NSV!: de laatste Belgische stuipstrekkingen

NSV!-reactie op het politieke gebeuren:

http://www.nsv.be/index.php?option=com_content&task=view&id=99&Itemid=9

De laatste Belgische stuiptrekkingen

De huidige politieke toestand kan men niet beter beschrijven dan “verlamd”, “geblokkeerd” en/of “Belgisch”. Het toont aan dat het Belgische systeem niet kan leven volgens normale democratische principes. Er is geen gesprek mogelijk tussen gelijkwaardige partners, er is enkel plaats voor een meester/slaaf-dialoog, waarbij de Vlaming dient neer te knielen bij zijn Franstalige meester. Wanneer men, zoals nu het geval is, weigert om oneerbare compromissen, in de mate dat typisch Belgische oplossingen die naam waardig zijn, dan ontdekt met een Franstalig front dat eendracht NON roept. In deze Belgische staat is geen plaats voor zelfbewuste Vlamingen die niets meer wensen dan het democratisch uitvoeren van grondwettelijke regels.
 
Yves Leterme lijkt nu te hebben gekozen voor zijn Vlaamse beloftes en heeft gekozen om zijn ontslag in te dienen. Een beslissing waardoor hij op enig respect kan rekenen vanuit onze rangen. Ons wantrouwen in deelname aan gesprekken om het Belgische systeem te hervormen blijft echter volledig overreind. Noch voor Vlamingen, noch voor Walen heeft het Belgische systeem nog een meerwaarde. Niet op institutioneel vlak, niet op socio-economisch, internationaal, cultureel of historisch vlak. De Belgische staat heeft alle vorm van legitimatie verloren, in de mate dat hij die überhaupt ooit bezat.
 
Er is een crisis in de Amerikaanse kredietwereld die een grote weerslag kan hebben tot hier, de koopkracht daalt, de olieprijzen blijven stijgen (tot waarden van 147 USD/barrel), de voedselprijzen stijgen door speculatie, ons systeem van sociale vangnetten staat onder zware druk, maar de heren in de Wetstraat blijven het belangrijker vinden om een rondje Vlamingen-pesten te spelen. Voor ons is het duidelijk, er zijn zeer grote uitdagingen die we moeten aanpakken in de zeer nabije toekomst. Het Belgische systeem is een rem op daadkracht, is een rem op efficiëntie en een rem op beslissingskracht.
 
Willen wij het hoofd kunnen bieden aan deze uitdagingen, dan is het broodnodig om werk te maken van de splitsing van België.Elke dag die nu verloren gaat aan oeverloos gepraat, dat toch tot niets zal leiden buiten gepruts in de marge, is een dag die we niet kunnen besteden aan de socio-economische uitdagingen. Er valt geen tijd meer te verliezen, het bestaan van België brengt de toekomst van zowel Vlamingen als Walen elke dag meer en meer in het gevaar.
 
België barst!

Leve de Vlaamse republiek en leve het Waalse zelfbeschikkingsrecht!

 

Een opstand van duizend vaandels (2)

Volksnationalisme en internationale mobilisatie

Marxistische socialisten menen dat zij de ware en enige internationalisten zijn. Zogezegd zou er één groot proletariaat zijn dat wereldwijd dezelfde belangen heeft (ongeacht of dit nu een Somalische pottenbakker is of een Griekse lasser). De geschiedenis heeft echter uitgewezen dat ondanks alle mooi woorden en slogans, datzelfde proletariaat in 1914 en 1939/1940 maar al te graag de wapens tegen elkaar opnam uit een gevoel van nationale eer. Uiteraard zijn imperialistische oorlogen verwerpelijk vanuit volksnationalistisch standpunt, maar deze tonen tegelijk aan dat het internationalisme van het marxisme onrealistisch is. Maar de laatste jaren hebben getoond dat de basisideeën van het volksnationalisme net degene zijn die werkelijk kunnen mobiliseren. Het zelfbeschikkingsrecht der volkeren en een anti-imperialistisch streven naar vrijheid kon de laatste jaren honderdduizenden mensen mobiliseren.

Je moet al onder een steen geleefd hebben de laatste maanden om de tocht van de Olympische vlam der schande doorheen de wereld niet te hebben zien. Uit protest tegen de Chinese agressie tegenover Tibet hebben honderdduizenden mensen, ongeacht nationaliteit of overtuiging, zich tegen de Chinese politiek gevoerd en duidelijk geprotesteerd tegen de komst van de vlam. Enkele dapperen trotseerden ook de sterke beveiliging en sloegen er bijna in om de vlam eigenhandig te doven, wat uiteindelijk door de organisatoren zelf gedaan is. Jaren geleden ging er dan weer een andere golf door de wereld; de mensen kwamen op strijd tegen de invasie van Irak door de VSA. Honderdduizenden gingen op straat om hun stem te laten horen tegen dit voorbeeld van yankee-imperialisme, dat, om een kleine economische elite te dienen, zwakkere landen binnenviel. Van een seculier stabiel land, dat echter ook zondigde tegen de grondbeginselen van het volksnationalisme, hebben zij een soort constant “Gunfight at the Bagdad-Corral” gemaakt.

Deze twee grote golven van anti-imperialisme, en de daarbijhorende eis tot zelfbeschikkingsrecht der volkeren, tonen dat, wat marxisten en liberalen ook mogen beweren, het de volksnationalistische kernthema’s zijn die de mensen in deze post-modernistische tijden nog steeds massaal, en op een globale schaal, kunnen mobiliseren. Zelfbeschikkingsrecht van alle volkeren, economie in dienst van het volk, strijden tegen multiculturele staten, de strijd tegen imperialisme, respect voor de globale diversiteit van culturen en overtuigingen, het zijn thema’s die de kern vormen van het volksnationalisme en die nog steeds miljoenen kunnen mobiliseren. Helaas beseffen de grote aantallen mensen niet dat zij strijden voor dezelfde doelen als wij en zullen zij, zolang ze het volksnationalisme verwerpen, geen stap vooruit geraken in hun strijd tegen het regime. Het dwaas achternalopen van marxistische en liberale ideeën zorgt ervoor dat zij nooit iets wezenlijk zullen bereiken, enkel gepruts in de marge en herinneringen voor wanneer men bejaard is, zal het resultaat zijn.

Er is dan ook nood aan internationaal denken en handelen om zo op volksnationaal de doelen te bereiken. Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat dit tot zeer interessante uitwisselingen en verfrissende ideeën kan leiden, denk ik maar aan de samenwerking tussen de NSV! en de Jeunesses Identitaires te Rijsel. Die laatsten vormen nu de militante voorhoede van een volksnationalisme dat het liberale en marxistische sprookje doorprikt en ook niet beroerd zijn om in de straten waar nodig de strijd aan te binden met het rapaille dat de voorsteden teistert.

Als men intervolksnationaal begint, durft!, denken, zullen we werkelijk onoverwinnelijk zijn. De 19de eeuw was de eeuw van het imperialistische staatsnationalisme, de 20ste eeuw was de eeuw van de Nieuwe Orde (communisme, nationaal-socialisme, liberalisme). Durven wij werkelijk intervolksnationaal te denken en te handelen, dan zullen wij volksnationalisten niet enkel de 21ste eeuw opeisen, maar het ganse Derde Millenium met een ijzeren wil tegemoet treden en veroveren.

Yves Pernet
Scriptor NSV! 2007’-08

Een opstand van duizend vaandels (1)

Verschenen in de laatste nieuwe Revolte, morgen deel 2 hiervan:

Nood aan een mentaliteitswijziging

Sommige nationalisten onder ons tonen zeer weinig of zelf geen interesse in de volksnationalistische strijd buiten onze grenzen. Zij menen dat de Vlaams-nationalistische strijd zich moet beperken tot de eigen grenzen en zijn blijkbaar niet in staat om verder te denken dan het eigen volk. Het is dan ook maar de vraag of wij hen als nationalisten kunnen klasseren, de term “separatisten” is misschien veel beter van toepassing. Mensen die de afscheuring van Kosovo zien als een kans voor Vlaanderen, zijn niets beter dan het regime dat zij menen te bestrijden.

“Nationalisten” die menen dat de strijd van de Bretoenen, Schotten, Catalanen, Palestijnen, etc… voor de Vlaming niet interessant is omdat het “te ver weg” is, zijn niet veel intelligenter dan mensen die menen dat politiek een “ver-weg-van-mijn-bed-show” is. Ik vraag trouwens ook aan hen hoe zij denken ooit de strijd te winnen als zij niet dringend hun mentaliteit omdraaien en intervolksnationalistisch beginnen denken. Staatsnationalisten en andere elementen die vijandig zijn naar de volkeren van de wereld toe (kapitalisten en marxisten om er maar twee te noemen) zijn slim genoeg om internationaal te handelen en te denken. Tegenover het internationale front van het reactionaire staatsnationalisme moeten wij dan ook een vernieuwend, doch vasthoudend aan de tradities van elk specifiek volk, volksnationalisme plaatsen. Laten we de vijand bestrijden met de eigen wapens.

Want laten we ons geen illusies maken, regimes zoals het Belgische zijn dan wel gewond, ze zijn zeker nog niet dood. En de natuur toont ons dat een gewond dier net het gevaarlijkste is. Tot nu toe hebben we al genoeg belgicistische offensieven moeten meemaken (B-Plus die met postkaarten het Vlaams-nationalisme belachelijk probeerden te maken, N-GA die separatisme belachelijk wou maken, zonder de link met België te door te hebben, etc…). Als deze aanvallen op het Vlaams-nationalisme zich zouden beperken tot dit soort paniekvoetbal, dan zouden we geruster op onze beide oren mogen slapen. Maar het Belgische francofone regime heeft nog steeds meerdere stukken op zijn schaakbord staan. Kijken we maar naar het verslag van de Raad van Europa waarin de kant werd gekozen van het racistische en imperialistische FDF. Toppunt hiervan is dat dit verslag is opgesteld door mensen die zelf uit een volk komen dat momenteel onderdrukt wordt. O.a. een Bretoen en Serviër stelden dit verslag op en concludeerden hieruit, na wel zeker 48 uur onderzoek, dat Vlaanderen eigenlijk bezig is een geweldloos fascisme uit te bouwen.

Intervolksnationalisme: praktische en ideologische redenen

Dit soort dingen toont aan dat onze tegenstanders nog genoeg wapens hebben om ons te raken. Als het volksnationalisme zich dan ook beperkt tot één volk en er geen informatie wordt uitgewisseld, geen samenwerkingsverbanden worden gesloten, dan zal het des te makkelijker zijn om de kop in te slaan. Enkel een verenigd internationaal front van volksnationalisten kan de regimes ten val brengen. Als één regime in crisis is door de volksnationalisten, kan er genoeg steun van het buitenland komen en zich concentreren op het neerslaan daarvan. Wanneer meerdere regimes echter tegelijk crisissen meemaken, zullen zij zich teveel op hun eigen binnenland moeten concentreren om, misschien wel vitale, steun te verlenen aan de buurlanden. Bijkomend is dat de onafhankelijkheid van een volk als een versterker kan werken voor de omringende landen. De Vlaamse onafhankelijkheid kan een enorme steun geven aan de Schotten, Catalanen, Corsicanen, etc… of omgekeerd. Het aan de bevolking tonen dat de onafhankelijkheid een realistische mogelijkheid is en dat dit kan worden bereikt zonder geweld, is een zeer sterk wapen in de strijd om de geesten en harten van het volk dat wij wensen te bevrijden.

Maar dan heb ik het over de puur praktische kant van de zaak gehad. We mogen echter ook niet vergeten dat internationale samenwerking niet enkel een zaak van realpolitik is, maar ook een ideologische verplichting. Een volksnationalisten is immers meer dan een separatist, een volksnationalist streeft naar het beste voor zijn volk, zonder daarbij argumenten als superioriteit of inferioriteit in te nemen over zijn dichte en verre buren. Het geloof in de overwinning moet ons drijven, maar ook het geloof in een betere en rechtvaardigere wereld moet centraal staat in de drijfveren van de volksnationalist. Als het enkel om eigen huis en tuin zou gaan en enkel om centenseparatisme, dan zouden we evengoed Gent of Antwerpen of Leuven of Brussel en omstreken onafhankelijk kunnen verklaren.

Voorpostbetoging 22 juni

zo 22/06/08 13:49 - In de faciliteitengemeente Wezembeek-Oppem hebben zo’n 250 leden van de Vlaams-nationalistische beweging Voorpost betoogd. De manifestanten eisten onder meer de onmiddellijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige Vlaamse toegeving.

De Vlaamse partijen werden herinnerd aan uitspraken van een jaar terug “dat hiervoor slechts vijf minuutjes politieke moed nodig was”. Voorpost vreest dat de Vlaamse partijen uiteindelijk toch weer bereid zullen zijn om de Franstaligen hun zin te geven om op die manier België te redden.

Het radicale Voorpost vindt ook dat Vlaanderen geen toegevingen mag doen in de kwestie rond de burgemeesters in de faciliteitengemeenten. De Franstalige partijen eisen een snelle benoeming van hun kandidaat-burgemeesters in Linkebeek, Kraainem en Wezembeek-Oppem. Maar Voorpost vindt dat de Franstalige partijen het conflict op de spits drijven.

De betoging in Wezembeek-Oppem verliep zonder incidenten.

Bron: http://deredactie.be/cm/de.redactie/vlaamsbrabant/080622_voorpost

Een goede 15 NSV!’ers en 20 NJSV’ers waren ook aanwezig. Wat de VRT niet vermeldt, wat later misschien nog kan komen, is dat er uiteindelijk nog naar Sint-Genesius Rode is getrokken om een korte actie te voeren aan het gemeentehuis daar. Opmerkelijk waren de meerdere afdelingsvlaggen van de VVB (waaronder die van VVB-Antwerpen) en bestuursleden van de VVB.

Persmededeling

Voorpost hield geslaagde betoging te Kraainem, Wezembeek-Oppem en Sint-Genesius-Rode

Zoals aangekondigd organiseerde de Vlaams-nationalistische beweging Voorpost vandaag een betoging in de Vlaamse Rand. Voorpost herhaalde daarbij een aantal eisen aan de Vlaamse regeringspartijen op het Vlaamse en federale niveau:

• de onmiddellijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde, zonder enige Vlaamse toegeving;
• de afschaffing van de faciliteiten-verfransingsmachine;
• stopzetting van de toegevingen aangaande Brussel en de Vlaamse Rand;
• teruggave van de eerder aan Vlaanderen ontstolen gebieden;
• de voorbereiding van de Vlaamse partijen op het einde van België en het werken door diezelfde partijen aan Vlaamse staatsvorming in plaats van Belgische staatshervorming.

Voorpost wou die eisen in de aanloop naar de “deadline” van 15 juli nog eens krachtig laten klinken en slaagde daar ook in.

Zo’n driehonderd militanten verzamelden in Kraainem, alwaar ze een eerste symbolische manifestatie hielden. Van daaruit reden ze per bus naar Wezembeek-Oppem, waar voorzitter Johan Vanslambrouck een toespraak hield en de militanten betogend door de gemeente trokken. Na de ordelijke ontbinding van de incidentloos verlopen betoging slaagde Voorpost er in de politiediensten enigszins te verrassen en trok, weerom per bus, naar Sint-Genesius-Rode. In deze laatste gemeente werd gemanifesteerd voor het gemeentehuis, naar aanleiding van het feit dat uitgerekend CD&V-schepen Anne Sobrie er in slaagde zich recent vóór het creëren van de zogenaamde Franstalige “corridor” over Sint-Genesius-Rode of een ander deel van Vlaanderen uit te spreken. Het moge duidelijk wezen dat Voorpost dit nooit zal aanvaarden.

Johan Vanslambrouck
Voorzitter

Luc Vermeulen
Actieleider
0475 / 29 57 65

Björn Roose
Persverantwoordelijke
0476 / 45 34 19″ 

Volgende afspraak met Voorpost: 

Quid Eric Defoort?

Zoals zovelen heb ik vandaag, het e-postbericht gekregen waarin algemeen VVB-voorzitter Eric Defoort zich verantwoordt voor de uitspreken in Knack van 11 juni 2008. Helaas kan ik mij niet ontdoen van een gevoel van enorm wantrouwen en voorspelbaarheid. De tekst die is rondgestuurd is een goede 3 à 4 bladzijden waarin het project van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) nogmaals wordt uitgelegd, maar waar op geen enkel moment wordt ingegaan op de dingen die zijn gezegd in het artikel.

Slechts in een inleidend stuk tekst wordt erover gesproken. Hierbij zegt Defoort, en ik citeer:

“In de mate dat het interview in Knack door geamputeerde uitspraken en de beknoptheid van die communicatievorm misverstanden heeft doen ontstaan of zelfs ongewilde wonden zou hebben veroorzaakt, wil ik mijn spijt daarover uitdrukken.”

Dit is helaas enorm voorspelbaar. Weeral zijn de uitspraken geamputeerd, het ligt aan de communicatievorm, het ligt aan zus, het ligt aan zo. Op geen enkel moment zou het echter aan de persoon die de uitspraken heeft gedaan liggen. Sterker nog, wanneer ik hoor dat een Defoort het interview met Knack heeft herlezen, goedgekeurd en toen nog de uithaal naar het Taal Aktie Komitee (TAK) er heeft bijgevoegd, dan kan ik mij niet ontdoen van de indruk dat hij hier ronduit aan het liegen is. Ook wordt op geen enkel moment de excuses aangeboden aan het TAK, Voorpost of de organisatoren en deelnemers  van het Vlaams Nationaal Zangfeest. Voeg ik daar nog de uitspraken bij van Defoort bij de officiële opening van de hoofdzetel van het Vlaams & Neutraal Ziekenfonds, waarin hij duidelijk maakte dat hij er nooit van zijn leven zou bijgaan, dan stel ik mij zeer grote vragen over zijn capaciteiten als voorzitter van een pluralistische vereniging als de VVB.

Zelf ben ik actief geworden in de Vlaamse Beweging in de organisaties VVB en de Nationalistische Studentenvereniging (NSV!). Zelf kom ik trouwens niet uit een Vlaams-nationalistische stamboomfamilie, integendeel zelfs. Ik meen dus wel te kunnen zeggen dat ik een redelijk goed en objectief beeld heb van de verhouding tussen radikalen/radikaal-rechtsen en de pluralisten van de VVB. Op geen enkel moment werd bij één van beide vleugels in de Vlaamse Beweging een probleem gemaakt van de actie’s en uitspraken van de andere. Vele keren waren ze aanvullend en waren militanten/kaderleden van de ene vereniging ook actief in de andere. Zoals het ook hoort mijn inziens. Is de Vlaamse Beweging immers niet gestoeld op het “drieluik”: “Nooit meer Oorlog”, “Zelfbestuur” en “Godsvrede”?

Helaas zorgen dit soort uitspraken allesbehalve voor een bevordering van het laatste, laat staan voor een kritische ontleding en aanvulling met nieuwe technieken van de VVB.. Want wat hebt u nu bereikt? Het effect dat nu is veroorzaakt, kon men verwachten als men ook maar noties heeft over de werking van de menselijke psychologie. Beide kampen graven zich nu in en zullen geen millimeter toegeven. Alle vorm van kritiek, hoe terecht hij soms ook kan zijn, zal nu afkaatsen op de egelhouding die velen begrijpelijk en terecht innemen.

Dat de VVB niet dezelfde actiemethoden als Voorpost hanteert, daar heb ik absoluut geen probleem mee. Dat ze ook geen socio-economische of ethische standpunten innemen, ook daar kan ik mij volledig in vinden. Anders zou men immers niet kunnen spreken van een pluralistische vereniging. Maar dat is niet de reden om vanuit een hoge ivoren toren ronduit neerbuigend te spreken over organisaties die dit wel doen. Of om neerbuigend te spreken over organisaties waar een politieke mening wordt geuit. Volgens Defoort hoort politiek immers thuis in het parlement en niet daarbuiten. Wilt hij dan de Vlaamse strijd helemaal overlaten aan de heren en dames parlementariërs en zo de Vlaamse strijd volledig gelijkstellen aan partijpolitiek?

Als ik dan de uitspraken lees van Defoort, gekoppeld aan zijn wil om van de VVB een soort lobbygroep te maken, word ik overvallen met een zekere angst. Een angst dat men de VVB wilt omvormen tot een lobbyvereniging waarbij alle radikalen moeten “afgebrand” worden. Waarbij de afdelingen worden beschouwd als een zwakte omdat de samenstelling van het sociaal middenveld veranderd is en de afdelingen dus niet langer een eigen sociaal netwerk zouden vormen. Als boodschap naar het establishment dat men zou moeten paaien als lobbygroep zijn zulke artikels dan ook prachtig. Men kan nu immers zeggen: “Kijk eens hoe wij afstand nemen van die griezels en ouderwetse taalflaminganten.” en “Maar wij zijn geen radikalen, kijk maar hoe die griezels naar ons uithalen.” of zelfs “Maar wij zijn niet gevaarlijk, al het extreem-rechts  racaille is het inmiddels afgetrapt bij ons.”

Aangezien Defoort graag, als doorgewinterde intellectueel, verwijst naar linkse theoretici voor zijn standpunten te onderbouwen, zou ik hem graag doen herinneren  aan een citaat van Ernest Mandel over intellectuelen die graag praten over revolutie, maar de middelen afwijzen:

 “Attracted by the ideals of justice and rationality embodied in the cause of the socialist revolution, the inevitable sacrifices, the continuous efforts, and the “leveling egalitarianism” implied in that same revolution make them [de intellectuelen, eigen toevoeging] pull back.”

En als ik marxisten citeer, dan lijkt het mij alleen logisch dat ik ook een citaat van de andere kant (de Spaanse Falange om exact te zijn) gebruik:

“Onze plaats is in de open lucht, onder de heldere nacht, het wapen ter hand, onder de sterren. Dat de anderen hun feestmaal voortzetten. Wij blijven buiten – als standvastige en waakzame schildwachten – en voorvoelen de dageraad in de vreugde van onze harten”

Ikzelf hou het liever bij:

“Neunundneunzig Professoren, Vaterland du bist verloren”

Nog andere reacties op

1. http://www.johanslembrouck.be/17062008.html
2. http://frietmetstoofvlees.blogspot.com/2008/06/woordovertolligheid-en-lafheid-bij-de.html
3. http://blog.seniorennet.be/aanklacht/archief.php?ID=37257

Reactie NSV! op uitspraken Eric Defoort in Knack (11/06/2008)

Op 11 juni 2008 publiceerde Knack een interview met de voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging (VVB) Eric Defoort. In dit interview haalt laatstgenoemde zwaar uit naar de “dwazen, marginalen en ouderwetse taalflaminganten”. Specifiek doet hij onze volksnationalistische kameraden en strijdmakkers van Voorpost en het Taal Aktie Komitee (TAK) af als griezels die zich bezighouden met “ouderwetse kwestie’s” en de “medeburgers” van Defoort (de Franstaligen die weigeren zich aan te passen aan de Vlaamse wetten) onnodig lastigvallen in de Vlaamse Rand. Verder verwoordt Defoort ook de wil om de VVB om te vormen tot een soort “lobby-organisatie” die zich niet meer met politiek zou bezig houden. Volgens Defoort valt er ook geen politieke relevantie toe te kennen aan het Vlaams-Nationaal Zangfeest of aan betogingen in de Vlaamse Rand. Sterker nog, hij doet het minachtend af als “een familiefeest”. Politiek behoort volgens hem in het parlement en blijkbaar niet op de straten.

De NSV! plaatst dan ook zeer grote vraagtekens bij deze uitspraken van de voorzitter van de VVB en toont zich zeer bezorgd over deze nieuwe marsrichting die de VVB lijkt in te slaan. Voor de NSV! is het belangrijk dat de Vlaamse Beweging actief is tussen het Vlaamse volk en geen plaats neemt in het rode pluche om achter de schermen te gaan praten met de vertegenwoordigers van het Belgische systeem. Wat Defoort afdoet als “familiefeesten” is voor ons volksnationalisten een volksfeest. Een feest waarbij wordt teruggegrepen naar de kern van een volksidentiteit: zang, cultuur en een gemeenschappelijke identiteitsbeleving. Wat Defoort afdoet als de griezel uithangen of ouderwets taalflamingantisme beschouwen wij als één van de kerntaken van de Vlaamse Beweging: de rechtvaardige reactie tegen het Franstalige imperialisme in de Vlaamse Rand.

Want, meneer Defoort, waarom denkt u dat het FDF zich telkens achter een haag van agenten moet terugtrekken in de Vlaamse Rand? Waarom denkt u dat vele van hun acties reeds in het water zijn gevallen? Niet omdat één of andere lobbygroep is gaan praten met politici, maar omdat militanten in de regen en koude wind ervoor zorgden dat dit soort imperialisten geen vrij spel hadden. Waarom denkt u dat Voeren Vlaams is gebleven? Omdat een lobbygroep eens rustig is gaan praten met de vertegenwoordigers van het Belgische systeem? Nee, omdat de radikale Vlaamse Beweging (de dwaze griezels) ervoor zorgden dat de politici inzagen dat er een degelijke oplossing voor moest komen of anders dat de boel volledig zou escaleren.

Voor de NSV! is het duidelijk; wij weigeren de vele militanten die hun leven opdragen aan de Vlaamse idealen te laten vallen. Wanneer Defoort zich op deze manier uitlaat over het harde werk dat vele militanten in Vlaanderen steken, dan voelen ook wij ons persoonlijk aangevallen. De militanten, die weer en wind, de matrakken van de politie, de verwijten van de tegenstanders, het uitsluiten uit beroepen en bij momenten zelfs sociale isolering, trotseren, zijn voor ons veel belangrijker dan de pseudo-academische visie van een professor die meent de strijdvaardige beweging uit te moeten spuwen.

Onze plaats is op de barricaden. Onze strijd is die van de vele militanten. Wij hangen veel liever de griezel uit dan dat wij ons moeten gaan bezighouden met lobbywerk. Liever strijd voeren met een open vizier en onze idealen intact te houden dan te gaan onderhandelen met diegenen die het huidige Belgische systeem in leven houden. Wij zullen dan ook het credo “Vrij, sociaal en nationaal” handhaven als ideologische leidraad doorheen de vele radikale acties die wij nog zullen voeren. Het lijkt ons, maar wij zijn dan ook maar dwaze griezels, alvast beter dan “gezellig keuvelen met de Belgische elite”.

http://www.nsv.be/index.php?option=com_content&task=view&id=96&Itemid=9

Lezing over anti-materialisme

Branding mei-juni-juli 2008

Het laatste nieuwe exemplaar van het nationale NSV!-magazine Branding is uit. Zestig bladzijden aan interessant leesvoer!

 Wil ook jij Branding ontvangen? Word snel lid en steun zo de NSV!

De volksgemeenschap volgens Karel Dubois (AKVS & KSA)

Welke zijn de kenmerken van een volksgemeenschap?

1. Ze vormt altijd een gesloten eenheid. Hoe zuiverder ze is, des temeer zal ze in zich zelf gesloten en verbonden zijn, en van de andere afgescheiden.
2. Ontvouwt zich, meer dan de familie, over de tijden. In elke volksgemeenschap die nu bestaat vinden we de lichamelijke en geestelijke restanten van een ganse vroegere traditie en tevens het zaad van een heel eigen toekomst. Als een volksgemeenschap zich losscheurt van haar verleden, ontaardt ze. We moeten dus ons volk bewust maken van de grote feiten uit het verleden.
3. Tussen de leden dan die gemeenschap bestaat er eenzelfde band (t.t.z. de liefde tot de volksgemeenschap) dat de leden bewust zijn dat ze een gemeenschappelijk belang hebben, stoffelijk en geestelijke (cultuur) dat moet bewaard en verdedigd worden.
4. Een volksgemeenschap heeft altijd een patrimonium van hogere geestelijke waarden, die we kunnen noemen  beschavingsproducten van een volk. Vandaar onze plicht: voortbouwen aan die algemene schat en hem verder en verder ontwikkelen. De taal is het opperste kenmerk van die waarden.
5. De volksgemeenschap heeft een vaste bestendigheid. Als we zeggen bestendigheid dan is dit veel meer dan het tweede kenmerk, het is iets dat vast is. Er moet dus een princiep van bestendigheid zijn, dat neerkomt op het weerstandsvermogen en op het assimilatievermogen.
   • Het weerstandsvermogen. Het heeft een negatieve rol: het bevrijdt van de ontbindende invloeden [...] Het is geweldig sterk, zelfs sterker dan bij het individu. Over het algemeen werkt dit weerstandsvermogen onbewust, zelfs als de overgrote meerderheid van de gemeenschap hun nationaal bewustzijn verloren hebben, dan is dit volk weliswaarziek, maar nog niet dood. [...] Staat er dan een sterke leider op, dan is dit voldoende om een heropleving te doen ontstaan, die bij de ene volkeren traag, bij de andere sneller geschiedt.
   • Het assimilatievermogen. Dat is het positief beginsel van bestendigheid. Daardoor worden de vreemde elementen opgenomen, maar bewerkt tot eigen bestanddelen. Dat laatste kunnen enkel de sterke volksgemeenschappen. Enkele voorbeelden van vreemde invloeden in onze volksstam:
     • Spaanse invloeden: zwart haar, bronzen tint, licht ontvlambaar.
     • Oostenrijkse invloeden: het Romantisme.
     • Franse invloeden.
6. De ruimtelijke samenhorigheid. Dat is echter geen noodzakelijk kenmerk. Een uitzondering staat vast: de Joodse volksgemeenschap. De ruimtelijke samenhorigheid is echter een grondvoorwaarde van sterk gemeenschappelijk leven; er ontstaat dan een veel grotere wisselwerking van natuur op volk en vice versa. Het volk ageert op de natuur, maar de natuur ageert ook op het volk. (Bergbewoners zijn breed van inzicht en zuiver, de Ieren zijn melancholisch; de Vlamingen worden in hun kunst, en letterkunde, sterk beïnvloed door de zee, de Schelde, de bomen).

Deze tekst komt uit een lezing die Karel Dubois, gouwproost van de KSA, gaf op de studiedagen van het KSA in West-Vlaanderen die plaatsvonden in begin augustus 1935. In deze lezing sprak hij lovend over het solidarisme, verwierp hij kapitalisme en communisme, maar verwierp hij ook het vormen van staten volgens volksnationale grenzen. Dit laatste omdat dit in zou gaan tegen de wil van de Kerk en dat dit enkel anarchie zou brengen in de wereldorde die God zou hebben gewild.

Mijn bron hiervoor is het 12de Jaarboek van het Studiecentrum Joris Van Severen dat ik vandaag in mijn bezit heb gekregen. Met mijn felicitaties aan de opstellers (waaronder de stichtend praeses van de NSV!), voor de zoveelste keer op rij wordt een uitstekend werk afgeleverd over Joris Van Severen en het Verdinaso!

Reactie van de andere kant

Blijkbaar wordt mijn webstek ook gelezen door mensen die ideologisch niet echt mijn beste vrienden zijn. In dit bericht hebben ze het over de mededeling van de NSV! die gisteren ook op deze webstek werd geplaatst. Het stuk over de mededeling beginnen zij als volgend:

Bij monde van Yves Pernet, scriptor van de extreem rechtse studentenclub (en kweekvijver voor Vlaams Belang), zegt men voor een hereniging te zijn: “Al beschouwen wij de hereniging van de Nederlanden een noodzaak uit volksnationalistische redenen en weigeren wij deel te nemen aan een ‘centennationalisme’, toch juichen wij de uitspraken van Wilders toe.” Naar de volksnationalistische redenen blijft het evenwel gissen want alle argumenten die Pernet hierna van stal haalt ruiken sterk naar het voor hem zo verfoeide centennationalisme: “Voor Vlaanderen zou een hereniging met Nederland alvast veel meer voordelen opleveren dan in het Belgische systeem te blijven. Denken we maar aan de blokkage van de Ijzeren Rijn door Wallonië omdat dit Vlaanderen teveel economisch voordeel zou opleveren, denken we maar aan het dossier over de uitdieping van de Schelde. En om toch even economisch te blijven: een hereniging van Nederland met Vlaanderen zou ons in de top brengen van de wereld.”

Ik zal grif toegeven dat de argumentie die wordt gebruikt in deze mededeling vooral economisch is. Het is dan ook een reactie op uitspraken van Wilders die gebaseerd zijn op economische factoren. Als men argumentatie gebruikt gebaseerd op onderwerp A, moet men dan ook in de eerste plaats reageren op de argumenten van onderwerp A en niet onderwerpen B en C er volledig bij te sleuren. Ik had gerust meer aandacht kunnen geven aan culturele en politieke factoren die pleiten voor een hereniging, al zal ik ook gerust toegeven dat er ook culturele en politieke factoren zijn die pleiten tegen een hereniging, maar dan was er van een korte mededeling geen sprake meer geweest.

Het is trouwens ook wel heel simpel om te richten op de stukken waar zij mij heel duidelijk ongelijk in geven (de linkerkant verwerpt bij mijn weten immers, terecht (!), het separatisme uit puur economische redenen), maar over het laatste gedeelte van de mededeling reppen zij blijkbaar geen woord.

Maar zoals hierboven reeds gezegd, scharen wij ons niet achter een reünie uit puur economische redenen. Ook wensen wij te benadrukken dat een onafhankelijk Vlaanderen, en later de herenigde Nederlanden, werkelijk onafhankelijk dient te zijn en niet onder het juk dient te leven van allerlei internationale instellingen die menen zich te moeien met onze binnenlandse zaken. Wij wensen een herenigd Dietsland in een sterk Europa der volkeren. Geen Dietsland dat geketend ligt aan Amerikaanse of andere banden in een Europa waarbij de macht van kleine elites primeert.

Moeten zij normaal dit niet onderschrijven? Een herenigd Dietsland waarbij economische elites niet langer de macht hebben en rustig hun fabrieken verhuizen naar China om daar arbeiders en kinderen in (semi-)slavernij  te laten werken. Een verenigd Europa waar imperialistische organisaties als de NAVO geen imperialistische beleid meer kunnen voeren. En aangezien organisaties als de PVDA pleiten voor het behoud van België omdat ze de arbeiders zoveel mogelijk willen verenigen ipv verdelen, dan kunnen ze toch niet tegen het herenigde Dietsland zijn?

Artikel yelloman1
http://yelloman1.blogspot.com/2008/05/zelfs-over-vlaamse-onafhankelijkheid.html

Artikel AFF
http://aff.skynetblogs.be/post/5866582/een-wilders-idee

Volledige NSV!-mededeling over de uitspraken van Wilders
http://www.nsv.be/index.php?option=com_content&task=view&id=90&Itemid=9