gepraat over een hoop dingen tussen pot en pint. Morgen ga ik naar het debat van het LVSV-Antwerpen, wat wel interessant lijkt te zijn. Al valt het af te wachten of al hun aangekondigde debattanten wel degelijk aanwezig zullen zijn. Leterme kon niet komen vanwege de speciale ministerraden die elke avond gehouden worden vanwege de financiële crisis, het zou mij dan ook verbazen als Reynders wel zou afkomen.

Maar hét debat is uiteraard dat van de NSV!-Antwerpen. Wij kunnen alvast garanderen dat elke aangekondigde spreker aanwezig zal zijn én geven daarna nog een gratis vat. De locatie wordt aangekondigd na het debat in de aula waar het debat doorgaat. Zeker afkomen is dus de boodschap. Als het niet voor het debat is, dan wel voor het zeer aangename gezelschap van de NSV!-Antwerpen!

Kredietcrisis? De Nederlanden één!

http://www.deredactie.be/cm/de.redactie/economie/080928_Fortis_spoedberaad

zo 28/09/08 23:39 – De Belgische, Luxemburgse en Nederlandse overheid investeren 11,2 miljard euro in bankverzekeraar Fortis. Dat heeft premier Yves Leterme (CD&V) meegedeeld na een weekend intens overleg over het lot van de bankverzekeraar.
De regering was vanavond in crisisberaad bijeengekomen. Ze wilde absoluut een oplossing uitwerken voor de Aziatische beurzen opengaan.

De Belgische overheid gaat 4,5 miljard euro in Fortis stoppen, de Nederlandse overheid evenveel en Luxemburg 2,5 miljard.

De voorzitter van de raad van bestuur, Maurice Lippens, stapt op.  De regering zal een zeg hebben in zijn opvolging.

Fortis zou ook verplicht worden ABN-Amro te verkopen, al is het nog niet duidelijk aan wie of tegen welke prijs.

Ruim overleg
Aan het  regeringsoverleg namen ook Jean-Claude Trichet van de Europese Centrale Bank, Guy Quaden van de Nationale Bank en de Nederlandse minister van Financiën Wouter Bos deel.

Het is duidelijk dat de kredietcrisis een internationaal fenomeen is, veroorzaakt door de geldzucht van een kleine schare kapitalisten. Maatregelen beperken tot de huidige staatsgrenzen is dan ook ronduit belachelijk. Wat positief is aan deze crisis is dat men blijkbaar begin in te zien dat de Lage Landen sterker verenigd staan dan verdeeld. De huidige crisis heeft geen baat aan belachelijke separatistische projecten die enkel gevoed worden door een kleine kliek, laten we eindelijk een einde maken aan het Belgische separatistische avontuur, dat enkel voor verdeeldheid en haat heeft gezorgd. Laten we eindelijk de Nederlanden herenigen en laten we manifest kiezen voor de verenigde Lage Landen.

NEEN aan het Belgisch separatisme; de Nederlanden één!