De basisbeginselen

1. België moet barsten aangezien het in zijn wezen anti-Vlaams, anti-Waals, anti-Diets en pro-Frans is. Het verwerpt de Dietse en Waalse eigenheid en zal vanuit die optiek altijd een rem zijn op de ontwikkeling van de volkeren binnen de Belgische grenzen.
2. De Vlaamse onafhankelijkheid is slechts een eerste stap naar de hereniging van Vlaanderen met Nederland.
3. Het uiteindelijke doel moet de Dietse staatskundige hereniging volgens solidaristische lijn en de Dietse culturele hereniging via instituten zoals de Taalunie zijn.

Volk 

1. De mensheid is grotendeels onderverdeeld in volkeren. Sommige tribale samenlevingen hebben dit nog niet bereikt en moeten daar ook niet toe gedwongen worden. Laat elk volk of proto-volk zijn eigen tempo en ontwikkeling bepalen.
2. Een volk bestaat echter niet alleen uit een taalgroep, maar omvat een cultureel, etnisch, taalkundig, etc… aspect. Joris Van Severen zei hierover “De taal is niet gans het volk.“
3. De Vlaamse identiteit is slechts een verzamelterm voor de Zuid-Nederlandse (katholieke) inwoners van de Nederlanden. De Vlamingen in België zijn eigenlijk Zuid-Nederlanders wanneer men de Nederlanden terug zou verenigen.
4. Het uiteindelijke doel van het volksnationalisme in de Lage Landen is de hereniging van Vlaanderen (incl. Brussel) met het Nederlandse vaderland in een Nederlandse Federatie bestaande uit “Vlaanderen, Nederland en Friesland”.
5. De Taalunie moet uitgebouwd worden tot een Nederlandstalige versie van de “Academie française” waarbij een eenheidstaal wordt doorgedrukt en stevige culturele banden met Nederlandstalige verwanten worden aangehaald, gaande van de Afrikaners tot de inwoners van Suriname.

Rol van de staat

1. Een staat dient om de belangen van de inwoners van diens grondgebied te behartigen. Vanwege ideologische en efficiëntie-redenen dienen staatsgrenzen samen te vallen met volksgrenzen.
2. De inwoners van de Lage Landen hebben doorheen hun geschiedenis altijd de voorkeur getoond voor het private initiatief, wat aan te moedigen is. De geschiedenis heeft echter ook geleerd dat zonder een bijsturende staat dit tot onaanvaardbare excessen leidt. Etatisme, dat absoluut geen scheldwoord mag zijn, en de verzorginsstaat zijn dan ook aanvullend op het private initiatief, geen van beide sluit de andere uit.

Ideologie

1. Het volksnationalisme zoekt de opbouw van staten volgens etno-culturele (i.a.w.: volksnationale) lijnen.
2. Het volksnationalisme verwerpt imperialisme (gaande van het Britse Rijk tot en met de NAVO) en kolonialisme.
3. Het volksnationalisme erkent de eigenheid van elk volk en respecteert het tempo en de richting van de evolutie van elk volk.
4. Het volksnationalisme verwerpt cultuurimperialisme en stelt dat elk volk zich volgens bepaalde omgevingsfactoren heeft ontwikkeld, waar de directe natuurlijk omgeving bij hoort. Vanuit die optiek moet de massamigratie verworpen worden, het ontwortelt immers een hoop mensen en zadelt hen op met een gefragmenteerd identiteitsgevoel.
5. Multiculturalisme is non-culturalisme. Uiteindelijk wilt men een grijze eenheidsworst maken van de verscheidene culturen. Culturele uitwisselingen zijn positief en aan te moedigen, de uniformisering van de multicultuur is verwerpelijk. Een strijd tegen de multicultuur is een strijd tegen
   1. liberaal individualisme;
   2. cultureel jacobinisme;
   3. kapitalistisch superglobalisme;
   4. marxistisch internationalisme.
6. Aangezien het volksnationalisme alle culturen respecteert en elk volk zijn eigen tempo en richting van ontwikkeling laat bepalen, is het volksnationalisme het échte anti-racisme.

Internationaal

1. Ondanks het feit dat vele, om niet te zeggen de meerderheid, van de volksnationalistische bewegingen ter wereld zich socialistisch en marxistisch hebben opgesteld, is het te verkiezen om linkse volksnationalistische bewegingen te steunen dan rechtse staatsnationalistische. Stel uzelf de vraag; “een links Vlaanderen of een rechts België?”.
2. Gewapend geweld voor het bereiken van de politieke doelen is slechts de allerlaatste optie. In onze streken is daar op dit moment geen nood aan. Maar waar de staat repressie als beleid voert tegen onderdrukte volkeren, daar mogen de volksnationalisten gewapend verzet tegenover plaatsen. Vanuit die optiek zijn organisaties als de ETA en IRA te begrijpen, al zijn niet al hun acties, en vaak hun marxistische gedachtengoed, goed te keuren.

Godsbeleving

1.  Het aanvoelen en aanbidden van het goddelijke is eigen aan alle culturen zonder uitzondering. Marxistische verboden op godsdienstbeleving zijn dan ook verwerpelijk.
2. Religie is een privézaak, godsdienst een staatszaak. De staat dient in onze landen de Katholieke Kerk actief te subsidiëren en ondersteunen. Het is immers de staat die vroeger de kerkelijke gronden confisqueerde waarmee de Kerk zich vroeger zelf kon bedruipen.
3. De Islam is geen achterlijke godsdienst, maar hoort thuis in zijn eigen gebieden en niet in Europa. De islamitische cultuur heeft prachtige literatuur, filosofische en theologische werken voortgebracht. Denken we voor het eerste maar aan Layla en Majnun, een vroege versie van ons Romeo en Julia.