Ze gaan crashen

Het zit er al langer aan te komen, Leterme gaat nogmaals mislukken, al durf ik er geen gif op in te nemen. Er kan nog altijd een mini-akkoord komen waar niemand bij wint en niemand te hard verliest, een mini-akkoord dat vervolgens door en voor iedereen als een grote overwinning wordt verkocht. En afgaande op de nieuwsberichten

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/347205/2008/07/14/Geen-communautair-akkoord-op-15-juli.dhtml

Zoals verwacht lukt het premier Yves Leterme, de voorzitters van de Heptapuspartijen en de ministers van Institutionele Hervormingen niet om tegen morgen een akkoord te bereiken over het communautaire luik van de onderhandelingen
[...]
Eerst vakantie
Eerder op de dag was al duidelijk geworden dat de gesprekken niet vlotten, en dat de roep om de onderhandelingen verder te zetten na de zomervakantie steeds luider werd bij zowel de Frans- als Nederlandstaligen. Nu werd dat ook rechtuit gezegd. “Het is voor iedereen duidelijk dat een volledig akkoord over een staatshervorming voor 15 juli niet meer haalbaar is,” verklaarde Open Vld-voorzitter Bart Somers. “We moeten nu kijken wat er moet gebeuren zonder dat het land in een chaos wordt gestort en dat de regering valt (…) De premier heeft getracht de deadline hard te maken, maar dat is niet gelukt. Laten we nu kijken wat mogelijk is.” Somers benadrukte wel dat er hoedanook een staatshervorming moet komen.
[...]
Ook volgens cdH-voorzitster Joëlle Milquet is een akkoord mogelijk. “Welk akkoord, dat zullen we wel zien. Het belangrijkste is dat er een akkoord komt en dat de regering haar werk kan voortzetten
[...]
De Vlaamse regering zit momenteel bijeen om de toestand te evalueren. Vlaanderen had aan de federale regering een begrotingsinspanning beloofd op voorwaarde dat er duidelijkheid zou komen over een staatshervorming. Om de federale begroting in evenwicht te houden zouden de deelstaten 500 miljoen euro niet uitgeven, was afgesproken in februari. Vlaanderen, dat 400 miljoen van dat bedrag voor haar rekening neemt, eiste wel dat er in ruil duidelijkheid zou komen over de staatshervorming. Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) heeft die eis vorige week nog eens herhaald
[...]

In andere woorden: ze gaan crashen of toch op z’n minst een buiklanding maken.

Ieren verwerpen Verdrag van Lissabon

LONDEN - De Ieren hebben het Verdrag van Lissabon verworpen. Verschillende Ierse ministers hebben de nederlaag toegegeven. Het nee-kamp haalde het met 53,4 procent van de stemmen.

Eevn na 18 uur werd het eindresultaat officieel bekend gemaakt. De tegenstanders haalden 53,4 procent van de stemmen, de voorstanders moeten zich tevreden stellen met 46,6 van de stemmen.

Vooral in landelijke gebieden en de arbeiderswijken van de steden leeft een afwijzing, terwijl de middenklasse het Verdrag ook minder lijkt te steunen dan verwacht.

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF13062008_019&ref=front

Het is in mijn ogen veelzeggend en positief dat Ierland dit verdrag verworpen heeft. Het toont dat de Eurocratische politici vooral bezig zijn met een project dat door een minderheid wordt gedragen. Verder is het ook positief dat de eurocraten merken dat hun “Europese Grondwet”, maar dan vermomd als het Verdrag van Lissabon, nog steeds wordt verworpen door de bevolking. Ondertussen hebben meerdere politici verontwaardigd gereageerd, maar dan eerder in een toon van “Het volk is dom, dus laten we vooral geen rekening houden met hen.” De Ierse premier moet zich blijkbaar ook gaan verantwoorden voor het kiesgedrag van zijn bevolking. Alsof hij gestrafd moet worden voor een perfect democratische keuze. Een bloemlezing hieronder, vooral Leterme spant de kroon in anti-democratische uitspraken:

Het Sloveense EU-voorzitterschap ‘betreurt het resultaat van het referendum, maar respecteert de wil van de Ierse kiezers’, zo staat in een mededeling.

De Slovenen wijzen er echter op dat het verdrag reeds in achttien landen geratificeerd is en dat het verdrag ‘noodzakelijk blijft om Europa efficiënter, democratischer en transparanter’ te maken. svh

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF13062008_100

Volgende week vindt in Brussel een Europese top plaats. Volgens Barroso moet de Ierse premier Brian Cowen op die bijeenkomst zijn collega’s een analyse van de nederlaag geven en aangeven hoe Dublin de situatie wil aanpakken.

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF13062008_098

Leterme benadrukt dat er nu naar manieren moet worden gezocht om het Verdrag toch nog in werking te laten treden en de Ieren daarbij te betrekken. ‘In geen geval mag de Europese Unie hierdoor verlamd worden’.

http://www.standaard.be/Artikel/Detail.aspx?artikelId=DMF13062008_097

Wat moeten we leren uit de reacties op het Ierse neen? Dat hun “neen” aantoont dat ze een soort van “bekrompen conservatievelingen” zijn die tegen “positieve vooruitgang” zijn? Of dat ze eens een duidelijk signaal gestuurd hebben naar Europa “Wij willen dit niet.” Toont dit aan dat de Ieren, ondanks de enorme goede dingen in het Verdrag, van slechte wil zijn en de goede dingen niet willen zien? Nee, dat toont aan dat het Verdrag vooral een onleesbare turf is. Hier is de verwijzing naar het Verdrag in html-vorm, lees het zelf en probeer het te begrijpen. Voor de gemiddelde mens is dit allesbehalve vlot lezen.

Tot de eurocraten het nodig vinden om Europa nu eindelijk eens uit te leggen aan de inwoners van Europa, mag voor mijn part heel de eurocratie blokkeren. Dat ze de gevolgen maar eens leren dragen van een gebrek aan democratische legitimatie voor zo’n gigantisch project.

Is er een akkoord over BHV?

Bron: http://www.onze-internetkrant.be/persmededelingen/index.php?id=1&subid=3207&jaar=2008

Hoewel de publieke verklaringen anders doen vermoeden, blijkt het akkoord rond BHV zo goed als rond te zijn. Dat konden we vernemen van rechtstreeks betrokkenen en werd ons door twee onafhankelijke bronnen bevestigd. Het akkoord is een typisch Belgisch compromis: een cocktail van ieders wensen en verzuchtingen.

Wat houdt het akkoord precies in?

BHV wordt gesplitst. Voor de federale verkiezingen zal dus gewerkt worden met volgende kieskringen: Antwerpen, Brussel, Henegouwen, Limburg, Luik , Luxemburg, Namen, Oost-Vlaanderen, Vlaams-Brabant, Waals-Brabant en West-Vlaanderen.

Daarnaast worden een reeks maatregelen genomen die door de ene als “compensatie” zullen worden uitgelegd en door de andere als “versterking van onze democratie wat bijdraagt tot goed bestuur”…

• Kiesgerechtigden kunnen zich bij iedere federale verkiezing in om het even welke kieskring registreren om aan de federale verkiezingen deel te nemen. (Dat zorgt er concreet voor dat de Franstalige stemmen in Halle-Vilvoorde niet verloren gaan doordat deze kiezers zich kunnen registreren in Brussel of een Waalse provincie, maar zou er ook kunnen voor zorgen dat ook Nederlandstaligen hun inbreng in Brussel vergroten.)
• De kiesplicht wordt een kiesrecht  die vorm krijgt in de vrijheid om zich al dan niet te registreren voor de kiesverrichtingen. 
• Kandidaten kunnen kandideren in meerdere kieskringen, maar kunnen uiteraard slechts voor één kieskring zetelen. (dit is een creatieve vondst die aanhangers en tegenstanders van een nationale kieskring met mekaar verzoenen)

 Waarom wordt dit akkoord niet gecommuniceerd? Waarover is er nog onenigheid?

Hoe surrealistisch het ook mag lijken, de onenigheid gaat niet meer over de inhoud, wel over de timing waarop men met dit akkoord naar buiten komt.

Bij de Waalse publieke opinie blijkt de non-houding zeer goed te scoren. Dat blijkt ook uit de opiniepeilingen. Het CDH-kiezerspotentieel groeit elke dag. Deze partij heeft er dus alle belang bij om dat groeiproces zo lang mogelijk te rekken. Van die CDH-winst profiteert ook de PS, want dit garandeert hen de macht samen met de CDH na de regionale verkiezingen in 2009. MR speelt zijn leiderspositie kwijt in de peilingen en probeert via een verstrakking van haar houding een deel non-sympathisanten terug te winnen.

Leterme zou erg graag met het BHV-akkoord uitpakken. Het zou zijn imago weer oppoetsen en ineens het beeld creëren van de zakelijke onderhandelaar die in de schaduw van de grote emoties aan inhoudelijke akkoorden werkt. Laat zoiets nu net het beeld creëren van “goed bestuur”. Maar … bij VLD zitten ze natuurlijk niet echt te wachten op een Leterme-revival. Dus daar wordt nog gezocht naar een timing zonder te grote Leterme-bonus …

Provocaties van CD&V?

Een zeer interessante artikel op http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/305152/2008/06/08/Franstaligen-scherp-voor-chantage-CD-V.dhtml

De harde taal van CD&V-voorzitster Marianne Thyssen is aan de andere kant van de taalgrens niet in dovemansoren gevallen. Thyssen dreigde ermee de solidariteit met de Franstaligen te verbreken indien ze zich kanten tegen een staatshervorming. De weigering van een discussie over haar voorstellen komt neer op spelen met de toekomst van het land, zei ze op de gezinsdag van haar partij in Plopsaland. De Franstalige partijen herhalen dat ze beschikbaar zijn om te spreken over een staatshervorming die in het belang is van alle burgers van het land, maar hekelen de “provocaties”, of zelfs de “chantage”, van de CD&V.

De Franstalige partijen hekelen de provocaties. Wat zijn die “steunmanifestaties” dan voor de burgemeesters die weigeren de Vlaamse wetten te eerbiedigen? Wat zijn dan de eisen, die betrekking hebben op het Vlaamse niveau, die de Franstalige partijen koppelen aan een federale regering? Wat zijn de eisen dat tot een corridor, een aanloop naar een Anschluss van Brussel bij Wallonië, met alles daartussen erbij genomen? Niet alleen zij die dingen provocaties, het zijn uitingen van regelrecht imperialisme. Nergens anders in Europa eist deelstaat 1 van deelstaat 2 grondgebied op of pretendeert het het recht te hebben op andermans grondgebied een ander beleid te mogen voeren.

De voorzitters van de vier belangrijkste Franstalige partijen zaten vandaag samen rond de tafel van het programma ‘Mise au Point’. De voorzitster van cdH, Joëlle Milquet, sprak van “chantage” en Ecolo-covoorzitter Jean-Michel Javaux had het over een nieuwe “provocatie”. De voorzitter van de PS, Elio Di Rupo, vroeg zich in de marge van het debat af waarom het steeds moet gaan over “uitsluiten, uitsluiten en uitsluiten”. MR-voorzitter Didier Reynders noemde zich “bezorgd” over een Vlaanderen “dat zich in zichzelf keert”. Hij voegde toe dat een van de oorzaken van de institutionele blokkering de toenemende kloof tussen de gewesten is.

De oorzaak van deze hele blokkeringen is de meestersmentaliteit die nooit uit de Franstalige politici hun hoofd is gegaan. Zij zijn gewoon dat de Vlamingen direct buigen voor hun wil in naam van een zogezegde Belgische solidariteit. Voor hen is het lot van de rijke villaburgerij in de Vlaamse Rand blijkbaar ook belangrijker dan dat van de arme arbeiders in Luik en Charleroi. Het is dan ook correct om te spreken van Franstalige politici en niet van Waalse. Die laatsten zouden immers grote kuis in hun eigen gewest houden, kwestie van hun eigen bevolking niet te laten verkommeren in het voordeel van wat rijke burgerij in Vlaanderen.

Op de zender RTL-TVI herhaalde Olivier Maingain, de voorzitter van FDF, dat hij zich niet aan tijdschema’s gebonden voelt en dat 15 juli geen keerpunt vormt. Hij verwees naar de verkiezingen van juni 2009. “De verduidelijking zal er pas komen met nieuwe verkiezingen”, zei hij. Maingain sloot confederalisme niet uit, maar “niet op de voorwaarden van Vlaanderen”.

Ook weer typisch voor racist Mangain. Confederalisme mag, maar de Vlamingen mogen er geen greintje winst bij maken. Alles mag, zolang Vlaanderen er maar niets bij wint. Dat is typisch enggeestig racisme, en dan durven de Franstalige partijen beweren dat Vlaanderen in zichzelf keert.

Ook de achteruitgang van premier Yves Leterme in een peiling van Het Laatste Nieuws kwam ter sprake. Didier Reynders verwees naar de goede balans van Guy Verhofstadt. Voor Joëlle Milquet kunnen de mindere cijfers voor Leterme in Vlaanderen “een goed teken zijn”. Voor de cdH-voorzitster kunnen ze erop wijzen dat Leterme “in federale kleren begint te kruipen”. Een andere peiling van de krant Vers l’Avenir bevestigt nog eens dat de premier niet echt populair is in het zuiden van het land. ‘helemaal overtuigd’ door de eerste minister en 17 procent ‘eerder overtuigd’. Anderzijds is 74 procent ‘eerder niet’ of ‘helemaal niet’ overtuigd door Leterme.

Blijkbaar is een benodigde kwaliteit van een premier een onpopulaire score in Vlaanderen. Nogmaals een voorbeeld van een meestersmentaliteit in Wallonië. Voor de Franstaligen moet een premier dus onpopulair zijn in Vlaanderen en geliefd in Wallonië, waar hij moet bekend staan als iemand die Vlaamse verzuchtingen verwerpt als zijnde enggeestig, racistisch, etc… Het Belgische systeem moedigt dit soort mentaliteit enkel maar aan, meer dan tijd genoeg om het kapot te maken.

“De slechte mogen niet meespelen”

http://www.hln.be/hln/nl/957/Belgie/article/detail/302171/2008/06/05/Charles-Michel-moet-op-het-matje-bij-Leterme.dhtml

In Rome vindt op dit moment de wereldvoedseltop plaats. In het kader van die top stuurde de Kamer een delegatie van vier parlementsleden uit naar de Italiaanse hoofdstad. Eén van die vier is de voorzitter van de Kamercommissie Landbouw en Vlaams Belanger Bart Laeremans.

MR-minister Charles Michel zorgde ervoor dat Laeremans niet werd uitgenodigd op twee werkdiners op de residentie van de Belgische ambassadeur in Rome, omwille van zijn politieke overtuiging. Dit tot grote woede van het Vlaams Belang.

Blijkbaar is de Wereldvoedseltop in Rome ook een interessante locatie om wat ruzie à la belge te maken. Federaal Vlaams Belang-parlementslid Bart Laeremans werd ervan weerhouden door Charles Michel (MR) op twee werkdiners. Dat hij voorzitter is van de Kamercommissie Landbouw doet er niet toe, zijn politieke overtuiging staat Michel niet aan, dus mag hij niet meedoen. Maar geen paniek, Leterme zal Charles Michel eens op het matje gaan roepen! Ik ben zeker dat die laatste het al in zijn broek doet van angst…

Ik zou het peutertuin-niveau noemen, maar vrees dat dat een hoger niveau beschrijf dan wat we hier zien.

Di Rupo, geostrategie en BHV

Elio Di Rupo is geen idioot, dat zullen vriend en vijand toegeven. In een interview met Le Soir laat hij zien dat ook de Walen bezig zijn met de splitsing van België. Bij momenten komt het over dat Leterme I alleen bestaat om de lopende zaken te behandelen totdat de Franstaligen klaar zijn met de voorbereiding van de splitsing van België. Hun imperialistische plan van Wallobrux, inclusief corridor (waar kennen we dat van…), wordt elke dag meer en meer werkelijkheid.

Bron: http://www.lesoir.be/actualite/belgique/politique-la-condition-il-2008-05-26-600871.shtml

En tout cas, pour l’institutionnel, c’est mal parti au fédéral. BHV…

On peut répondre à la Cour constitutionnelle par d’autres mécanismes que le splitsing. Et si les partis flamands maintiennent leur exigence, de toute façon, la scission ne pourra pas être pure et simple. Les francophones ont des raisons de géostratégie.

«Géostratégie», carrément…

Oui. Voici mon raisonnement… Les francophones autour de Bruxelles ont trois types de droits liés aux personnes : un droit électoral, leur permettant de voter pour des personnalités bruxelloises; ils peuvent être jugés en français en justice; enfin, il y a les facilités dans six communes. Ces trois types de droits constituent comme des ponts, qui enjambent la frontière linguistique, signifiant qu’elle n’est pas une frontière d’État. Toute la stratégie des responsables politiques flamands est de faire sauter ces ponts l’un après l’autre, afin d’isoler Bruxelles en Flandre, et d’affirmer la frontière linguistique comme une frontière d’État potentiellement. Ce schéma, nous n’en voulons pas. Il ne passera pas.

Et si la Flandre fait le pas de l’autonomie ?

Alors, notre réponse sera d’unir Bruxelles et la Wallonie. On trouvera bien sûr une solution pour la minorité flamande de Bruxelles, de 100.000 personnes environ. Notre cadre sera celui d’une fédération francophone.

België en Congo

De relaties tussen Congo en België zijn nog steeds niet genormaliseerd. Leterme probeert, maar krijgt Kabila niet aan de lijn. Voorlopig moet hij het doen met de Congolese premier Gizenga. Wie die de huidige situatie bekijkt, kan niet anders dan opmerken dat België bijna op zijn knieën voor Congo zit met de smeekbede om toch nog te praten. De meester die vernederd wordt en de slaaf die speelt met de voormalige meester als een kat met een muis. Er is echter meer aan de hand dan gewoon een diplomatiek incident, veroorzaakt door De Gucht (die van vele Congolozen trouwens gelijk krijgt).

Congo gebruikt de zwakte van de huidige Belgische regering, als men daar zelf van kan spreken, om binnenlandse tegenstand de kop in te slaan. Het sluiten van het Congolese consulaat-generaal in Antwerpen heeft zo goed als niets met de uitspraken van de Gucht te maken, maar met Kabila’s tegenstander Bemba. Het consulaat-generaal vormde de lijn tussen Bemba en de diamantwereld, waarmee hij zijn beweging financiërde. De arrestatie van Bemba moet dan weer dienen als goodwill-gebaar naar Congo toe. Dit komt er allemaal op neer dat België op dit moment mooi naar de touwtjes danst van Kabila. Die beseft immers maar al te goed hoe gespleten dit land en zijn regering is.

Verder zijn er nog de verschillen in visie tussen Vlamingen en Walen hierover. Vlamingen bekijken de relatie met Congo eerder zakelijk en vinden het alleen maar logisch dat er kritiek komt op wantoestanden, we steken Congo immers elk jaar 200 miljoen euro toe. De Waalse politici hebben dan weer een grotere band met Congo. Socialistische politici suggereerden ondertussen ook dat sommige Waalse liberalen zakenbelangen zouden hebben in Congo. De PS schiet dan ook nog eens terug nadat De Gucht kritiek had gegeven op het bezoek van Happart aan Damascus (Happart en staatshoofden, het blijft controverse uitlokken).

Dit land barst langs alle kanten. De regering is niet bestaande, crisis na crisis volgt zich op. Wie een week niet in de Wetstraat is geweest, zal wel een crisis of zeven gemist hebben. België staat bekend als het land van het surrealisme en dat geeft nu ook de regering goed weer. VLD/MR die absoluut niet met de socialisten wilden regeren, de Waalse socialisten die absoluut willen regeren, de Vlaamse socialisten die absoluut in de oppositie willen zitten, de CD&V die misschien nog sneller splits dan België en dan ook verdeeld is tussen de Belgische fossielen en de Vlaamsgezinde jongeren en de N-VA die niet in de regering zit, maar toch een beetje en de regering niet steunt, maar toch een beetje wel. La Libre Belgique schreef verder op 28/05/2008 nog over heel deze zaak:

“(…)le ministre des Affaires étrangères avait tenté, tout au long du week end, de faire des problèmes belgo-congolais une querelle communautaire entre francophones et Flamands.”

Congo maakt maar al te graag gebruik van deze instabiliteit en rolt nu zijn spierballen naar België toe. En die laatsten zijn te druk bezig met zichzelf bij elkaar te houden om nog krachtig te kunnen antwoorden. Op naar verkiezingen in oktober?

Congo: geen communautaire tegenstelling!

De ruzie tussen Congo en België is ondertussen al in het lang en het breed uitgesmeerd. De Gucht had zijn bedenkingen, die in mijn ogen terecht zijn (België geeft immers 200 000 000 euro per jaar, dan mogen ze wel een beetje commentaar geven), over het huidige Congo geuit. Di Rupo vond dit neokolonialisme en Leterme moest weer een nieuw brandje blussen. Zowel Leterme als Di Rupo haastten zich om te zeggen dat dit zeker geen “communautaire tegenstelling” was en dat Congo dus geen breuklijn tussen Vlamingen en Walen betekende. Maar….niemand had dit ook beweerd. Zelfs de meest radikale Vlaams-nationalisten gingen er van uit dat De Gucht, weeral op zijn typische manier, zijn mening had geventileerd zonder daar bepaalde kanttekingen bij te plaatsen.

Voor Leterme en Di Rupo was het echter nodig om direct te zeggen dat dit absoluut geen tegenstelling betekende, ook al had absoluut niemand dit ergens beweerd. Is de regering van Leterme dan zo onstabiel en is de breuklijn Vlamingen/Walen dan nog veel dieper dan gedacht wordt? Zo diep dat men zelf over dit soort dingen direct moet zeggen dat er geen communautaire rel is? De grap zou natuurlijk nog zijn dat een voormalige kolonie bijdraagt aan de desintegratie van het voormalige “moederland”.

Het federale circus

Parlement van de wansmaak

Gisteren was het zover. De Vlaamse partijen zouden eensgezind BHV op de agenda zetten en dat eens rustig stemmen, Vlamingen tegen Walen/Franstaligen. U weet het wel, de beroemde vijf minuten politieke moed. Maar eerst zouden ze nog even over de Programmewet stemmen en dus werd BHV niet op de agenda gezet. Het resultaat? Een prachtige imitatie van een kippenhok waarin men net een voetzoeker had gegooid. Iedereen riep wat tegen iedereen, niemand had precies eigenlijk echt door hoe het zat en de SP.a stelde zich veel Vlaamser op dan CD&V/VLD samengenomen. De oppositie herinnerde Leterme aan zijn eigen uitspraken over BHV, de meerderheid zei niets, maar dan met teveel woorden en de N-VA zat daar wat tussen te zitten. Goed, rond 2:15u werd het op de agenda gezet, gevolgd door wat amenderingen en nog later een belangenconflict.

Maar heren politici, hebt u nu echt zo’n groot gevoel om uzelf belachelijk te maken? Is het echt nodig om zo een kiekenkot te maken van het parlement om gewoon een verkiezingsbelofte in te lossen? Grote woorden zijn er genoeg gebruikt de laatste maanden, maar vijf minuten politieke moed is precies teveel gevraagd. En heren politici uit Wallonië, denkt u nu echt dat de Luikse arbeider met zijn gezin het iets kan schelen dat de rijke Franstaligen in de Vlaamse rand, die rustig en knus in hun villa zitten, niet meer op een Franstalige partij kunnen stemmen? Is het lot van die omhooggevallen Franstalige burgerij dan zoveel belangrijker dan het miserabele lot van de arbeiders in Luik, Charleroi, etc…?

Eerlijkheid

“Di Rupo vroeg sommige Vlaamse partijen eerlijk te zijn en duidelijk te maken of ze in dit land nog willen samenleven. “Indien jullie dit niet willen, heb dan de eerlijkheid om dit te zeggen. Indien jullie onafhankelijkheid willen, zeg het dan eerlijk”, klonk het.” (hln.be)

Ik treed Di Rupo hier volledig in bij. Dat partijen als CD&V/VLD eens duidelijk maken wat ze willen. Willen ze het eeuwige Belgische machtsevenwicht, dat zo onstabiel is als maar zijn kan, ten koste van alles in stand houden of willen ze de staat degelijk hervormen? Willen ze de staat hervormen of willen ze hem uiteindelijk ontbinden? Of willen ze gewoon het status quo behouden, hun eigen zakken vullen en de problemen, nogmaals, doorschuiven naar een volgende generatie? Vijf minuten politieke moed kunnen decennia van ruzie vermijden.

Want denk maar niet dat er nu nog iets wezenlijk gaat veranderen. Zie maar naar de uitspraken van Milquet.

De Franstalige partijen willen de kwestie Brussel-Halle-Vilvoorde nu alleen nog regelen in een groot communautair akkoord. Voor Joëlle Milquet, voorzitter cdH, is 15 juli alvast geen heilige datum meer.

Voor Milquet was die datum alleen maar belangrijk op voorwaarde dat er een onderhandelde oplossing voor B-H-V zou zijn. “Waarom zouden we de andere zaken nu wel voor die datum moeten regelen?” (hln.be)

Ook een mooi voorbeeld van hoe de politieke families in België eigenlijk niet meer bestaan. Zelfs bij de Groenen barst het aangezien Groen! de splitsing steunde en Ecolo het belangenconflict steunde. De komende maanden zullen weer gedomineerd zijn door het aftellen naar een volgende crisis. Laten we alvast hopen dat Kris Peeters woord houdt en blijft bij zijn standpunt “Geen degelijke staatshervorming voor Vlaanderen, geen rotte bal Vlaams geld voor België“

BHV: “geen onderhandeling nodig”

Met dank aan www.defrut.be. Afbeelding dateert van mei 2007